3 t/m 8 augustus 2014: Van Laboe naar Andijk

Zondag 3 augustus: Door het Nord-Ostsee kanaal naar Brünsbüttel

Afscheid van Laboe, met op de achtergrond het Marinemonument

's Ochtends een broodje gebakken
voor onderweg

De tocht door het Kieler kanaal hebben we al een aantal keren meegemaakt en het is daarom een beetje een verplicht nummer. We vertrekken rond half negen ’s ochtends uit Laboe.

In de sluis bij Holtenau

Als we bij de sluis bij Holtenau, aan de Kieler Förde, aankomen varen de jachten al naar binnen en kunnen we aansluiten. De regen komt ondertussen met bakken uit de hemel. De weersomslag lijkt nu echt te hebben plaatsgevonden.

Stromende regen in de sluis

De drijvende steigers zijn spekglad, lastig afstappen dus. Ik klim met enige hoogtevrees het gladde sluistrapje op om te betalen. Jan Willem slaat mijn escapade gade met enige verbazing. Er ligt een groot containerschip in de sluis en na het schutten mogen de jachten eerst uitvaren.

Het containerschip uit de sluis haalt ons in

Verder is het gewoon motoren… saai dus.

Semafoor

Om half twaalf stopt de regen gelukkig en komt de zon door. En rond de middag meren we af bij een jachthaven in een zijtak bij Rendsburg om diesel te tanken. Er liggen verschillende Nederlandse schepen. Van de havenmeester krijgen we een foldertje toegestopt over de mogelijkheid om hier je schip in de winterstalling te zetten. Dat is best een goede optie, omdat Rendsburg met openbaar vervoer prima te bereiken is. Veel Nederlandse zeilers zeilen jaar op jaar in de Oostzee en vinden de oversteek over de Noordzee een heel gedoe, maar wij hebben liever ons schip dicht bij huis, zodat we ook in de weekenden kunnen varen.

Het hangende pondje

Dan gaat het weer verder en het weer wordt zelfs zo warm dat ik later op de middag in een bikini kan zonnen op het voordek. Ondertussen moeten we nog wachten als er een aantal grote schepen die voor ons varen, inhouden totdat er een sleep is gepasseerd. Ondanks dat het zondag is, is het behoorlijk druk. Het gaat hier altijd door.Plezierjachten mogen na zonsondergang niet meer varen, maar de beroepsvaart heeft loodsen aan boord en varen ook ’s nachts.

Prachtig Pools schip op het kanaal

Links op de foto de sleep waar de grote schepen voor ons een tijd op moesten wachten

We eten onderweg en iets na half zeven ’s avonds meren we af in Brünsbüttel naast een aluminium Engels schip, dat een Koopmansontwerp blijkt te zijn. De eigenaar is er trots op. Er liggen ook de nodige Nederlandse schepen, waaronder de ‘Pintail’ van Frits en Ineke. Met hen zijn we vorig jaar in St. Petersburg geweest. Het wordt een hartelijk weerzien en we praten gezellig bij onder het genot van een glaasje.

De grote zeeschepen passeren vlak langs de haven van Brünsbüttel, een indrukwekkend gezicht!

Maandag 4 augustus: Verkassen naar Cuxhaven

In de sluis van Brünsbüttel, aan de westzijde van het Kieler kanaal.

Grote pilaren langs de Elbe, waarschijnlijk voor windmolens.

De voorspellingen geven zuidwesten wind aan.
Dinsdag draait de wind naar het noordwesten. Daarom schuiven we vandaag alleen op naar Cuxhaven, dat verder stroomafwaarts aan de Elbe ligt. Gelukkig kunnen we lekker zeilen.

De marina van de Seglerverrein in Cuxhaven

Op aanraden van Willem en Marrie gaan we naar de Americahaven, de eerste haven gezien vanaf Brünsbüttel. Er is in de haven niet veel te doen. We meren af aan de enige vrije steiger.  Daar blijkt zich een hoop viezigheid te verzamelen, dat door wind en stroom daar naartoe wordt verplaatst. Bah, bah!


We hakken de knoop door en gaan naar de marina van de Seglerverrein, waar we later op de middag Frits en Ineke weer tegen komen. We spreken af om ‘s avonds een aperitief  te drinken en samen te eten in de Seglermesse, het restaurant van de zeilvereniging.
Met de fietsen maken we ‘s middags nog een rondje en doen boodschappen in de grote supermarkt aan de zuidkant van het stadje, maar zijn vergeten de camera mee te nemen. Dus nu even geen foto’s.



