Rondje Engeland: Voorbereiden op een reis van 4 maanden

...... en kaarten

Voorpret met kaarten en pilots

Heel veel pilots

De winter hebben we vooral doorgebracht met het bestuderen van de pilots van de mooie kusten die we gaan bezoeken, genietend van de voorpret bij de open haard, na een bezoekje aan de snoepwinkel van Datema Amsterdam, die tegenwoordig niet in Amsterdam, maar in Gorinchem aan de haven te vinden is. Joop Datema heeft ons goed op weg geholpen. Jan Willem heeft vervolgens eindeloos veel uren besteed aan het verwerken van kaartcorrecties. En hebben we nog een paar trainingen gevolgd: 'Overleven op zee' van de Toerzeilers en 'Navigeren met bits en bites' van de Kustzeilers, beide aan te raden.

Boot klaarmaken

In de takels om te water te gaan

En toen kwam de lente, welke lente eigenlijk? Het bleef veel te lang koud, maar op 2 april ging de Iskander toch te water. De roerschade van vorig jaar is netjes verholpen. De mast staat erop en alle bedrading is weer netjes aangesloten. En dan een rondje proefvaren. Alles werkt: plotter, windmeter, stuurautomaat, verlichting, het doet het allemaal. Alleen de toeter blijft hardnekkig zijn mond houden als we op het knopje drukken. Gelukkig hebben we een handmatige workaround aan boord: blazen.

Als we de huik erop zetten hebben we een mindere verrassing. Ze hebben alle bandjes verstelbaar gemaakt met een bandsoort die veel te glad is, zodat er na aantrekken direct weer speling op komt. Die moet nog even terug. En bij de kotterfok, die is gerepareerd, klopt ook nog niet alles. Dus rijdt Jan Willem op 3 mei, de dag voor vertrek, naar Enkhuizen om het spul in te leveren. Als we morgen naar het zuiden varen, halen we huik en zeil op.

Fourageren 

Verzamelen van spullen in de hoek bij de keuken.

Rijst, pasta, soepen, snacks, sappen, bier, wijn en pakken Bar-le-Ducwater zijn vaste prik. Maar omdat we in onherbergzame streken gaan vertoeven, hebben we een behoorlijke hoeveelheid vlees in blik van de Texelse slager en blikgroenten ingeslagen. De Texelse slager kunnen we iedere zeiler aanraden! Gewoon via internet bestellen. Natuurlijk gaat de broodbakmachine mee, met meel van de IJsselsteinse molen.
En dan nog winter- en zomerkleren, ski-ondergoed, mutsen, handschoenen en sjaals. Om maar niet te spreken van EHBO, leesboeken en spelletjes, zwemvesten en laarzen. De kasten puilen inmiddels uit en de Iskander is ruim door de waterlijn gezakt.

Nog geen pro!

Golf

Nieuw is dat we golfsets meenemen. Bij het voorbereiden hoorde deze winter ook golflessen op de
golfbaan in Nieuwegein en het halen van Handicap 54. We gaan tenslotte naar het Walhalla van de golfsport. En, aangestoken door een aantal vrienden, stond die wens al lang op ons lijstje.

We zijn er klaar voor!

Friesland en Noord-Holland in de winter

In voorbereiding op onze volgende reis reden we dit weekend een ronde langs verschillende adressen in Friesland en Noord-Holland.

We begonnen bij de werf om even te kijken hoe het schip erbij staat. Bootje knuffelen, noemt Alice van Breehorn dat. Fijn om er weer even op en in te klimmen!

Daarna door naar de zeilmaker in Makkum, om uit te zoeken hoe we het inrollen van de kotterfok beter de baas kunnen. We hebben naar een hele dure klem gekeken, maar vragen ons af of dat helpt. Inmiddels is de inrollijn ingekort. Eerst maar eens kijken of dat werkt.

In Hoorn zijn we op zoek gegaan naar andere matrassen. Aan boord is lekker slapen een belangrijk!

Omdat je een kapitaal kunt uitgeven aan kaarten voor de Oostzee en Finse Golf hebben we een tijd terug een advertentie in het blad Toerzeilen gezet voor tweedehands kaarten. We kregen twee reacties. Een van een ouder stel dat jaren op de Oostzee gevaren heeft maar nu is gestopt met zeilen en ons nogal gedateerde kaarten aanbood. Maar die rotsen in Finland blijven wel op hun plek, hoor! We hebben ook twee boeken met ankerplaatsen en een stevige mooringhaak op de kop getikt.

Toen terug naar Friesland om te overnachten in het sfeervolle Hotel Centraal, het oudste hotel van Harlingen. De volgende ochtend om negen uur moesten we alweer paraat staan even verderop in Harlingen voor een training in het gebruik van DSC op de marifoon. Vanuit IJsselstein was dat wel heel vroeg op geweest. Het was gezellige en leerzane workshop: de vrees dat je iets fout doet is nu weggenomen.  Als het schip weer in het water ligt, gaan we aan boord oefenen. En we hebben er een aantal leuke Kustzeilers ontmoet.

De tweede reactie op onze oproep voor kaarten was van een echtpaar dat twee jaar geleden naar St. Petersburg is geweest. Toen we daar op zaterdagmiddag aankwamen, was de heer des huizes schaatsen met zijn kleindochter. We werden ontvangen door zijn enthousiaste vrouw Saakje, die ons voorzag van koffie en mooie verhalen met een charmante Friese tongval. Even later kwam een bonk energie met blozende wangen binnen, Hotze geheten. Hij had mooie kaartensets van de Baltische staten en heel veel leuke tips. En dan zeggen ze dat Friezen stug zijn!

Het was een waardevol weekend.