30 mei t/m 7 juni 2019: Naar Londen: driemaal is scheepsrecht

Ik weet niet wat leuker is, de voorpret of de tocht zelf, maar het is een feit dat ik me al weken verheug op onze tocht naar Londen met Toerzeilers Uiterton.
Jan Willem heeft het nautische deel voorbereid, met mooie stroomschemaatjes voor verschillende posities op de Noordzee en het Princess Channel. Hij heeft er een slim Excelletje voor ontwikkeld. Ik heb me om de foerage bekommerd. We krijgen een vegetarische opstapper aan boord, dus heb ik een aantal recepten opgezocht en een boodschappenlijst gemaakt, die Jan Willem inkoopt. We zullende de komende dagen een overdaad aan groenten eten.

30 mei: Naar IJmuiden

Vuurtorentje bij Andijk

Het is Hemelvaartsdag. Omdat we 's middags rond zessen in IJmuiden willen zijn, hebben we gepland om rond zeven uur af te varen. Het wordt iets later, maar gelukkig werken alle sluizen op de route mee. De wind is zuidwest en we zeilen daarom zuidwaarts om vervolgens de vaargeul naar Amsterdam te motoren.

Op het Noordzeekanaal bij Amsterdam

Onderweg Appen we met Raoul, onze opstapper. We hebben afgesproken dat hij in de Marina Amsterdam zal opstappen. Als we daar aankomen vinden we een vrije steiger waar we hem rustig opwachten. Maar dan hebben we buiten de havenmeester gerekend. Deze komt boos op ons af waarom we daar liggen. Iemand laten opstappen is een service die de Marina Amsterdam niet biedt en of we maar onmiddellijk willen vertrekken. De toon is hoogst onplezierig. Waar Raoul dan moet aan boord moet stappen is niet zijn probleem. Ondertussen zien we Raoul achter het hek aankomen. Heel vervelend allemaal. We bellen met Raoul en spreken af voor een koffie bij Loetje, de havenkroeg, zodat we daar even legaal mogen liggen. Raoul staat inmiddels op de steiger. Bij de aanlegmanoeuvre speelt de wind ons parten en komt de havenmeester alweer op hoge poten aangebeend. Raoul springt aan boord. Dan maar even geen koffie, want we hebben geen zin in nog een discussie met die gast. Even later, als we op het IJ zijn, vertelt hij ons over de marifoon dat hij zeer teleurgesteld is in ons soort mensen. Die teleurstelling is geheel wederzijds.
's Avond is er palaver op de Iskander. Jan Willem is groepsleider. De bemanningen van de Vesper, de FanFare, de ModusVivendi stappen aan boord. We moeten rekenen met zo'n acht uur extra vaartijd vanwege de zuidwestenwind. Omdat hoog aan de wind zeilen bij tegenstroom ruig kan zijn, wijst Jan Willem op de mogelijkheid on bij te liggen, bijvoorbeeld tijdens het koken. En hij maakt indruk met zijn stroomschema's.

Een deel van de spreadsheet met stroomvensters

31 mei en 1 juni: De Oversteek

Jacobsladders bij vertrek uit IJmuiden

Opstapper Raoul ruimt de landvasten op

We vertrekken 's ochtends om zeven uur met een grote stapel gesmeerde boterhammen in de koelbox. Er staat een mooie wind, alleen uit de verkeerde hoek. Uiteindelijk zullen we het grootste deel hoog aan de wind kruisen. Met het zonnetje erbij is dat geen straf. Slechts acht uur staat de motor bij op de tocht naar Queenborough.
Raoul is een gezellige opstapper met een bijzonder gevoel van humor en uit op wat actie.

Zo ziet het windmolenpark op de plotter met radar eruit.
We zijn er zojuist doorheen gevaren.

Zo'n windmolen is behoorlijk indrukwekkend
als je er vlak langs vaart

Sinds dit jaar mogen we onder voorwaarden door een windmolenpark varen, en dat gaan we doen ook, vindt Raoul. En Jan Willem laat zich overtuigen.

Jan Willem probeert zijn sextant uit en schiet een zonnetje. Het resultaat is nog niet helemaal zoals gewenst. Nog even verder oefenen dus.

Zonsondergang

's Avonds op de eerste dag trekt de wind aan tijdens het koken. We stuiteren over de golven. Via het marifoonrondje van de andere Toerzeilergroep horen we dat op de Vischjager de eieren door de kajuit vliegen. Ik maak met veel kunst en vliegwerk een stamppotje met aardappelpuree, tuinbonen, walnoten, tijm en geitenkaas, terwijl de mannen ondertussen drie keer overstag gaan, langs de rand van een windmolenpark. Dat blijkt teveel te zijn voor mijn maag. Ik weet de maaltijd nog te serveren, maar na zelf twee happen genomen te hebben, moet ik de reling opzoeken. Daarna gaan we een tijdje bijliggen om rustig te kunnen eten en afwassen. Na het eten ga ik te kooi om rond middernacht de wacht van Jan Willem over te nemen. De nacht is er een met nieuwe maan en een fantastische sterrenhemel. Ik maak Raoul wakker om er samen van te genieten. En natuurlijk ook omdat het tijd is volgens het wachtschema. Eerst heeft het grootzeil nog twee reven, maar de wind neemt af en zodra het voldoende schemert halen we een reef eruit.