Het etentje met Frits en Ineke is supergezellig. Ze zijn van plan om morgen naar Borkum te gaan, terwijl wij in één keer naar Vlieland willen. Morgen willen we om half negen weg om optimaal van het afgaand tij gebruik te maken. Dus gaan we op tijd lekker slapen.

Dinsdag 5  en woensdag 6 augustus: Over de Noordzee

De Grote Mees in Cuxhaven

Als we iets na half negen over de steiger lopen, zijn Frits en Ineke al vertrokken. Zij zijn duidelijk punctueler dan wij. Nog even wat foto’s makend voor ons vertrek, zien we aan de andere steiger opeens de ‘Grote Mees’ liggen, de Breehorn 48 van Rob en Nynke. Natuurlijk gaan we even langs voor een babbeltje. Nee, geen koffie, want we moeten zo weg vanwege het tij. Maar het is heel gezellig en zo komt het dat we pas om kwart over tien vertrekken,- meer dan een uur later dan gepland -, met als gevolg dat we het laatste stuk op de Elbe alweer stroom tegen hebben.

Der Alte Liebe, beroemd baken aan de Elbe

Wandelaars op een zandplaat ten zuiden van Cuxhaven aan de Elbe

Eerst staat de wind nog op kop en motoren we, maar vanaf paal 8 kunnen we zeil zetten.
Er gaat meteen een reef in. Zodra we de Elbe verlaten hebben vallen we af naar halve wind en gaat het hard met ruim 8 knopen door het water en nog steeds een reef.

Drukke scheepvaart op de Elbe

De eilanden Neuwerk en Scharhörn

In de middag krimpt de wind en neemt hij af tot 7 knopen. De Iskander ligt te bokken op de golven en rond drie uur we zetten de motor erbij. Omdat het oversteken van de vaargeul naar de Jade het erg druk met beroepsvaart is, moeten we puzzelen om niet in het nauw te komen tussen het in- en uitvarend verkeer.
Vervolgens zetten we de stuurautomaat op 245°, de koers naar de Borkum windfarm. Helaas blijft het motorsailen.

Mooie klipper met vol tuig

Voor het eerst sinds weken hebben we weer een lange broek aan en in het logboek staat dat we ballen met erwtjes, worteltjes en puree hebben gegeten. Hier is duidelijk de blikvoorraad geplunderd!

Lekker slapen op de bank

Gezicht op Norderney in de avondschemering

Fluorescerende boeggolf op een spiegelgladde zee 

Rond elf uur ’s avonds is het donker, windstil en is de zee zo glad als een spiegel. Dat geeft een heel bijzonder natuurverschijnsel. De boeggolf is een dunne streep, maar die is wel hel lichtblauw fluorescerend door de algen! Het is werkelijk fantastisch! Ik haal Jan Willem ervoor uit zijn bed en dat is maar goed ook, want even later komt er een beetje wind en een rimpeling op het water en is het voorbij. Wel is er een prachtige maan.

Volle maan op de Noordzee

Een tijdje nadat ik in mijn bed lig, merk ik dat de motor uit is. Blijkbaar kunnen we zeilen. Het windmolenpark voor Borkum is erg indrukwekkend. Zeker twee uur van tevoren zie je de knipperende rode en witte lichten al. Jan Willem komt midden in de nacht nog twee zeilboten tegen, waarvoor hij uit moet wijken.

Vissers bij zonsopgang

De wind trekt weer aan en iets na drieën haalt Jan Willem mij uit bed om de wacht over te nemen en gelijk maar twee reven te zetten. De Iskander loopt dan rond de acht knopen en dat vinden we voor ‘s nachts teveel. Afspraak is dat we bij het wijzigen van de zeilvoering altijd samen aan dek zijn. Inmiddels is de maan ondergegaan en dat geeft een indrukwekkende sterrenhemel. Dit zijn toch de dingen die het nachtzeilen zo mooi maken!
De zonsopgang nadert. Boven Ameland stikt het van de vissersschepen, die gelukkig allemaal hun AIS aan hebben en zijn daardoor op de plotter zichtbaar zijn. Af en toe moet ik er een ontwijken.
Bij de ingang van het Stortemelk zien we een lichtblauw schip naar buiten zeilen. En ja hoor, het is de ‘Laaxum’ van Lars en Aukje. Even contact over de marifoon: ze zijn op weg naar Norderney. Lars vertelt dat er voor de haven van Vlieland nog een aantal schepen voor anker liggen, dus gaan wij maar naar Terschelling. Hij wenst ons een mooi kruisrak toe. En dat krijgen we! Ondanks de ebstroom kunnen we vrijwel op het hele stuk naar Terschelling de bochten benutten om te laveren. Om kwart voor twaalf liggen we afgemeerd in een erg volle haven. Maar er kunnen veel makke schapen in een hok. De tocht was 179,5 zeemijlen en duurde 25, 5 uur.

