Zomer 2019 - 29 juli t/m 4 augustus: Terug naar Bretagne

29 en 30 juli – Verwaaid in La Rochelle

Ook La Rochelle krijgt een staartje mee van
de depressie die veel zeilers in de havens houdt...

Eigenlijk willen we de maandag terug naar het Noorden, maar voor Bretagne ligt een depressie die steeds verder uitdiept. Een andere optie is om naar Ile d’Oleron te gaan, alleen moeten we daar stapelen, en mocht de harde wind ook naar het zuiden trekken, dan vinden we dat geen goed idee. Bovendien kunnen we ons in La Rochelle nog wel vermaken.

Het App-verkeer tussen Breehornzeilers wordt beheerst door de harde wind. De Kobbe meet 35 knopen in Brest, de Grote Mees blijft nog maar even op de Kanaaleilanden liggen en ook de Chiara aan de Bretonse noordkust en de Zeerob in Noord-Spanje houden zich gedeisd.

...maar er zijn altijd durfallen die juist dit weer opzoeken.

We wandelen langs de kust, met uitzicht op de oude stad

Het Musée du Nouveau Monde is helaas op dinsdag dicht, dus wordt het toch maar weer een wandeling. En aan het blog werken natuurlijk. De Wifi van de haven laat het afweten en dat veroorzaakt veel ergernis (dure haven en waardeloze Wifi!), dus koopt Jan Willem wat extra datategoed. En om het toch even over havengeld te hebben. Wij zijn heel tevreden als we hier langs de Atlantische kust minder dan 40 euro voor een nacht betalen. 55 euro hebben we ook meegemaakt.

Dit huis komen we tegen tijdens onze wandeling.
Het roept nostalgische gevoelens op. Als klein meisje
heb ik in Fontainebleau in een huis dat hierop lijkt gewoond.

31 juli en 1 augustus – Eerst nog naar het aquarium, en dan naar Belle Ile

Een bezoek aan het aquarium van La Rochelle is de moeite waard!

Prachtige kwallen tijdens ons bezoek
aan het aquarium van La Rochelle

Nu we zo lang in La Rochelle zijn gebleven wordt het tijd om een flinke slag naar het noorden te maken. Le Palais op Belle Ile voor de kust van Bretagne wordt onze volgende bestemming. In verband met het getij gaat ’s middags pas de sluis van het bassin open. De ochtend gebruiken we voor een bezoek aan het aquarium. Mocht je ooit in La Rochelle komen: doen! Het is werkelijk prachtig. Ik wist niet dat er zo’n enorme variëteit aan zeedieren is in de zeeën die ons omringen.

Mooie Franse kippen op de overdekte markt, ...

Vervolgens is er nog tijd voor de laatste boodschappen op de overdekte markt. Wat een genot om daar rond te kijken.

.... allerlei soorten en maten oesters, ...

... en allerlei soorten tomaten de op de groentemarkt buiten

Dan wordt het tijd om echt te vertrekken. Om kwart over twee opent de sluis en de brug en verschillende schepen gaan alvast klaarliggen.

Samen met ons vertrekken een aantal klassieke schepen uit het Bassin des Chalutiers

Vertrek uit La Rochelle

De ton Richelieu ligt voor de toegangsgeul naar
La Rochelle en heet zo omdat kardinaal Richelieu
in de 17e eeuw hier een dam heeft gebouwd,
tijdens het beleg van de stad La Rochelle

De tocht naar Belle Ile is eigenlijk heel saai. De eerste middag kunnen we nog een paar uur zeilen. Het is alweer kruisen,- we lijken deze hele vakantie alleen maar tegenwind te hebben -, dus is het fijn dat we een Breehorn hebben. ’s Avonds zakt de wind in en komen we niet meer tegen de golfslag in, dus gaat de motor aan en op een enkel uurtje na gaat die ook niet meer uit.

Zonsondergang.....

