 |
| Afscheid van Helsinki |
Het wordt tijd om verder te gaan en om 12 uur varen we af.
We willen samen met Matthijs immers de Finse scheren ontdekken en uiteindelijk
in Stockholm uitkomen. Het mooie weer blijft aanhouden. Het waait stevig, maar
helaas komt de wind uit het zuidwesten, de verkeerde hoek, dus moeten we er
tegenin motoren. Het is opletten geblazen tussen alle rotsen en eilanden.
 |
| Navigeren met de kaart op schoot |
 |
We keren om als we niet zeker
van onze positie zijn |
 |
| Eend met wel twintig jonge eendjes onderweg |
Jan
Willem stuurt en Matthijs zit te navigeren met de kaart op schoot om steeds de
volgende ton op te zoeken en checkt dat met de gegevens op de plotter. Een
enkele keer weten we niet zeker of we goed zitten en keren we terug op onze
schreden tot er meer duidelijkheid is. Geen risico tussen de rotsen!
 |
| Afgemeerd in Porkala |
Rond half
vijf meren we af.
Porkala blijkt een kleine haven in een inham. Er hangt een
gezellig vakantiesfeertje met vissende kinderen op de steiger, zoals je dat op
de Waddeneilanden ook wel tegenkomt. Een dorpje is er niet, maar wel een
winkeltje en een restaurantje. En een sauna natuurlijk, zoals in elke Finse haven
het geval is. ‘s Avonds drinken een borrel met Henk en Ina van de Stormvogel,
die er ook liggen. Voorlopig zullen we in de verschillende havens nog wel Sint
Petersburggangers tegenkomen.
 |
| De haven van Porkala |
 |
| Vertrek uit Porkala |
Matthijs wil graag naar Hanko. In het vliegtuig naar Helsinki
had een Fin hem verteld dat Hanko het zeilcentrum van Finland is. Dus wordt dat
onze volgende bestemming. Het ligt ruim
50 mijl verder oostwaarts en is het meest
zuidwestelijke puntje van het vasteland van Finland.
 |
| Een van de vele sectorlichten onderweg |
 |
Het water is hier 8 graden,
dus de wind behoorlijk koud! |
Tegen tienen varen we af. Ook vandaag is onze route niet
bezeild omdat de wind nog steeds westelijk is en zelfs nog wat harder dan de
dag ervoor. De wind trekt bovendien door de gaten, waardoor hij steeds tegen
is. Rond vijf uur ’s middags proberen we even te zeilen, wat helaas geen succes
wordt.
 |
| Wit geschilderde stapel stenen als baken |
Het wordt een zware tocht omdat we constant 20 tot 24 knopen wind over
het dek hebben en daarbij in de scheren veel concentratie vereist is. Als we ’s
avonds tegen achten in Hanko arriveren ligt de haven overvol. We meren af aan
een steiger
voor grote schepen, maar daar blijken de plekken € 60,- per nacht
te kosten. Dus weer op zoek naar en andere plek. De irritatie neemt toe, mede
omdat we te weinig gegeten hebben. Uiteindelijk vinden we een ligplaats aan een
te korte vingersteiger in een uithoek van de haven. Als we erin draaien raken we
even de bodem en ook dat is ook niet bevorderlijk voor de stemming.
 |
| Aankomst in Hanko |
Gelukkig
hebben we een begripvolle zoon aan boord die snel met koken begint en zo komt
het allemaal toch weer goed.
In Nederland heeft Sophie de eerste dag van de Vierdaagse
erop zitten. Ze heeft vrijwel niet getraind, - geen gelegenheid gehad vanwege
het varen –, en de eerste blaren zijn binnen. Ze gaat gewoon door hoor, zegt ze
aan de telefoon.
 |
| Fitnesstoestel in een speeltuintje |
Hanko is dus het zeilcentrum van Finland. De plaats heeft
een behoorlijk grote haven, maar verder merken we er niet zoveel van. We slapen
uit en maken vervolgens een wandeling. Het centrum is niet bijzonder en bestaat
uit twee straten met winkels. Een winkel met scheepsartikelen kunnen we niet
vinden.
 |
| Het Casino is nu en restaurant |
Wel leuk is de grote rode watertoren, die de stad domineert en de
prachtige houten huizen met torentjes langs de weg die naar het strand loopt. In
het algemeen zijn ze in prima staat van onderhoud en niet in verval zoals een
van onze boeken beweert.
 |
| De mooie rotskust tijdens onze wandeling |
We drinken een kop koffie bij het Casino, wat allang
geen casino meer is, maar wel een mooi gebouw, en we lunchen bij De Vier
Windstreken, een karakteristiek café op een schiereiland dat in de dertiger
jaren nog eigendom is geweest van de beroemde Fin Mannerheim. Hij heeft een belangrijke
politieke rol gespeeld bij de Finse onafhankelijkheid. Op de terugweg doen we
boodschappen voor een lekkere maaltijd aan boord.
 |
| Echte kunst of afzetterij? |
Helaas hebben we hier geen internet. Bloggen zit er daarom hier
niet in. Bellen met Sophie wel. Het aantal blaren neemt gestaag toe, maar soda,
tape en ibuprofen doen wonderen.
 |
| Matthijs aan het roer bij het vertrek uit Hanko |
We vertrekken om kwart voor tien. Verder westwaarts gaat het,
richting Mariehamn.