West-Terschelling is in zicht

’s Middags wandelen we West-Terschelling in. Er is een braderie en je kunt over de hoofden lopen. Bij het standje van de KNRM treffen we een enthousiaste vrijwilligster die mooie verhalen vertelt en ons een handdoekje met een randje met door haar moeder geborduurde Brandarisjes verkoopt. Zij is opstapper en haar man is ook schipper. Het zit in de familie.

Donderdag 7 augustus: Fietsen op Terschelling

Gezicht op het Schuitegat en de Waddenzee vanaf  West-Terschelling

Prachtig strand bij West aan Zee

Zoals altijd na een lange tocht slapen we eerst uit. Daarna op ons gemakje ontbijten met broodjes uit de oven en dan wordt het tijd om de fietsjes uit te pakken. We moeten ze wel over drie schepen tillen, maar dat mag de pret niet drukken.
Het is prachtig weer. De fietstocht gaat met een boog om West-Terschelling richting West-aan-Zee. Daar lunchen we in een leuke strandtent. Het strand is hier enorm breed, het zand mooi fijn en wit en het water lekker warm.

West aan Zee

In de Duinen

De tocht gaat verder naar het oosten door de duinen en later door de bossen naar Lies. Door de weilanden fietsen we naar de dijk aan de zuidzijde van het eiland. Het is laag water en allerlei vogels foerageren op het wad. In het kader van het Oeral-festival heeft een kunstenaar hier op de zeedijk enkele jaren geleden een aantal beelden neergezet, gemaakt van prachtig Noors graniet dat met een schipbreuk voor de kust van Terschelling terecht is gekomen. Het is echt zo’n rustplekje voor veel fietsers. Tegen de wind in fietsen we over de dijk terug naar de haven. Wat is het toch heerlijk (fietsen) op de Waddeneilanden!

Lepelaars foerageren op het Wad

Beelden op de Waddenzeedijk

Vrijdag 8 augustus: Terug naar Andijk

Vertrek van Terschelling

We kunnen lekker zeilen,
en wij niet alleen

We kunnen rustig aan doen, want de vloedstroom komt vandaag laat op gang. Toch vertrekken we al  rond half twaalf, dat is voor die tijd. We zullen het hele traject stroom tegen hebben. Het wordt vandaag vast erg druk bij de sluis van Kornwerderzand, want vanaf morgen is er windkracht 6 voorspeld en iedereen wil op tijd thuis zijn. We zijn inderdaad niet de enigen die al vertrekken.
De wind is oost en we kunnen het traject lekker zeilen. In de Westmeep gaan we voor de wind. Het is een klein stukje en het water is vlak. Hoewel het best stevig waait zetten we geen bulletalie, maar het sturen vraagt daardoor wel extra concentratie. Dat dat niet iedereen gegeven is blijkt als we achter ons een klapgijp horen, gevolgd door luid gescheld van de schipper op zijn vrouw, die aan het roer staat. Van de weeromstuit volgt er opnieuw een klapgijp en nu heeft de arme vrouw het helemaal gedaan. Even later zien we het schip de zeilen strijken, terwijl het het mooiste zeilweer van de wereld is.

Bootje met een Jonk tuigage

Vlak voor de Pollendam raakt de Iskander in de nevengeul eventjes de grond. Niet goed opgelet, want op de kaart was er wel degelijk een ondiepte aangegeven. Harlingen voorbij, bij de Boontjes strijken we het grootzeil om snelheid te minderen. Jan Willem meent te weten dat het hier door verzanding op een stukje 2.20 meter diep is en nog onder de indruk van onze ervaring bij de Pollendam doen we rustig aan. Ondertussen kachelt iedereen die we eerder ingehaald hadden ons met een vaartje voorbij. Het wordt niet minder diep dan 2.60!

Eenzame zeehond bij de Boontjes

De vrouwelijke sluiswachter van Lorentzsluizen bij Kornwerderzand geeft secuur aanwijzingen als iedereen erin vaart: “Het donkerblauwe schip aan bakboord nog een stukje naar voren opschuiven…  Het schip met de groene buiskap aan het begin van de sluis, tussen de schepen doorvaren”. Zo gaat het relatief ontspannen en als er een Bavaria dwars in de sluis dreigt te komen vangt de omgeving het rustig op. De schipper vertrouwt mij toe dat hij ook altijd rustig blijft. “U was het toch van die klapgijp?”, vraag ik. “Ja”, zegt de man, “toen had ik het even helemaal gehad!”. Ik ben een en al begrip.

De regen komt met bakken uit de hemel

Na de sluis slaat bijna iedereen linksaf naar Makkum. Wij zetten koers op Andijk. Onderweg zien we opeens een hele donkere lucht. De zeilpakken gaan aan en we leggen twee reven en rollen de fok in. Het water komt met bakken uit de hemel, maar de verwachte harde wind blijft uit. Harder dan 20 knopen waait het niet. Lui als we zijn, laten we de reven lekker zitten, rollen de fok uit en zo hoog mogelijk aan de wind zeilend lukt het ons om in één streek naar Andijk te zeilen, waar we ’s avonds om negen uur afmeren.

De volgende  ochtend worden we wakker met een gierende wind om het schip. Goed dat we gisteren doorgevaren zijn. Opruimen en naar huis! Maandag begint het gewone leven weer.

27 juli t/m 2 augustus 2014: Van Kopenhagen naar Laboe

Zondag 27 juli: Wandelen in Kopenhagen

Matthijs bij een kanon op de citadel van Kopernhagen

Na het ontbijt nemen we de trein (op zo’n tien minuten lopen van de haven) naar het centrum. Het is nu al warm! We beginnen onze wandeling bij de citadel, die nog steeds als kazerne in gebruik is. Ook de woonwijk erachter met oranjekleurige huizen is voor militairen bestemd. Het is er prachtig groen en we maken een wandeling over de wallen.  Er zijn opvallend veel joggers. Als we een wachtlopende soldaat tegenkomen vragen we ons af of zijn wapen geladen is.

De Anglicaanse kerk naast de citadel

Bij de Gefionfontein met...

Vervolgens wandelen we langs de Anglicaanse kerk het centrum in. Eerst bewonderen we de mooie Gefionfontein met de Noorse godin Gefion die de ossen drijft. Het water spat achter de dieren op.

.... de Noorse godin Gefion die de ossen drijft.

De Marmor Kirke

Onderweg drinken we koffie met gebak in de tuin van het Design museum, maar het museum zelf slaan we over.
We gaan naar de marmeren kerk met de grote koepel. Matthijs vertelt dat, bij een vorig bezoek  aan Kopenhagen, hij er precies bij uitkwam om naar de koepel te klimmen en van het uitzicht over de stad te genieten en laat ons dat nu ook overkomen als we er om één uur stipt arriveren!

Het koperen dak van de kerk

Uitzicht vanaf de Marmor Kirke met vooraan
de gouden torens van de Russisch Orthodoxe Kerk

Het paleis Amaliënborg en op de
achtergrond het operagebouw,
gezien vanaf de kerk

Ceremoniële wacht bij
het koninklijk paleis Amaliënborg

Dus klimmen we naar boven en genieten van een prachtig uitzicht over de stad. De kerk ligt vlak achter Amaliënborg, het koninklijk paleis. We lopen het binnenplein op van het paleis, maar de koningin is niet aanwezig. Wel staan er vier ceremoniële wachten.
Vandaar uit naar de kade voor het paleis waar een gigantisch motorjacht Sovereign ligt, compleet met bewaking. Volgens de roddels is het van een Rus.

De Sovereign, vanaf het water gezien

Langs de kade is een mooi park ingericht met een fontein in het midden. Matthijs loodst ons naar Nyhavn, een zeer oud, maar toeristisch stukje stad met alleen maar restaurants langs een smalle haven met traditionele Deense schepen. Dit moet je gezien hebben.

We lunchen in een café met lekkere broodjes op een binnenplaats vlakbij Nyhavn, maar uit de drukte en in de schaduw, want het is erg warm in de stad.