De sterrennacht is prachtig (maar niet te fotograferen). Hoewel er bijna niets te doen is, is het wel opletten. Er zijn maar weinig schepen met AIS. Jan Willem ziet ’s tijdens zijn wacht nog een paar dolfijnen op afstand (goed voor de statistiek)

...en zonsopgang de volgende ochtend

Voor anker bij Belle Ile

Bij Belle Ile aangekomen gaan we voor anker in een baaitje in afwachting van het moment dat we de haven van Le Palais in kunnen. Ook hier is er een sluisdeur voor de haven. Le Palais  wordt gedomineerd door een gigantische citadel. Ook hier heeft de architect Vauban zijn stempel op gedrukt. Een actief baasje moet dat zijn geweest.

Als je Belle Ile- Le Palais binnenvaart,
zie je rechts de enorme muren van de Citadelle Vauban

We varen door de sluis in het Bassin Aflot 

Tegen de verwachting in is het niet erg druk in het Bassin Aflot. Als we goed en wel in de haven liggen en Jan Willem zich meldt bij de capitainerie om het havengeld te betalen, krijgt hij te horen dat we de volgende ochtend, bij de ochtendopening van de sluis om half zeven, weer moeten vertrekken. Die middag worden er 150 schepen verwacht voor een wedstrijd. En dan wel het volle pond voor het havengeld vragen. Dat vinden wij kwalitatief uitermate teleurstellend. Jammer, we hadden Bell Ile graag verder verkend. Voordat we gaan slapen is het nog een heel gepuzzel waar we morgen dan heen zullen gaan.

Beauty's van schepen in het bassin

Wandelen langs de voorhaven

2 augustus – Naar La-Trinité-sur-Mer

Om half zeven 's-ochtends vertrekken we uit Belle Ile - Le Palais

Als we ’s-ochtends opstaan, is er op de schepen om ons heen nog geen leven te bekennen. Klopt het wel? Of zouden ze half zeven ’s-avonds bedoeld hebben? Jan Willem informeert bij de capitainerie en het blijkt toch het geval te zijn. Alleen is half zeven de eerste opening. We hadden dus nog een uurtje kunnen blijven liggen. Nu we toch op zijn vertrekken we toch maar.

De mooiste zonsopgang ooit! Met in de verte Ile de Houat

Een 'rivier' van mist boven Belle Ile

Cruijff zei ooit: “Elk nadeel heb z’n voordeel” en zo is het ook bij ons. We genieten van de mooiste zonsopgang sinds lange tijd. En even later zien we een grote troep kleine dolfijnen (bruinvissen?) die aan het vissen zijn. Het is bekend dat ze de vissen door in cirkels te zwemmen bij elkaar drijven en zo met open bek hun maaltje verorberen. En zij niet alleen, want de meeuwen en jan-van-genten eten gezellig mee. Wat een schouwspel!

Twee foto's van jagende dolfijnen en vissende meeuwen en jan-van-genten

Flinke tegenstroom bij de Passage de Teignouse

Een tijdje zeilen we heel rustig, maar dan gaan we door de stroom bijna harder achteruit dan vooruit en moet de motor er weer bij. Bij de Passage de Teignouse, de overgang naar de Baye de Quiberon  zien we allerlei stroomrafelingen. De diepte loopt in de relatief smalle doorgang terug van 40 naar 8 meter! Rond half een meren we af in La-Trinité-sur-Mer, een grote haven op de rivier in een aardig plaatsje.

Oesterbanken bij LaTrinité sur Mer

Deze trimaran heeft wel zeer indrukwekkende afmetingen!

Het is ook een plek waar veel zeilwedstrijden starten en er liggen een aantal indrukwekkende boten aan de steiger.

3 augustus – Wandelen en ankeren

Prachtige huizen langs onze wandelroute, ....

We hebben een foldertje bij de capitainerie gescoord met wandel- en fietsroutes rond La Trinité-sur-Mer. Vanochtend gaan we een stuk(je) van de grand randonnee-route lopen langs de kust ten zuiden van het stadje. De wandelschoenen gaan aan, want op de kliffen kunnen de paden behoorlijk ruig zijn, weten we uit ervaring. Alleen niet hier, het grootste deel van de route is keurig geplaveid. Het is een leuke wandeling met mooie vergezichten. We bewonderen de vele luxe huizen met grote tuinen en uitzicht op zee. Halverwege drinken we koffie op een terras bij het strand. En later op de wandeling komen we langs Salines, zoutpannen. Die zijn aangelegd om het erfgoed in Bretagne,  waar de zoutwinning traditioneel een bron van inkomsten was, te bewaren.

.... kusten met veel rotsen, ....

...en zoutpannen, voor de winning van sel gris en fleur de sel

’s-Middags varen we terug naar Belle Ile, waar we aan de zuidkant een mooie beschutte ankerplek opzoeken. Weer verbazen we ons over het water bij de Passage de Teignouse. Onderweg horen we op kanaal 16 omroepen dat de haven van Le Palais vol is. Als we langs het eiland varen zien we in de eerste baaien al  grote aantallen schepen voor anker liggen.  

Voor anker in de baai Port Kerel bij Belle Ile

We varen nog een stukje door en komen rond acht uur ’s-avonds aan in de baai Port Kerel, die aanbevolen wordt in de boeken en inderdaad prachtig beschut ligt.
Zo’n twintig schepen liggen er al voor anker en wij zoeken een goed plekje er tussenin. Ik ben een beetje bezorgd dat we te dicht bij de rotswand liggen voor de zwaai bij het keren van het getij. Dat blijkt niet nodig. ’s Nachts gaat het ankeralarm een aantal keren af. Jan Willem hoort niets zonder zijn ‘extra oren’ (gehoorapparaten), dus ga ik kijken en alles is gelukkig steeds goed. Volgens mij moeten we wat meer ankerervaring opdoen!

Zo ziet het draaien rond het anker er op de plotter uit

4 augustus – Naar Concarneau

We weten deze bui, die deel uitmaakt van een front, te ontlopen

We moeten de planning voor de terugweg een beetje in de gaten houden, anders zijn we niet op tijd in Nederland. Van Port Kerel naar Concarneau is 50 zeemijl, zo’n 10 uur varen. We vertrekken al rond half acht. Eerst nog met de motor erbij, maar het gaat steeds harder waaien en vanaf elf uur kunnen we echt zeilen. Het wordt een topdag. Met niet al te veel wind, maar supervlak water kunnen we een snelheid van zo’n vijf knopen halen. Prima zo!  

Alweer dolfijnen die makrelen vissen!

Let op de dolfijn rechts op de foto!

Ditmaal zien we onderweg zelfs verschillende malen dolfijnen. Een keer wordt de aandacht erop gevestigd doorat een grote groep meeuwen en jan-van-genten op één plek aan het vissen is. Als je dat ziet, zijn er bijna altijd ook dolfijnen in de buurt, die een school makrelen bij elkaar jagen.

Het schiet lekker op en rond half vijf meren we af in Concarneau.

De ommuurde oude stad van Concarneau

Natuurlijk strekken we na het eten even de benen. Concarneau is bekend om zijn ‘gesloten stad’ met versterkingen uit de 15^e eeuw. Vauban heeft, weliswaar later, ook hier huisgehouden. Het een prachtige oude vesting met slechts één toegangspoort. Door die poort drommen horden toeristen om de enige winkelstraat vol ijstenten, restaurantjes, souvenir- en kledingwinkels te bevolken. Voor de eigen inwoners moet deze  plek onleefbaar zijn geworden. Het doet me denken aan het boek ‘Grand Hotel Europa’ van Ilja Leonard Pfeiffer, die beschrijft hoe ons erfgoed aan haar eigen succes ten onder gaat. Maar naast deze bezienswaardigheid is er ook nog een vissershaven en een mooi strand.

Drukte in de gesloten stad van Concarneau

Zomer 2019 - 9 t/m 14 juli: Verder naar het westen langs de Engelse Zuidkust

9 juli – Naar Yarmouth en the Needles

Een oude en een nieuwe uitkijktoren langs de rivier

Vroeg vertrokken om van de stroom te profiteren, al om half acht ontbijten in het zonnetje op de rivier, terwijl we genieten van het uitzicht. Aangekomen op de Solent hijsen we de zeilen en kruisen naar Yarmouth, de westelijk gelegen haven op het eiland Wight. Het is maar een kort tochtje, om elf uur meren we alweer af.

Op de reddingsboot van de RNLI

‘s Middags nemen we de bus naar de Needles. 

Maar eerst nog brengen we een bezoek aan de reddingsboot van de RNLI, die open dag heeft. Gul als we zijn schenken we ze onze oude briefjes van ponden, die zij nog wel te gelde kunnen maken en wij niet meer. 

Met de bus over het eiland Wight naar The Needles

De bustocht op het bovendek van een open dubbeldekker is een soort rollercoaster. Vanaf The Needles wandelen we over de heuvels naar het monument van Tennyson op Tennyson Down, dat op de hoogste heuvel van Wight blijkt te liggen. Meer Tennyson High dus. Het uitzicht is er adembenemend.

Op de foto bij The Needles (en toen was de batterij op)

Terug in de haven zijn er twee  schepen naast ons komen liggen, zodat we nu vast liggen in een hoekje van twee steigers.  Jan Willem haalt nog een lekker brood bij de lokale bakker, veel beter dan die kleffe Engelse broden uit de supermarkt. En verder hebben we veel discussie over onze volgende bestemming: wordt het Alderney of de Engelse zuidkust? In elk geval wordt het morgen vroeg op.

10 juli – Naar Weymouth

Vertrokken uit Yarmouth, varen we langs Wight richting Needles

4,5 knopen stroom mee bij The Needles!

St.Albans Head

We hebben gekozen om westwaarts langs de Engelse zuidkust te varen en staan nog vroeger op dan gisteren om zo lang mogelijk van de stroom te profiteren. Zeven uur vertrekken we en prutsen we onszelf met hulp van de buren uit het hoekje tussen de andere boten vandaan. Ook vandaag moeten we weer kruisen. Dat is nu eenmaal meestal het lot van de zeiler die naar het (zuid)westen wil. Maar we moeten niet klagen want het is ook vandaag weer prachtig weer.

Op St. Albans Head wappert de rode vlag als
waarschuwing voor de schietoefeningen bij Lulworth

Na St. Albans Head dreigen we in de firing zone van Lulworth Cove terecht te komen en worden we door een wachtschip opgeroepen om onze koers te verleggen. Er zijn twee wachtscheepjes en die hebben het maar druk met al die zeilers, die zich van niets bewust zijn. Ze kunnen beter een dag met regen en windkracht teveel kiezen voor hun schietoefeningen.

Schepen voor anker in de baai van Weymouth,
wachtend op lading

Het is een behoorlijke omweg en uiteindelijk krijgen we ook nog de stroom tegen. Rond drie uur ’s middags meren we af in het leuke vissersplaatsje Weymouth. De Iskander ligt als derde schip gestapeld en, verrassing, langs de kade ligt de Kwinte van Wim en Mieke, die we nog kennen van ons rondje Engeland drie jaar geleden. 

Klok op de boulevard in Weymouth

Overal langs de boulevard staan mooie overkapte banken

Sophie en ik wandelen het stadje in naar het strand aan de andere kant van het centrum. Als we terug komen zit Jan Willem met Wim op de Kwinte aan het bier herinneringen op te halen. Alleen het leugenbankje ontbreekt nog.

In de 19e eeuw kwam King George naar Weymouth om heilzame baden te ondergaan, vandaar het Royal Hotel

11 juli – Naar Salcombe

Vertrek uit Weymouth om half zeven 'sochtends

Vier knopen stroom mee!

Nog een half uur eerder opstaan dan gisteren. Is dit vakantie? Als zeiler wordt je door de getijden geleefd, zeker als je een behoorlijke afstand wilt afleggen. Maar de ochtenden zijn wel prachtig. Ook vandaag is het weer zonnig, maar het eerste deel van de tocht is er wel te weinig wind. Gezien onze ambitie, Dartmouth of Salcombe (65 Nm), gaat de motor aan. We beginnen met langs de beruchte Portland Bill te varen. Bij harde wind moet je hier niet zijn en ook nu kolkt het water al van de stroom.

Kolkende stroming bij Portland Bill

Je kunt bij rustig weer vlak langs de vuurtoren varen. 
Het is de bedoeling dat je de bovenkant van de obelisk 
in het verlengde van de top van de vuurtoren ziet. 
Wij varen dus nog niet dicht genoeg bij de kust.

In de verte zien we cumulus bewolking aan de horizon. Als we deze peilen liggen deze wolken precies boven Guernsey en Alderney, ongeveer 50 Nm weg. Zo peilden de zeelui in het verleden, voor het GPS-tijdperk dus, hun bestemming.

Onderweg ziet Sophie dolfijnen. Ze komen dichterbij, duiken onder het schip door en zwemmen verder. Een ontmoeting, te snel voor een foto.

’s Middags komt er wind en kan de motor uit. Met zuidwesten wind moeten we alweer kruisen en in de loop van de middag gaat ook nog de stroom tegenstaan. Het is allemaal verre van efficiënt. Effectief zijn we twaalf zeemijl in vier uur opgeschoten. Zo zijn we vanavond om tien uur nog niet in Salcombe. Dus motorsailen we de laatste vijftien mijl naar de Salcombe. Ondertussen eten we  quiche en groente uit de oven. Als we in Salcombe de rivier opvaren genieten we van de mooie heuvels en buitenhuizen. We slingeren tussen alle boten en bootjes door. Rond half acht maken we vast aan een mooring. We genieten van de stilte en de prachtige avond.

Volstrekte rust aan de mooring in Salcombe

12 juli – Naar Plymouth

Het mooie plaatsje Salcombe wordt gezien als de Rivièra van Engeland

Vandaag mogen we uitslapen. Onze bestemming Plymouth ligt op 20 Nm, een kippeneindje vergeleken met de eerdere tochten. Als we van de mooring losgooien en de rivier afvaren zien we voor ons een gekrioel van zeilboten die wedstrijden aan het varen zijn. Hun rakken de hele rivier te beslaan en het is volstrekt onduidelijk hoe we daar langs moeten. Gelukkig is er aan de rechterzijde van de rivier, vlak langs het stadje een fairway afgebakend waar we vrij baan hebben.

Krioelende zeilbootjes voor Salcombe, hoe komen we hier voorbij?

  

Het gaat er stevig aan toe!

In de riviermonding gaat het zeil omhoog en het wordt een heerlijke zeiltocht, hoog aan de wind kruisend naar Plymouth. Onderweg ziet Sophie alweer dolfijnen en helaas zijn we opnieuw te laat voor een foto.

De HNLMS Friesland oefent voor de kust bij Plymouth

We zien het schip ook op de plotter

In Plymouth zal Myrthe, de vriendin van Sophie, voor het weekend aan boord komen. Zij is met het Kon. Marineschip ZNLMS Friesland samen met de Britse Marine aan het oefenen. Op een gegeven moment zien we het schip in de verte, Sophie herkent het silhouet, en ook horen we een oproep om uit de buurt van haar positie te blijven in verband met een life firing exercise. Even later horen we Myrthe een bootje oproepen dat in de weg ligt. Leuk om de reden van ons bezoek aan Plymouth over de marifoon te horen.

Voor de haven van Plymouth ligt een grote breakwater met daarachter een immense voorhaven. Als je denk dat je er bijna bent  moet je nog minstens een half uur verder. We meren af in Sutton Marina, die vlakbij de oude stad ligt. In de loop van de avond stapt Myrthe aan boord. Gezellig!

13 en 14 juli – Weekend in Plymouth

De oude haven bij de wijk Barbican

Met uitslapen, een wasje draaien en chillen brengen we de zaterdagochtend door, om daarna de oude stad te verkennen. 

Powerboat races voor Plymouth

Vanaf Hoe Park, boven de citadel, heb je een fantastisch uitzicht over de baai. Daar is het een drukte van belang met sloeproeien, zeilwedstrijden en powerboat races.

Prachtig uitzicht over de Plymouth Sound vanaf The Hoe

Genieten van het uitzicht

Afternoon tea op zijn Engels is niet te versmaden

We lunchen met een high tea in de Tudor Rose Tearooms and Gardens.

En de zondag wordt helemaal een rustige dag: filmpje kijken, bloggen en foerageren. Vanavond gaat Myrthe weer naar haar eigen schip. En morgen vliegt Sophie vanaf Exeter terug naar Nederland  en gaan wij oversteken naar Aberwrach’ of Cameret in uiterste westen van Bretagne.