En ook vandaag begint het weer met motoren. Om moedeloos van
te worden. We vragen ons af of Matthijs deze vakantie nog aan zeilen toekomt. Er
zijn twee mogelijke routes. De voorspelling is noorden- tot noordwesten wind
voor de komende dagen.
 |
| Nevels over het water |
We nemen de meeste noordelijke route, richting
Korpoström, in de hoop dat we het deel van Korpoström naar Mariehamn kunnen
zeilen.
 |
| Licht met een nest erop |
Rond half twaalf
zetten we het zeil erbij en om een uur kan eindelijk de motor uit en
zeilen we echt. Helaas ruimt de wind en is enkele uren later de pret weer over.
Het blijft motoren tot we om half zeven in Korpoström aanleggen. We zijn wel weer
ruim
50 mijl
opgeschoten.
 |
| Finnen houden van hard varen |
Korpoström is een gezellig haventje. Er is een winkel en een
restaurant. Achter de haven ligt zelfs een hotel.
Vanaf de haven worden de mensen van en naar de huisjes op de
vele privé-eilandjes in de omgeving gebracht.
Zoals elke Finse haven is ook hier een sauna, netjes
gescheiden voor mannen en vrouwen. Bij de sauna’s zijn de douches meestal in
één grote ruimte.
 |
| De haven van Korpoström |
Mensen die met een handdoek omgeslagen en een blikje fris
over het balkonhekje hangen, nadat ze in de sauna zijn geweest en vissende
kinderen op de steiger maken het beeld compleet.
 |
| Mooie bloemen in de berm |
Het waait hard en er zijn waarschuwingen voor zes Beaufort
met vlagen van zeven tot acht. Jan Willem heeft een plattegrond opgehaald bij
de havenmeester en geïnformeerd naar de busverbindingen. Het weer op lange
termijn ziet er namelijk niet veel beter uit en we houden er rekening mee dat
Matthijs van hieruit naar Stockholm moet.
Nog steeds geven de weersvoorspellingen noordwest 5 tot 6
Beaufort met uitschieters van 7. Omdat de route naar Mariehamn grotendeels
beschut ligt wagen we het er vandaag
toch maar op. Het wordt een prachtige zeildag met uiteindelijk maximaal 6 B. Het
weer is zonnig. We vertrekken om kwart voor tien. Onze investering van twee
dagen terug werpt vandaag zijn vruchten af. Het hele traject is hoog aan de
wind bezeild. Met een reef in het
grootzeil en over vlak water gaat het behoorlijk hard. Op het log staan
snelheden tussen de 6 en 8 knopen.
 |
| Een hele grote roofvogel, een havik of zo? |
Het is ook vandaag goed opletten tussen de
rotsen en eilanden, maar dat gaat ons steeds beter af. Onderweg komen we ook de
nodige ferries tegen in het best wel smalle vaarwater. Om de beurt is er een
van ons die rust houdt. Naarmate de dag vordert krijgen we meer open water,
maar wordt de koers ook ruimer. We eten op het water, kippenragout met boontjes
en puree. De laatste tien mijl naar Mariehamn is pal noord en moeten we tegen
de wind in motoren.
Als we ’s avonds een wandeling maken is er feest in de stad.
Er speelt een rockband op een feestterrein en er cruisen overal oude
Amerikaanse auto’s met daarin oude rockers en meisjes met paardenstaarten. Ze
hangen half uit de auto’s of zitten op de kofferbak van de convertibles met
blikjes bier. Ook zien we voor het eerst sinds lange tijd veel schooljeugd op
straat. Het ziet er gezellig uit hier!
Sophie heeft de vierdaagse erop zitten en is op tijd naar
huis gegaan. Ze zit er helemaal doorheen met op elke voet twaalf blaren. Jan
Willem probeert haar op te beuren aan de telefoon.
 |
| De westelijke haven van Mariehamn |
 |
| De Bark 'Pommern' |
We hadden bedacht om vandaag van Mariehamn naar Furusund in
de Zweedse scheren ten noorden van Stockholm te varen en de dag erna door te
gaan naar Stockholm, maar met een voorspelling van 6 à 7 beaufort met uitschieters
8 besluiten we te blijven liggen. Vanuit Mariehamn kan Matthijs nog alijd met
de ferry naar Stockholm als de nood aan de man komt.
Dus wordt het eerst wat opruimen en vervolgens een
uitgebreide wandeling door het stadje. Eerst langs het scheepvaartmuseum, waar
ook de bark Pommern ligt. Het behoort tot de laatste zeilende transportschepen.