Nyhavn, in hartje Kopenhagen

Na de lunch wandelen we richting het Christiansborg paleis, waar het parlement en de minister-president zetelt. Het is ook het werkpaleis van de Deense koningin. Ondertussen komen we langs Magasin du Nord (de Deense Bijenkorf) met daarnaast een McDonalds. Omdat free-WIFI in Denemarken schaars is, gaat Matthijs hier zijn ticket naar huis te boeken, terwijl wij ondertussen het warenhuis verkennen. Het is er erg rommelig vanwege de uitverkoop.

Uitrusten in de tuin van de koninklijke bibliotheek...

We wandelen langs Christiansborg, zitten een tijdje in de tuin van de koninklijke bibliotheek  bij een mooie fontein en besluiten hier morgen terug te komen voor een bezoek aan het paleis. Het loopt tegen vieren en de musea zijn aan het sluiten, dus zoeken we de bus op om naar de boot te gaan. Onderweg naar huis eten we nog een ijsje.

... met een mooie fontein en het standbeeld
van de theoloog en filosoof Søren Kierkegaard  

Maandag 28 juli: Rondvaart door de grachten en naar Christiansborg

Nyhavn, tijdens de rondvaart

In de stad kun je prachtig liggen

Kopenhagen is een mooie stad en is er nog genoeg te bekijken. Alleen is het maandag en zijn er maar een beperkt aantal bezienswaardigheden geopend. Daarom beginnen met een boottocht. Zo zie je in een uurtje een groot deel van de stad. We ontdekken dat we in de stad ook heel leuk hadden kunnen liggen met de boot en zien de kleine zeemeermin op de rug. 

Er zijn de nodige Nederlandse schepen

De kleine zeemeermin, vanaf het water gezien

Verder een aantal prachtige gebouwen in moderne architectuur, waaronder het operagebouw aan het water. De boottocht duurt een uur en daarna gaan we opzoek naar een terras in de schaduw voor de lunch, want weer is het warm!

Het prachtige operagebouw

Christiansborg, vanaf de binnenplaats gezien

De broodjes en salade zijn prima, maar het duurt allemaal wel erg lang, zodat we pas om kwart voor drie aan ons bezoek aan Christiansborg kunnen beginnen. We boffen, want we kunnen mee met een rondleiding. Het huidige paleis is gebouwd aan het eind van de negentiende eeuw nadat twee eerdere exemplaren waren afgebrand. En nog in 1972 is er brand in de kapel van het paleis geweest.

De bibliotheek in het paleis is intiem

Het plafond van de bibliotheek

Gobelin met de geschiedenis van de twintigste eeuw

Als je goed kijkt zie je het portret van
Koningin Margarethe in de marmering

Ik geloof niet dat we in Nederland paleizen met die luxe kennen. Veel marmer, prachtige plafonds en schilderijen. We zien de grote eetzaal met een lange tafel en het topstuk is de balzaal met grote moderne wandtapijten die de geschiedenis van de wereld en van Denemarken verbeelden. Ze zijn een cadeau van het volk voor de 60^ste verjaardag van de koningin. Oud vakmanschap modern vormgegeven. Prachtig om zulke moderne tapijten in de classicistische balzaal te zien hangen. De vloer en lambrisering is van marmer uit Italië, maar de gele wanden zijn gemarmerd. Op een plaats heeft de schilder het portret van Koningin Margarethe in de marmering verwerkt.

De balzaal met gobelins

Jan Willem en Matthijs bewonderen de portretten

Charmante slofjes

De Koninklijke stallen

Vervolgens bezoeken we de Koninklijke stallen. Helaas zijn er geen paarden, want die lopen zomers buiten de stad in de wei. Maar wel veel koetsen, een slee en zelfs een opgezet paard. En een fototentoonstelling waarin het verhaal vertelt wordt van koning Christian X die zijn hele regeerperiode dagelijks een rondrit door de stad maakte. Vanaf 1937 deed hij dat op een kastanjebruin paard,  “Rolf” geheten. Het werd zijn lievelingspaard. Gedurende de hele WO II heeft hij dit volgehouden als blijk van steun aan zijn volk. En de Denen zijn dol op hun vorstenhuis.

Koning Christian X maakt zijn dagelijkse rondrit door Kopenhagen

Inmiddels is het kwart voor vijf en proberen we of we de ruïnes onder het paleis nog even kunnen bezoeken, maar helaas zijn ze aan het sluiten en moeten die tot een volgend bezoek wachten. Terug naar de boot en onderweg nog even langs de supermarkt. Matthijs kookt voor ons een prima pasta met tomatensaus, zijn galgenmaaltje, want morgen vliegt hij weer naar huis.

Dinsdag 29 juli: Via Dragør naar Rødvig

Gezicht op Kopenhagen bij ons vertrek

Oud en nieuw

Het lijkt of het mooie weer niet op kan. Nog steeds hebben we temperaturen van boven de 25° Celcius. Matthijs pakt zijn koffertje en constateert dat hij het merendeel van zijn kleren niet heeft gedragen, alleen een paar T-shirts en shorts. We doen het rustig aan en vertrekken rond half elf vanuit Svanemøle. Buiten kunnen we direct al lekker zeilen met een ruim windje. De bulletalie gaat erop en een half uur later varen we zelfs ‘melkmeisje’. Het gaat heerlijk en om half een meren we in Dragør af naast de Desiré uit Andijk, of all places. Ze liggen daar een steiger verder dan wij.

De brug tussen Kopenhagen en Malmø over de Sont

Matthijs stapt op e bus naar het vliegveld

Dragør is een leuk plaatsje met heel wat meer sfeer dan Svanemøle. Weer een lekker vakantiesfeertje. Er een goede busverbinding met het vliegveld Kastrup en in een goed half uur met de bus sta je in hartje Kopenhagen. Dit was misschien een leukere haven geweest.

We lunchen op ons gemak en wandelen met Matthijs naar de bushalte. Na een roerend afscheid zwaaien we hem uit en wandelen door het plaatsje terug naar de boot. Nu moeten we het weer met zijn tweeën doen.

De kliffen bij Rødvig

Als we onze reis vervolgen kunnen we weer lekker verder zeilen tot om een uur of  vier de wind zover inzakt dat de motor erbij moet. We eten onderweg het restant ‘prima pasta’ van Matthijs. Er was nog een goede portie voor ons over. De kust ten noorden van Rødvig is prachtig met steile kliffen van kalkrotsen. Om kwart voor zeven meren we af in de vissershaven, want de jachthaven is vol. 

De haven van Rodvig

Nogmaals, met Jan willem op de steiger

We liggen naast een aantal traditionele schepen.

Stenen met korstmossen in de avondzon.

We leggen in de vissershaven aan als vierde van de wal langs een traditionele Deense boot, die Nyhavn in Kopenhagen als thuishaven heeft. Ernaast ligt een Nederlands charterschip van de bruine vloot. De haven maakt een nogal rommelige indruk.We maken onze avondwandeling, om na een dag zeilen weer even de benen te trekken. Het plaatsje Rødvig is aardig en het achterland is zeker de moeite waard voor een fietstocht, maar we gaan morgen toch verder, omdat de voorspelde wind goed is en we op tijd bij het Kieler kanaal willen zijn.

Klif bij Rødvig, vanaf de haven gezien, een vissersbootje op de voorgrond.

Woensdag 30 juli: Om het eiland Møn heen naar Femø

Het eiland Møn

Vannacht heeft het een beetje geregend. Het lijkt het eerste teken dat er ander weer om komst is en het is voor het eerst een beetje bewolkt, maar het is nog vroeg. Uit Nederland komen berichten van wateroverlast door hoosbuien. Daar is hier geen sprake van. Het blijft warm.

Onze buren hadden gisteren aangekondigd om zes uur te willen vertrekken en daarom gaan we ook maar vroeg en maken van de nood een deugd door vandaag een lang traject te varen. Planning is een plaatsje ergens in het Smålands vaarwater, ten noorden van Lolland.

Mooi bootje, ten zuiden van Møn

Bij het downloaden van de elektronische kaart zijn de gebieden veranderd en hebben we grote delen van Denemarken niet meegekregen. Voor het noorden was dat niet zo’n probleem, maar we durven niet door het Ulvsund en het Færgesund, omdat de papieren kaart de nodige ondieptes aangeeft. Dus moeten we ten oosten langs het eiland Møn.

Als we om half zeven afvaren staat er nog maar weinig wind, maar een uurtje later kunnen we toch zeil zetten en het gaat voorspoedig. We genieten van het uitzicht op de kliffen van Møn terwijl we het eiland ronden. In de verte zien we de haven van Klintholm, waar we vorig jaar nog hebben gelegen, voorbij schuiven.

Dan zien we op de AIS dat de Breehorn 37 ‘Marretje’ van Willem en Marrie Pullen een paar mijl voor ons vaart. Tijd voor een marifoonmomentje. Ze zijn op weg naar Gedsner en Heiligenhafen. Wij slaan af naar het noordoosten het Grønsund in. Na een tijdje proberen is het dan niet meer bezeild.