In Engelse wateren

Gennakeren op het Princess Channel

Luchtafweer op palen uit WO II bij het Princess Channel

De volgende dag is de wind gekrompen naar het zuiden als we op het Princess Channel varen. Het weer is heerlijk en met ruime wind wordt de gennaker gehesen. Als de wind nog verder krimpt gaan we melkmeisje varen, ook wel voor de wind of vlinderen genoemd. Omdat de stroom tegen staat kunnen we extra lang genieten van de prachtige avond! Om negen uur maken we vast aan de Modus Vivendi, die samen met de Vesper, al aan de mooring ligt in Queenborough. Aan boord van de Vesper kijken we met zijn allen naar de finale van de Champions League, die dit jaar helaas een Engels onderonsje is.

Aan de mooring bij Queenborough voor een getijdestop en een kort nachtje slapen.

2 juni: De Theems op naar St. Katherines Dock

Zeehonden aan de oever van de Theems

Zeilend varen  de Vischjager en
de FanFare de Theems op

Ook vandaag moeten weer vroeg op: afvaart zeven uur 's ochtends. We kunnen een groot deel van de tocht zeilen, met af en toe wat motorhulp als een bocht niet bezeild is.

Voor de Theems Barrier strijken we de zeilen, want daar is motoren verplicht. Het is altijd weer genieten om te zien hoe de skyline van Londen zich langzaam ontvouwt, hoe het financial district in de verte opdoemt en je langs de indrukwekkende gebouwen van Greenwich komt, terwijl je de nulmeridiaan passeert.

De Thames Barrier in zicht

Gezicht op de Admiraliteit in Greenwich met een Thames barge op de voorgrond

We passeren de nulmeridiaan

En tenslotte, na de laatste bocht, vaar je recht op de Tower Bridge af. Dat is altijd weer kicken!

Voor de Tower bridge: bestemming bereikt!

In het lock van St. Kat's Dock

En dan moeten we nog ruim twee uur wachten voordat we de sluis van St. Katherines Dock in mogen varen. Eerst dobberend op een klotsende rivier waar de ferry's vlak langs je schip stuiven. Later zoeken we een mooring op voor wat meer rust.
Eenmaal binnen vinden we een plekje bij het overdekte platform, waar later een gezellige Uiterton steigerborrel plaatsvindt.

Trump is here!

3 t/m 5 juni: Trump is ook in Londen

Een stevig Engels ontbijt om de dag goed te beginnen

De Tower of London

De ochtenden laat Raoul zijn culinaire kant zien door ons te verrassen met een stevig ontbijt met eieren en spek. Hij is iets minder principieel vegetariër dan we eerst dachten. En hij houdt gelukkig van het goede leven. Overdag gaan we ieder ons weegs, maar niet nadat Raoul ons voorzien heeft van wat aardige tips over leuke dingen om te doen. Hij heeft indertijd zijn huisartsenspecialisatie in Londen gedaan en kent dus goed de weg.

103 Saluutschoten ter gelegenheid van het bezoek van President Trump aan Groot Brittannië:
62 voor Koningin Elisabeth II en 41 voor Donald Trump.

Rozen in Hyde Park

Spreeuwen in Hyde Park

Wij maken een mooie wandeling langs de zuidoever van de Theems, lunchen op Borough Market en nemen bij Westminster, waar de straten afgezet zijn in verband met het staatsbezoek van Donald Trump, de underground naar Hyde Park. Daar wandelen we het het park door naar Serpentine's Gallery, maar die is helaas op maandag dicht. Dan gaan we maar koffie drinken bij het theehuis. Slimme spreeuwen houden ons gezelschap, loerend naar iets lekkers.
's Avonds is er het gezamenlijk Uiterton-diner bij Zizzi. Met 70 deelnemers is het de gebruikelijke luidruchtige, maar gezellige chaos.

'No to Trump' op het Trafalgar Square

De tweede ochtend nemen we hartelijk afscheid van Raoul, die 's avonds naar huis zal vliegen. Hij verrast ons met een toepasselijk cadeautje: een boekje over de geschiedenis van de sextant.
Wij gaan naar Trafalgar Square, waar we in een anti-Trump demonstratie belanden. Het gaat er gemoedelijk aan toe. We krijgen er bij aankomst meteen een pamflet in de handen geduwd. Ons doel is echter de National Gallery, waar een tentoonstelling is van de Spaanse post-impressionist Joaquin Sorolla. Hij weet in zijn schilderijen een heel bijzonder licht van zonnig Zuid-Spanje te vangen.

Schilderijen van Joaquin Sorolla in the National Gallery

Majestueuze taart op de foodafdeling bij Harrods

Als we de tentoonstelling verlaten regent het en gaan we schuilen bij Harrods, om ons te vergapen aan jasjes van 5000 pond en horloges van 40.000 pond. En natuurlijk de prachtige foodafdelingen.

Uitzicht vanuit het café in Tate Modern op St. Pauls Cathedral

Groentestal op Borough Market

De derde dag maken we ons weer op voor de terugreis, maar niet voordat we 's ochtends nog naar Tate Modern zijn geweest. Daar zien we veel geëngageerde kunst. Interessant, maar ik merk dat ik er ook erg moe van wordt om steeds met al het onrecht van de wereld te worden geconfronteerd.
Voordat we teruggaan naar de boot eten we nog een broodje op Borough Market en kopen we een potje basilicum voor aan boord van onze laatste penny's.

5 en 6 juni: Klopgeest of verstekeling?

In de sluis, klaar voor vertrek

Terug in de haven horen we dat de planning voor de eerste schutting naar de Theems een half uur is vervroegd, hetgeen betekent dat we haast moeten maken. Na het eten op het Princess Channel gaan we wachtlopen. Het eerste deel van de tocht varen we de wind dood en moet de motor aan, maar later neemt de wind toe. De wind is weer zuidwest, net als op de heenweg. We gaan het traject afkruisen in lange rakken.

De klopgeest komt boven achter het schip

Jan Willem toont de vangst, die we met moeite hebben binnengehaald

Krioelende beestjes blijven achter op het achterdek,
als het wier weer over boord is gezet

Als Jan Willem de volgende middag naar het toilet gaat hoor ik opeens onregelmatig gebonk onder in het achterschip. Toktok, tok, toktoktok... Achter het toilet zit onze bergruimte. Wat is hij daar toch aan het doen? Als hij weer boven komt gaat het geklop nog steeds door. We worden voor een raadsel gesteld. JW gaat binnen poolshoogte nemen. Een verstekeling verwachten we eerder op weg naar Engeland toe, misschien is het een spijtoptant.
Dan houdt het kloppen op, even plotseling als het begon. Even later komt de oplossing van het raadsel achter het schip bovendrijven in de vorm van een visjoon aan een lange lijn. Als we de lijn binnenhalen, zit er aan de andere kant een grote tros wier. Gelukkig zit het spul niet in de schroef. We halen de snelheid uit het schip, zodat we de joon binnen kunnen halen en snijden de lijnen eraf. Daarna gooien we het wier en de joon, die te groot en te zwaar is om mee te nemen, weer terug in zee. Zonder lijn kan dat verder geen kwaad. De lijn gaat in een plastic zak onder het achterbankje, om in de haven af te voeren. Op het achterbankje krioelt het van de 'prehistorische' beestjes.

's Avonds om  twaalf uur leggen we aan in IJmuiden. Robert Möring staat op de steiger om ons lijntje aan te nemen. We gaan snel slapen. Morgen willen we vroeg vertrekken naar Andijk omdat er eind van de middag zware buien worden verwacht.

7 juni: Slecht weer op komst

Een stijve bries op het IJsselmeer....

.... bezorgt ons een mooie snelheid op het Markermeer

Om vijf uur 's-ochtends varen we af, vanwege de waarschuwingen voor zware windstoten in de middag. De sluizen zitten net als op de heenweg mee en daarom zijn we te vroeg bij de Schellingwouder brug. We gaan er om 9 uur door met de eerste opening na de spits.
En dan zeilen we met aantrekkende wind terug naar Andijk. Het gaat steeds harder. Na Enkhuizen halen we alleen op de fok nog steeds een snelheid van 6,5 knoop! Inmiddels waait het zo'n 22 knopen.
We discussiëren over hoe we het schip met deze dwarswind zonder brokken in de box krijgen. Maar we boffen. In de haven zakt de wind in. Snel maken we dankbaar van de gelegenheid gebruik om het schip tussen de palen te leggen. De bui  komt later die avond. Het rommelt wat, maar de windstoten van 50 knopen blijven uit.
Als we de volgende dag de boot opruimen waait het lekker door. Op de windmeter zien we windkracht 7 met uitschieters tot 38 knopen. Fijn dat we binnen liggen.
Statistieken van Jan Willem: de totale trip was 515 Nm met 98 vaaruren, waarvan 45 motoruren.