In Mariehamn hebben een groot aantal reders gewoond, waarvan enkelen meer dan
40 schepen bezaten, die onder andere met
graan over de wereldzeeën voeren. Langs de noordelijke Esplanade, een laan met
mooie lindebomen, staan nog de grote huizen van de reders en ook een kerkje dat
door een van hen is geschonken aan de gemeenschap.
 |
| Lekker eten en lachen op een terras |
In het park bij het stadhuis staat een standbeeld van de
Russische keizerin Maria Alexandrovna, waaraan het stadje haar naam ontleent.
We eten een lekkere salade op een terras aan de oostelijke
haven, waar we met moeite een plekje vinden waar het eten niet van je bord
waait. Het eiland Åland heeft een bijzondere status die zich uit in belastingvrije
handel. Veel Finnen en Zweden laden hier hun boten of auto’s vol met
alcoholica. Helaas zien we dat niet terug in de prijzen op het terras, want die
zijn fors.
 |
| Rockband op het feestterrein |
Op het feestterrein staat alweer een band te spelen, zo een
die alle populaire nummers speelt en een lekker sfeertje weet neer te zetten.
Terug op de boot bakt Matthijs pannenkoeken. Even later
kloppen Hennie en Wim van de Saraban’de aan, ook Sint Petersburggangers. Zij
liggen in de oostelijke haven en hebben bij hun wandeling de Iskander zien
liggen. Ze vertellen dat het scheepvaartmuseum en ook de Pommern zeer de moeite
waard is. Zij blijven nog een dagje langer liggen vanwege de voorspelling van
noordwest tot noord 6 tot 7 Beaufort.
Wij hebben inmiddels besloten de volgende dag in een ruk naar
Stockholm te gaan.
 |
| Overal Amerikaanse auto's |
Matthijs en Jan Willem bereiden de tocht voor. Het wordt
ruime wind met bij Zweden een langswal en gaat pas in de loop van de middag
echt hard waaien. Als we op tijd weggaan, zitten we dan al tussen de Zweedse
scheren.
 |
| De westelijke haven van Mariehamn met de 'Pommern' |
 |
| Vertrek uit Mariehamn |
We maken ons klaar voor een stevige tocht. Alles wordt goed
vastgezet, een keer extra gecontroleerd of ramen en afsluiters allemaal dicht
zijn, boterhammen gesmeerd, heet water en thee in de kannen, blikken klaargezet
voor het avondeten.
 |
| Huisje met baken op een rots |
Om half negen varen we af met de genua en een dubbel reef in
het grootzeil. In verband met de ruime koers hebben we de bulletalie erop gezet
(die voorkomt dat we een klapgijp krijgen). Een klein uurtje later verlaten we
de Ålandeilanden bij Marhällen en steken we de Ålandzee over richting Tjärken.
 |
| Een woest zeetje |
 |
| Het gaat erg hard |
Het gaat verschrikkelijk hard met snelheden van dik boven de 8 knopen door het
water. Zelf zo hard dat een ferry die ons achterop loopt er meer dan een uur
over doet om ons voorbij te varen. Dat is een vreemde gewaarwording. Halverwege
de oversteek wordt het opeens heel druk met vrachtschepen en ferry’s. We roepen
de Elisabeth Borghese op, een vrachtschip dat op ramkoers ligt. Ze belooft wat
langzamer te varen, zodat wij voorlangs kunnen.
Geleidelijk neemt de wind toe tot 27 knopen continu en
worden de golven wel erg hoog. Zou dit twee en een halve meter zijn zoals
voorspeld?
De helling wordt nu wel erg fors. Als we de fok een stuk in draaien
gaat het beter.
Tussen de eilanden krijgen we wat meer wisselende wind. Soms
blaast het hard door de gaten en even later zitten we weer in de luwte.
 |
| De Zweedse vlag kan in het want |
 |
| Eiland in bezit genomen door aalscholvers |
Ondertussen genieten we van het landschap.
Eerst nog ruig met kale rotsen, maar
allengs meer bebost. Later komen er steeds meer vakantiehuizen op de heuvels. Hier
en daar steken er pondjes over.
 |
| Slot Vaxholm |
 |
| Buitenhuizen in de buurt van Stockholm |
We passeren Slot Vaxholm, waar het een drukte
van belang is met rondvaartboten en allerlei pleziervaart. Motorboten komen met
grote snelheid voorbij. Wat een kermis! En ondertussen goed opletten op de
tonnen en de ondieptes.
 |
| Druk met ferry's en andere boten |
Daarom strijken we de zeilen en gaan we op de motor
verder. Om de beurt eten we chili con carne.
Dan komt Stockholm en de Wasahamn in zicht. De haven ligt
boordevol. Na een rondje door de haven worden we door een Nederlander gewenkt
dat we bij hem langszij kunnen liggen. Om 8 uur ‘s avonds meren we onder de
rook van het Wasamuseum af naast de Little Sarah, een Puffin van een meter of
15.
 |
| Stockholm in zicht |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten