 |
| Palaver voor vertrek |
 |
| Afvaart uit Hamina |
 |
| Rots met baken |
’s Ochtends is er nog een palaver voor de schippers op de
steiger,waar de laatste instructies doorgenomen worden over de voor de douane
benodigde documenten. De 31 schepen zijn ingedeeld in zes groepen die ongeveer
twee uur na elkaar vertrekken, waarbij de snelste schepen het eerst gaan. Zo
komen er geen 31 schepen tegelijk bij de douane. Wij varen in de tweede groep
en vertrekken rond half vier ’s middags.
 |
| Paspoortcontrole in Santio |
 |
| De Russische gastenvlag |
Het gaat tussen de eilanden door op
weg naar Santio om eerst in Finland uit te klaren. Afwisselend kunnen we
stukken zeilen of moet de motor aan. Rond half acht ’s avonds meren we af aan
de douanesteiger van Santio. De procedure verloopt snel en een half uurtje later
zijn we alweer onderweg.
We komen nu in Russische wateren en de gastlandvlag wordt
gewisseld. Het eerste stuk kunnen we nog zeilen, maar helaas, zoals zo vaak
valt de wind weg en wordt het verder motoren. ’s Nachts melden de schepen zich
bij de Traffic Control van Primorsk. De een na de ander krijgt aanwijzingen en
soms een vinnige correctie met betrekking tot de te varen koers. Ze zullen zich
in Primorsk wel afvragen waarom het die nacht opeens zo druk is.
 |
| Aankomst bij Krohnstadt in de regen |
Dan komt de waterkering van Krohnstadt, een voorstad van St.
Petersburg, in zicht. Direct achter de waterkering ligt de steiger van de
Russische douane.
 |
| Aan de kade, wachtend op de douane |
De eerste groep Nederlandse schepen is juist aan het afvaren
als we rond half elf ’s ochtends aankomen. We meren aan op een lompe kade. Er
ligt veel troep, dus je moet uitkijken niet te vallen. Als er een schip langs
komt, staat er een nare hoge golfslag en de schepen liggen te stuiteren en aan
de lijnen te rukken. Het kost moeite om het schip schadevrij te houden. En dan is het wachten…. en wachten. Eerst op
de man van de immigratiedienst die aan boord komt. Jan Willem tekent een hele
lading onbegrijpelijke formulieren. De man neemt de paspoorten mee. Als Jan
Willem van boord stapt voor een praatje op de steiger wordt hij teruggestuurd.
Zodra
de paspoorten terug zijn moet Jan Willem met de scheepspapieren naar de douane.
De hele operatie duurt twee uur en dan
vertrekken we en groupe naar de Central River Yacht Club in St.P. Over een
grote watervlakte door imaginaire geulen, - ze staan op de kaart en zijn af en
toe aangegeven door een ton -, varen we
naar onze bestemming. Onderweg valt de regen met bakken uit de hemel en het zicht
is slecht. Als Jan Willem slaapt bedenk ik dat ik de stuurautomaat ook vanaf de
plotter kan bedienen en kruip weg onder de buiskap. Vlak voor we afslaan naar
onze haven doemt opeens een levensgroot cruiseschip op in de mist. In eerste
instantie denk ik dat het op me af komt,maar het blijkt afgemeerd te liggen.
Het klaart pas wat op als we rond half zes in de haven
liggen. Tot laat in de avond komen de andere groepen binnen. Eerst maar eens
lekker slapen.
 |
Het havengebouw van de Central River Yachtclub
in St. Petersburg |
’s Ochtends verkennen we de faciliteiten. Die zijn op zijn
Russisch. Tussen de verschillende steigerdelen zitten gaten waar je in kan
vallen. Nadat er door de leiding van de Nederlandse groep is geklaagd, worden
er de volgende dag planken over gelegd. De kade en de wegen rondom de haven
zitten vol gaten en kuilen. Het hele terrein rond de haven ziet er nogal
gribusachtig uit, maar daar schijn je geen conclusies uit te moeten trekken.