Wandelaars aan de kust bij het Grønsund

Korenvelden tijdens de avondwandeling

We kiezen voor het eilandje Femø. Daar aangekomen blijkt de haven erg klein en behoorlijk vol. Op zo’n moment hebben we opeens een erg groot schip, ook al komen er later nog veel grotere schepen binnen. We leggen aan op een 'Maxi' van 10 meter, als vierde schip en brengen daarom lijnen naar de wal uit. De eigenaar van het schip aan de wal, een grote Beneteau, vindt het allemaal erg problematisch.

Dit is met recht de Koninklijke weg!

Als de ferry wegvaart of als de wind uit de verkeerde hoek gaat waaien, zou het wel eens fout kunnen gaan en mocht het nodig zijn dan kapt hij onze lijnen, zegt hij. Hij heeft de wereldzeeën bevaren en kan erover meepraten. Het lijkt ons allemaal zwaar overdreven. De schippers van de andere twee boten, die eventueel wel reden tot klagen hebben, zijn een stuk relaxter. Als het later op de avond flink gaat waaien, bewijzen onze lijnen naar de wal goede diensten. 

Zonsondergang op Femø

Wachten tot de ferry weg is bij ons vertrek van Femø

Morgen barst aan de haven van Femø een jazzfestival los. Daarom is het hier zo druk. Muziek vanaf 11 uur ’s avonds. Heel leuk natuurlijk, maar je moet niet denken dat je dan nog kunt slapen. We wilden eerst hier blijven om te fietsen, maar dit doet ons besluiten om morgen een eilandje op te schuiven.

Onze avondwandeling gaat vandaag tussen de korenvelden door. In de verte staan een aantal tenten, vanwaaruit vanavond al flarden muziek over de velden naar ons toe waaien.

Donderdag 31 juli: Fietsen op Fejø

We naderen de haven van Fejø

De haven is niet groot, maar er is voldoende plek ...

Een uurtje varen ten zuidwesten van Femø ligt het iets grotere eilandje Fejø. We gaan op de motor tussen de ondiepten door een aantal geultjes die door tonnen en bakens voor geleidelijnen zijn aangegeven.

Jan Willem heeft alles op de papieren kaart uitgemeten en we gebruiken de plotter om de afstand controleren die we op een bepaalde koers varen. Zo weten we exact wanneer we van koers moeten veranderen. We hebben immers geen goede digitale kaart van dit gebied. Om kwart voor twaalf leggen we aan in de haven van Dybvig op Fejø. Die is nog kleiner dan de vorige haven, maar het is hier heel rustig. Het is een leuke haven met een mooie barbecueplek.

..en de bolders zijn stevig!

Na de lunch pakken we de fietsen uit en maken een tocht over het eiland. We fietsen over een dijk met een weggetje erop naar het schiereiland Skalø, waar een klein oud haventje is met een paar motorbootjes en vervolgens naar de veerhaven. Het eiland is bekend om zijn fruitteelt. Er zijn hier veel boomgaarden en overal langs de weg zijn verkoopstalletjes met fruit, sap, vruchtenwijn en jam.

Houden we het droog tijdens de fietstocht?

Als het opeens hard begint te regenen schuilen we onder een boom bij zo’n stalletje en maken we van de nood een deugd door appelsap en pruimen te kopen.

’s Avonds schuiven mensen van verschillende boten de picknicktafels bij elkaar om samen te barbecueën. Dat zie je op veel plaatsen in Denemarken. Wij eten gewoon op de boot. Jan Willem is niet zo’n fan van BBQ.

Schuilend onder de boom. Niet dus!

 

De hele zomer zie je overal verkoopstalletjes

Vrijdag 1 augustus: Naar Langeland en verder…

Kerkje op Fejø

Heel veel zwanen en windmolens aan de noordkant van Lolland

Zonder te kruisen vanaf Fejø langs Langeland!

We hebben gepland om naar Bagenkop op Langeland te varen. De verwachte wind is eerst zuid en later zuidoost. Als we om kwart voor tien vertrekken waait het echter nog uit het zuidwesten. Na het eerste geultje is onze koers noordwest en kunnen we gaan zeilen. Een uurtje later draaien we bij naar het westen, richting Spotsbjerg op Langeland en wat  gebeurt er, de wind krimpt naar het zuiden zodat we aan de wind kunnen doorzeilen. Omdat de wind blijft krimpen, zeilen we uiteindelijk langs Langeland in zuidzuidwestelijke richting en het is nog steeds bezeild. De wind trekt aan tot zo’n 14 knopen en omdat het vreselijk hard gaat en super zeilweer is gaan we niet naar Bagenkop, maar in een keer door naar Laboe in de Kieler Förde, in Duitsland dus.

De vuurtoren op de zuidpunt van Langeland

Dan kunnen we morgen een rustdag inlassen en gaan fietsen. Dus bij het zuidelijke puntje van Langeland verlaten we Denemarken eerder dan gepland. En het gaat als de brandweer. Als de wind naar het oosten  draait en toeneemt tot windkracht zes, bouwen de golven op en moet de stuurautomaat wel heel hard werken. Jan Willem gaat zelf sturen en we gaan meteen een halve knoop harder. Met ruime wind en vol tuig bereiken we een snelheid van meer dan acht knopen en een enkele uitschieter naar negen. Zo schuiven we de doorgang tussen twee spergebiedjes in. Daarna is het nog een klein uurtje naar Laboe en om kwart voor acht meren we af in de Baltic Bay Marina.

We hebben het hele traject kunnen zeilen zonder één keer overstag te gaan, omdat de wind precies op het juiste moment met ons mee draaide. Na een uitzonderlijk mooie zeildag kruipen we ‘s avonds met een tevreden gevoel in bed.

 Zaterdag 2 augustus: Fietsen in de omgeving van Laboe

Als ik toch eens heel rijk was...

Na gisteren een tocht van 10 uur te hebben gevaren, slapen we weer eens lekker uit. 

Als we wakker worden staat de havenmeester naast de boot. Nee, we hebben ons nog niet gemeld, want we zijn gisteravond pas laat aangekomen. We mogen aan de kopse steiger blijven liggen, ondanks het grote bord ‘verboden aan te leggen’, als we de boot maar iets naar voren trekken, zodat  er nog een schip achter kan. We liggen aan de 'grote botensteiger' en zoeken allebei een leuk exemplaar uit.

Voor later als ik groot ben!

Heerlijk zoete bramen in overvloed

Vandaag maken we een fietstocht door het mooie achterland van Laboe. Eerst langs de kust naar het zuidoosten met een fikse tegenwind. Jan Willem volhard dat dit de beste route is, maar volgens mij was eerst door het binnenland en langs de kust terug een betere keuze geweest. Al gauw komen we langs bramenstruiken met van die mooie dikke exemplaren en we nemen het ervan.

Langs de route liggen stranden met kite- en windsurfers en vooral oudere, niet zo slanke types die van het FKK-zonnen 

genieten. Die hebben we niet op de foto gezet. Het valt me weer eens op dat mooie jonge mensen hun zwembroek aan houden.

Lekker (tegen)windje voor kitesurfers

We lunchen in het gehucht Kaliforniën (even verderop is er ook nog Braziliën) op een terras met een riesen Currywurst mit Pommes. Het kan eraf. Zoveel uitspattingen hebben we ons deze vakantie nog niet veroorloofd. Twee oudere heren schuiven aan ons tafeltje aan voor een gezellig gesprek over zeilen en sportvliegen. Ze vertellen hoe ze in 1990, nog tijdens de Sovjettijd, met enkele Cessna’s via St. Petersburg, naar Moskou en Kazachstan gevlogen zijn. Dat moet een bijzondere ervaring zijn geweest.

Strofiguren bij het dorpje Wisch

We vervolgen onze tocht het binnenland in, om op zoek te gaan naar de strofiguren die in de dorpjes ter gelegenheid van het binnenhalen van de oogst staan opgesteld. Zo komen we uit in Wendtorf bij een heus oogstfeest. De moeders van het dorp verzorgen Kaffee und Kuchen en de brandweer bemant de biertent en het kampvuur, waar broodjes aan de stok worden gebakken. Kinderen spelen in het stro of maken stropoppen. Ook is er een mooie natuurspeeltuin bij. Het levert ons een leuk gesprek op met een Duits stel dat in Groningen woont. En ook een paar potten zelfgemaakte jam. Daarna hervatten we de weg naar huis, dat is dus de Iskander.

De brandweer met de bierpomp

Spelen in de natuurspeeltuin ...

... en in het stro

We kopen lekkere jam bij deze meneer

's Avonds eten we simpel, maar lekker in het havenrestaurant. Het is een soort afscheid van de Oostzee, want morgen gaan we het Nord-Ostsee kanaal in.