De toiletten zijn niet echt schoon en de douches zijn in de
kelder. In twee van de vier douches is het licht stuk, zodat de deur open moet
blijven, anders zie je niets. We hebben gehoord dat we hier geen water moeten
tanken, want er zouden zware metalen in zitten. Zuinig met water dus, want we
moeten er tien dagen mee doen.
 |
| Hele grote motorjachten aan de steiger |
Wel is er in het havengebouw WIFI. Er is een hoekje met een
tafel en aftandse stoelen voor ingericht. Dat wordt een ontmoetingspunt waar ’s
ochtends en ’s avonds iedereen zijn mail zit te checken. Helaas geen WIFI op de
steiger, dus kan ik niet bloggen want we hebben een vaste PC aan boord.
In de haven liggen enkele gigantische motorjachten.
 |
| Bodygards bij het heliveldje |
Op een
van de jachten komt regelmatig een man die
arriveert in een lichtblauwe Rolls Royce met body guards in een SUV. Het
ziet er allemaal nogal exotisch uit. Naast de haven is een helicopterveldje.
Enkele malen per dag worden er mensen afgezet (of opgehaald) die in (of uit) een
Bentley of Lamborgini stappen. Ook weer begeleid door kleerkasten in Range
Rovers.
 |
| Tijdens de busrit: de Aurora, beroemd ramschip |
Maar niet iedereen heeft het hier zo goed. Aan het einde van
de kade staat een hek met een huisje met een bewaker erbij. Meestal staat hij
op de steiger te vissen en ook weleens te plassen. Hij heeft in het huisje ook
een bed en een TV staan. De man is er dag en nacht. Hij lijkt er te wonen. En
de vuilnis wordt opgehaald door twee vrouwen op een trekker met een karretje.
Ze moeten de zakken, maar ook de los gestorte vuilnis, stuk voor stuk uit de
containers halen, want ze hebben geen middelen om de containers te kiepen. Het
zijn vriendelijke vrouwen die plezier in hun werk lijken te hebben. We spreken
af om alleen hele en goed dichtgebonden vuilniszakken in te leveren. Welkom in Rusland!
 |
| Brug met leeuwen me gouden vleugels |
Rond 12 uur gaat de hele groep een bustocht door de stad
maken, onder begeleiding van een gids. Twee bussen staan klaar, maar helaas
doen de microfoons het niet en de gidsen weigeren de begeleiding, dus moeten er
nieuwe bussen geregeld worden. Na veel onzekerheid zijn er tegen vieren andere
bussen en gaat de rit alsnog door. Gelukkig, want het is erg leuk om op deze
manier kennis te maken met deze mooie stad.
Nog even iets over de bussen. In de hele stad zie je
tientallen bussen die in het buitenland zijn gekocht van vervoersmaatschappijen
of touroperators. Ze rijden de vele toeristen door de stad. De
verhuurbedrijven hebben niet de moeite
genomen om de bussen over te spuiten. Marketing is blijkbaar van ondergeschikt
belang. Wijzelf zullen de komende dagen in een Franse bus rondgereden worden
met het opschrift ‘Michel’.
 |
| Het Catharinapaleis |
We hebben ingeschreven op het programma dat Irene van de ‘Anna’
met advies van deskundigen heeft georganiseerd. Als we het bekijken worden we
bij voorbaat al moe, zoveel staat ons te wachten. Maar aan de andere kant,
wanneer je hier bent moet je de gelegenheid
benutten. Het mooie van ons programma is dat de entrees vooraf
georganiseerd zijn, zodat we niet in lange rijen hoeven te staan en dat we
begeleid worden door een Nederlands sprekende gids. Vandaag is dat Elena
Koetnaja.
 |
| Balzaal, het is hier alles goud wat er blinkt |
Zij vertelt natuurlijk alles over wat we gaan zien, maar ook veel
over Russische geschiedenis, de maatschappelijke verhoudingen zoals politiek,
werk en inkomen, huisvesting, mannen en vrouwen, etc. Dat geeft ons een veel
uitgebreider beeld van Rusland dan als je op eigen houtje de stad gaat
bezoeken.
Vandaag gaan we naar het zomerpaleis van de Russische
tsaren, gebouwd door Catharina de Grote. Het is gelegen buiten Sint Petersburg
in de plaats Tsarskoje Selo. Hier is het alles goud wat er blinkt en dat is
heel veel. Het is een gigantisch paleis, met daaromheen grote tuinen en parken.
 |
| Catharina de Grote |
Catharina de Tweede was een dame met
een ijzeren wil. We maken kennis met een wereld waarin alleen in het groot
gedacht werd. Ze kocht voor dit paleis kunst, dat deed ze niet per schilderij
maar ze kocht complete collecties. Daarbij liet ze zich adviseren door de
Franse intellectuelen Voltaire en Diderot, die overigens geen hoge pet op hadden
van haar intellectuele capaciteiten, zo wil het verhaal.
Na het bezoek gaan we lunchen bij een typisch Russisch
restaurant. De toeristenindustrie draait hier goed. De tent zit vol met enkel
buitenlanders, waaronder Indiërs en Spanjaarden. Behalve op Russische gerechten
worden we getrakteerd op Russische volksmuziek. De maaltijd begint met een
glaasje wodka en de sfeer zit er al gauw goed in.
 |
| In de Paleistuin |
Voldaan gaat we weer naar huis om ons om te kleden voor een
concert in de Mariinski Concert Hall van het State Borodin kwartet. Dat is
helaas niet het beroemde Mariinksi theater, maar een moderne zaal. We hebben de
kaartjes in Nederland al besteld en er zijn meer mensen uit onze groep die hier
naartoe gaan. Het Borodin kwartet speelt mooi, maar wat opvalt is dat ze geen
plezier in hun uitvoering lijken te hebben. Ze stralen niet de passie uit die
we van solisten in Nederland gewend zijn.
 |
| Lunch ' à la Russe' |
 |
| Wertsjpaal, langs de weg naar Tsarskoje Selo |
Dan volgt het avontuur van een taxi naar huis te krijgen.
Voor de taxi op de heenweg hebben we 500 roebel betaald, maar die was voor ons
geregeld. We zijn gewaarschuwd dat je vooraf moet onderhandelen over de prijs,
anders wordt je getild. Uiteindelijk betalen we 700 roebel, omdat Jan Willem ongeduldig
is en naar huis wil. Het wordt een rit met een snelheid van 80 km/uur door
drukke en gewone straten. Even wennen, dat laagvliegen. Als Jan Willem met 1000
roebel wil betalen heeft de chauffeur geen wisselgeld. Ja, ja! Later horen we
dat het een veel toegepaste truc is. Gelukkig heb ik nog 200 roebel zodat we
gepast kunnen betalen.
We hebben nog even contact met Sophie, die gisteren is
aangekomen met de Zijner Majesteits Evertsen. Daar ligt het schip op een
Russische defense show. Zij is vandaag naar de Hermitage geweest. Het is mooi
maar veel teveel, vindt ze. Een typisch geval van kunstvergiftiging. Daar
zullen wij later ook nog last van krijgen.
 |
| Mozaïek van Peter de Grote in het metrostation Admiralsky |
 |
| Het theater van de Hermitage |
Met alle zeilers gaan we vandaag naar de Hermitage. We gaan er naartoe met de metro. We
hebben een speciale ontvangst door de directeur (tenminste ik denk dat hij dat
is) in het intieme theater. Dat is normaal niet toegankelijk,maar wij zijn met
een grote groep ‘vrienden van de Hermitage’ uit Nederland. De directeur houdt een toespraak in Engels dat bijna niet
te verstaan is. Wat ik ervan begrijp is dat hij vertelt waaraan alle donaties
van de vrienden zijn besteed. Een saai verhaal, dat veel te lang duurt en we
zijn dan ook blij als we aan de rondleiding kunnen beginnen.
 |
| De beeldenhal |
Gids Elena staat
alweer voor ons klaar en leidt ons langs de hoogtepunten uit de collectie. Een
fotoverslag.
 |
| Troonzal |
 |
Prachtige plafonds en kroonluchters in
de zaal met de Pauwenklok |
 |
| Mozaïek |
 |
| Hal van een van de hermitagepaleizen |
 |
| Catharina de Grote was niet moeders mooiste |
 |
| Hal en trap |
Als extraatje gaan we naar de Diamond Room. Ook hier kijken
we onze ogen uit naar alle bijzondere kunstwerken van de edelsmeden. Van voor
christus tot in de tsarentijd. Helaas mogen we geen foto'smaken.
 |
| Kroonluchter |
 |
| Het plein voor de Hermitage met de granieten zuil |
 |
| Eten met Sophie en collega's |
‘s Avonds hebben we afgesproken met Sophie samen met twee
van haar collega’s. Er is een regel dat de marinemensen niet alleen op stap
mogen. We gaan eten op een terras aan een zijstraat van de Nevsky Prospekt, dé
grote winkelstraat van Sint Petersburg. Een bruisende straat van vier en een
halve kilometer lang. Hier zijn luxe winkels van grote merken, mooie
winkelgalerijen en passages. Het is heel gezellig en overal blijken
marinemensen te zitten. Het is dan ook een prachtige avond om buiten te eten.
 |
Beeld van Pushkin, in het parkje voor
het Russisch Museum |
Het drukke programma jaagt ons vroeg uit bed. Al om 9 uur
vertrekt de bus naar het Russisch
Museum. Ditmaal worden we begeleidt door de gids Ella. Een pittige dame met
heel bijzondere Russische wijsheden die ze verteld met behulp van Nederlandse
uitdrukkingen.
 |
| Het Russisch Museum |
 |
| Peter de Grote afgebeeld als Caesar |
 |
| Uitleg door onze gids Ella |
 |
Icoon van St. Joris, met eromheen
het verhaal afgebeeld als een stripverhaal |
 |
| Malevitsch |
 |
| Ilja Repin: Ceremoniële zitting van de Senaat op 7 mei 1901, ter herdenking van het 100-jarig bestaan |
 |
Menukaart in het Evropeiskja hotel met
behulp van een I-pad. Helaas moest een
ober nog wel de bestelling op
een blocnote opnemen. |
Als we in het chique Evropeiskaja hotel een kop koffie gaan
drinken, noemt ze dat ‘een duur bakkie troost’. Dat klinkt erg vermakelijk uit
de mond van een op en top Russische dame.
Over de Russische vrouwen zegt ze dat ze zo slank zijn dat
mannen ze niet in hun bed kunnen terugvinden. En daar moeten ze toch hun best
voor doen, want ‘ieder pondje komt door het mondje’. Er zijn inderdaad veel
superslanke Russinnen die met perfecte make-up, elegante jurkjes en
ongelooflijk hoge hakken erg hun best doen om bevallig te zijn. Vaak loopt er
een vrij onopvallende vent naast in T-shirt en in korte broek. Wij vragen ons
af hoe dat kan. Volgens de gids is er een overschot aan vrouwen. Russische
vrouwen hebben het niet gemakkelijk. Er wordt van ze verwacht dat ze studeren
en carrière maken, het huishouden en de zorg voor de kinderen op zich nemen. Ze
worden vaak voortijdig door hun mannen gedumpt. Het scheidingspercentage ligt
volgens onze gids op 70%.
Tijdens de rondleiding in het Russisch Museum leren we van Ella
dat veel schilderijen bol staan van de symboliek en dat schilderijen van
Bijbelse voorstellingen vaak verwijzen naar de politiek van dat moment. Als een
toelichting ons als nuchtere Hollanders wat merkwaardig voorkomt zegt ze: “Je
moet het wel geloven, want als je niet gelooft, werkt het niet.” Ja, ja!
 |
| De Bloedkerk |
 |
| Interieur van de Bloedkerk |
De Bloedkerk, die we daarna bezoeken, is genationaliseerd
toen na de Oktoberrevolutie van 1917 de kerkelijke instellingen in de ban werden
gedaan. Na het uiteenvallen van de Sovjet Unie wordt het Orthodoxe geloof weer
overal beleden en zijn veel kerken weer geopend en gerestaureerd. Dat geldt
niet voor de Bloedkerk. Die was al tijdens het Sovjettijdperk opengesteld als
bezienswaardigheid. Er worden nog zelden diensten gehouden. Het interieur is
adembenemend. Waarbij de kleur blauw overheerst.
 |
| Bezoek aan de Evertsen |
Eind van de middag stappen we in de bus voor een ontvangst
op de Zr. Ms, Evertsen, het Nederlandse Marinefregat dat in Sint Petersburg is
voor een defensieshow. Het bezoek is in het kader van 300 jaar Nederland – Rusland.
Daar worden we hartelijk ontvangen met een rondleiding, een
presentatie en een buffet met de traditionele ‘blauwe hap’. Voor ons is het
extra bijzonder omdat we dochter Sophie weer zullen zien voordat ze met de
Evertsen twee dagen later weer naar huis zal gaan. We zijn blij dat Sophie deze
opleiding heeft gekozen. Ze is hier echt op haar plaats.
 |
| Met Sophie op de Evertsen |
Leuk is de reactie van
de andere zeilers achteraf. Er zijn veel opmerkingen over de goede
uitstraling die de marinemensen hebben: positief, serieus en met kennis van
zaken.
’s Avonds gaan we naar het ballet voor een uitvoering van
‘Het Zwanenmeer’ van Tsjaikovski. Om er te komen nemen we de bus en de metro
vanaf de Evertsen. De mensen die we vragen zijn aardig en behulpzaam om ons de
weg te wijzen. Het ballet zelf is mooi, maar wel heel formeel en daardoor nogal
voorspelbaar. Het theater is prachtig met mooie zalen waar je in de pauze kunt
vertoeven. We hebben een leuke avond, maar concluderen wel dat we Nederlands
ballet mooier vinden.
 |
| Het Zwanenmeer in het State Palace Theatre |
 |
| Interieur State Palace Theatre |
 |
Deze luxe flats waren ooit voor de communistische
partijbonzen. Het ziet er uit als een soort Minervaplein. |
 |
| Typische Sovjetarchitectuur |
We gaan naar Peterhof met de bus. Onderweg zien we het St. Petersburg van de gewone mensen. Grauwe flats, maar ook luxere woningen. Wonen in deze stadis erg duur, zeker in verhouding tot het inkomen.
 |
| De fonteinen van Peterhof |
 |
| Gids Elena bij het terras aan de Finse Golf |
Peterhof is het paleis dat Peter de Grote bouwde, halverwege
tussen St. Petersburg en Krohnstadt, waar hij de verdediging van de stad had
ingericht. Het is een zomerpaleis met een prachtig park eromheen. Het paleis
kijkt uit over de Finse Golf en heeft prachtige fonteinen die gevoed worden
door natuurlijke bronnen en uitmonden in een kanaal dat in verbinding staat met
de Finse Golf.
 |
Het kanaal dat het water van de fonteinen
afvoert mondt uit in de Finse Golf |
Ook hier is alles weer overdadig en groot. we mogen binnen niet fotograferen, maar de plaatjes van de buitenkant zijn ook de moeite waard.
Na een Russische lunch gaan we terug naar de haven.
’s Avonds is er voor de schippers een palaver op de steiger.
De autoriteiten hebben uiteindelijk geen toestemming gegeven voor het
admiraalzeilen op de Neva. Dat is een grote teleurstelling voor de organisatie
en sommige schippers. Daarom heeft de organisatie bedacht om de Evertsen uit te
gaan zwaaien als het schip de volgende ochtend vertrekt. Na ampele discussie,
met onze agent erbij, besluiten de schippers om dit toch niet te doen. We
hebben een formulier getekend dat we een heleboel dingen niet mogen. De
meningen zijn verdeeld of uitzwaaien daar ook onder valt, maar men besluit het
risico niet te nemen. Dus hebben we de zondag vrij.
 |
| Gepavoiseerde schepen in de haven |
 |
| De Evertsen vetrekt uit int Petersburg |
Vandaag geen programma, dus slapen we uit. Op de AIS volgen
we het vertrek van de Evertsen. Sophie mocht het commando voeren bij de
afvaart, had ze ons verteld. Een van de schip is burgerlijk ongehoorzaam en is
uitgevaren om het schip uit te zwaaien.
 |
| Even bijkomen met een boek |
Verder lezen we wat, doen we een boodschap en drinken we een
kop koffie op een terras aan de andere kant van de rivier. We komen wat bij van
het drukke programma van de eerdere dagen, wat overigens zeer de moeite waard
is.
 |
Ooit een mooi huis, nu vervallen,
in de buurt van de jachthaven. |
 |
| Vliegshow boven de stad |
 |
| Steigerborrel met verslag van het uitzwaaien van de Evertsen |
 |
| Petrus en Paulusvesting en - kathedraal |
Nog twee dagen blijven we in deze mooie stad met zoveel
historie.
Vandaag bezoeken we de Petrus- en Paulusvesting, het allereerste bolwerk dat Peter de Grote
in1705 heeft laten bouwen. We wandelen langs de versterkte muren en bezoeken de St. Petrus- en Pauluskathedraal die binnen de vestingmuren ligt en waar de
graftomben van de Romanovdynastie staan.
 |
| Beeld van Peter de Grote |
 |
| Peter de Grote |
 |
| Een stille aanbidster? |
 |
| Interieur kathedraal |
 |
| Graftombes van de Romanovs |
 |
| Uitzicht vanuit de Petrus en Paulusvesting over de Neva |
 |
Bij de Rode Brug staat het pand dat ooit een warenhuis
was van de Nederlanders Edsers en Scheefhals. |
's Middags maken we een boottocht over de Neva en de
grachten van de stad. Peter de Grote heeft de grachten van Amsterdam
gekopieerd, alleen dan natuurlijk een maatje groter. Het centrum van Sint
Petersburg is immers groots opgezet. De rondvaartboten lijken ook wel een
beetje op die van Amsterdam. We zitten op klapstoeltjes op het achterdek en
moeten af en toe bukken voor de bruggen. Leuk om de stad vanaf het water te
zien.
 |
Tijdens de rondvaart zitten we
op stoeltjes op het achterdek |
 |
Art Nouveau in het pand van een
beroemde delicatessenzaak aan de
Nevsky Prospekt |
We maken nog een uitgebreide wandeling over de Nevski
Prospekt voordat we als Nederlandse Kustzeilers hartelijk worden ontvangen door
de Nederlandse Consul Generaal. Zijn residentie is gevestigd in een prachtig
pand aan de Neva. Het is een bijzondere bijeenkomst.
 |
De Residentie van de Nederlandse
Consul-Generaal |
 |
| Op bezoek bij de Consul-Generaal |
 |
| De Nicolaaskathedraal |
We zullen die ochtend een dienst in de Nicolaas kathedraal
bijwonen. Binnen mogen we geen foto’s maken en dat respecteren we natuurlijk.
Omdat we te vroeg zijn nemen we eerst nog even een kijkje in de Kazan kathedraal,
een van de grootste van de stad.
De dienst in de Nicolaas kathedraal in indrukwekkend.
Kledingvoorschrift is voor mannen lange broek en voor vrouwen armen bedekt en
liefst het hoofd ook. Vooraan in de kerk is de dienst gaande terwijl achterin
de toeristen in en uit lopen. Er wordt prachtig gezongen, op een gegeven moment
gaan de deuren in de iconostase naar het altaar open en komt de patriarch naar
buiten om de gelovigen de communie uit
te delen. In afwijking van de hostie in de katholieke kerk is het hier een
mengsel van wijn en brood dat op een gouden lepel aan de gelovigen wordt
gegeven. Dezelfde lepel voor alle
gelovigen en niemand wordt er ziek van…
 |
| Moorse kamer in het Yusupovpaleis |
 |
| Scène van de samenzwering tegen Raspoetin |
Daarna is het Yusupovpaleis aan de beurt. De familie Yusupov
was einde 19e eeuw een van de rijkste families van Rusland met ooit
30.000 lijfeigenen. Felix Yusupov heeft indertijd Raspoetin vermoord
omdat die, terwijl hij binnengehaald was als genezer voor de kroonprins die
leed aan hemofilie, volgens de adel teveel invloed had op de politieke beslissingen
van de tsaar. Een soort Greet Hofmans affaire dus. Het verhaal is in het paleis
met wassen beelden uitgebeeld.
 |
| Lunch als slot van een fantastisch cultureel programma |
Daarnaast is het een rijk gedecoreerd paleis,
met de gemakken van die tijd zoals elektrisch licht en centrale verwarming.
Tijdens de Oktoberrevolutie van 1917 is de familie naar Frankrijk gevlucht met
achterlaten van al hun Russische bezittingen.
Voor het laatste onderdeel van ons speciale programma gaan
we naar het Nicolayevsky Paleis. In een geweldige sfeer en met pianomuziek
genieten we van een voortreffelijke lunch. We bedanken Irene voor haar
initiatief en regelarij. En tot slot heeft ze nog een mooie herinnering voor
iedere deelnemer bedacht. Hulde!
 |
| De 'cultuurkrakers' van Irene |
’s Avonds is er het afscheidsdiner met de hele zeilersgroep
in een van de strandtenten op het haventerrein. Het is een mooi bezoek geweest.
 |
| 300 jaar handelsrelatie tussen Nederland en Rusland, een mooie reden voor onze reis |
