Zomer 2015: Naar de Isles of Scilly en de Engelse rivieren - week 4

17 augustus: Op weg naar huis

Langs de Seven Sisters

Een Breehorn 37 bij Beachy Head

Natuurlijk hebben we al eerder de terugweg aangevangen, maar nu komen we in het deel van de tocht waar de mijlen belangrijker zijn dan de omgeving, die we al vaker hebben gezien. Het eerste traject willen we naar Dover. Het wordt een zonnige dag met te weinig noordoostenwind en overwegend motorzeilen. Omdat we te laat zijn vertrokken krijgen we op het eind van de middag teveel stroom tegen, waardoor de verwachte aankomsttijd in Dover te laat wordt. We kiezen ervoor om in Eastbourne te stoppen. Later op de avond gooien we de tank vol, om voorbereid te zijn op wat misschien nog komen gaat.

18 augustus: Van Eastbourne naar Ramsgate

Zeehonden zonnen op de platen in de voorhaven van Eastbourne Marina

Rond half negen zijn we door de sluis. Het is een bewolkte dag met westelijke wind die overwegend niet sterk genoeg is. Weer motorzeilen dus. 's Middags regent het, we zien nog een ruggetje van een bruinvis, en verder gebeurt er weinig bijzonders. Het laatste stuk kunnen we gelukkig nog stevig zeilen.

De haven van Dover, met het kasteel op de heuvel

Eenmaal in Ramsgate aangekomen gaan we een borrel drinken bij de Royal Temple Yacht Club die barst van de historie. Opgericht in 1857 en gevestigd in een prachtig pand. We bewonderen een vitrinekast met prijzen. Grote zilveren bekers, sommige al vele tientallen jaren oud. Dineren kunnen we er helaas niet dus zoeken we een Italiaans restaurant op waar we heerlijk eten.

De Royal Temple Yacht club torent uit boven de werfbogen in Ramsgate

19 en 20 augustus: De noordzee over naar Sail Amsterdam

Vertrek uit Ramsgate met een stevige wind

We hebben de vaart erin!

Om de stroom mee te hebben en om bij IJmuiden met daglicht binnen te komen vertrekken we pas rond een uur of een. 's Ochtends is er daarom nog tijd voor de laatste boodschappen.

We vertrekken met 5 Beaufort ruime wind en een zonnetje. Voor de haven van Ramsgate zetten we vol tuig om de stevige golfslag te trotseren. De wind trekt aan tot 22 knopen ware wind en het gaat héél hard.
Met uitschieters van 10 tot 11 knopen door het water surfen we de golven af. Die zijn inmiddels behoorlijk hoog, maar het gaat fantastisch. We gaan langs het windmolenpark bij de monding van de Thames. Als we wacht gaan lopen en overwegen om voor de nacht te reven zakt de wind in. Al gauw staat er niet meer genoeg wind om druk in het zeil te houden en moeten we strijken en op de motor verder.Zo gaan we de nacht in.

Wedstrijdzeiler op de Noordzee,
een van de weinige zeilschepen die we zien.

Jan Willem heeft een waypoint gezet op de ton Noordhinder-Noord. Daar verleggen we koers en de wind trekt aan, zodat we vanaf drie uur 's ochtends in een streek naar IJmuiden kunnen zeilen met een flinke gang. Om 12 uur 's middags meren we af in de Kleine Sluis van IJmuiden.

Ankerplaats en windmolenpark bij IJmuiden op de radar

We gaan door naar Amsterdam om een rondje over Sail te maken. Naarmate we dichter bij Amsterdam komen wordt het drukker. In een massa van bootjes en schepen varen we langs de tall ships. Ondertussen vaart er een konvooi vrachtschepen van west naar oost en ook de veerponten moeten zich tussen de massa bootjes door wringen. Na het rondje hebben we genoeg van de drukte, We verlaten het IJ via de Oranjesluis en gaan naar Volendam, waar we in alle rust ankeren in de Gouwzee tegenover het dorp, achter de dijk. 's Avonds zien we in de verte het vuurwerk boven het IJ ter gelegenheid van Sail.

IJmuiden is in zicht!

Een rondje over Sail is een feestje!

21 en 22 augustus: Terug in Andijk

Gezicht op Volendam, voor anker in de Gouwzee

Veel waterplanten aan het anker

We slapen heerlijk uit, zoals altijd na een nacht doorvaren. Het waait niet hard maar met de gennaker erop genieten we van een tocht in de zon. Helaas is er na de sluis bij Enkhuizen geen wind meer, dus het laatste stuk gaat op de motor.

De volgende dag staat in het teken van de boot ontzilten en poetsen. De zoutkristallen zitten overal. Onze vrienden Peter en Barbara komen gezellig lunchen en we gebruiken voor het eerst het zonnetentje dat ik in mijn optimisme voor de reis heb gemaakt. 

De vakantie is voorbij en wij gaan weer naar huis.

Gennakerend op weg naar Andijk

Zomer 2015: Naar de Isles of Scilly en de Engelse rivieren - week 3

10 augustus: Naar Dartmouth

Een deken van mist boven de heuvels, terwijl het helder is op zee

Dartmouth is een van die plaatsen die je niet mag overslaan als je langs de Engelse zuidkust vaart. Op advies van de havenmeester Newton Ferresvertrekken we rond 12 uur, maar achteraf was dat niet nodig. Het is druilerig en nevelig. Eenmaal op zee is het zonnig en helder, terwijl boven de heuvels een deken van mist hangt.

De vuurtoren bij Start Point

We ronden Start Point op de plotter

De wind is zuidwest, halve wind. We varen onder de kust en dicht langs Start Point om minder deining te hebben, met prachtig uitzicht op de heuvels van Devon.
In de Dart River aangekomen is het zoeken naar een geschikte plek. We meren af in Darthaven Marina in Kingswear. Dat gaat niet helemaal goed. Bij het manoeuvreren om in de box te komen worden we weggezet door de stroom, die sterker was dan dat ik besefte. Een groot en dreigend anker van een 'strijkijzer' komt tussen de zeereling. Jan Willem houdt uit alle macht af en komt klem te zitten tussen het want. Hij houdt er een gigantische blauwe plek en een pijnlijke pols aan over. Een groep hulpvaardige Engelsen helpt ons uit de problemen en als we vastliggen is de oogst een kromme scepter en paar krassen op de romp. De eerste moet vervangen worden en de krassen kunnen we wel weg polijsten. Even bijkomen!

We varen de River Dart op

11 en 12 augustus: Reparaties 

Gezicht op Dartmouth

De Iskander in de takels

De ferry tussen Kingswear en Dartmouth wordt
aangedreven door een duwbootje

Er is gelukkig een goede chandlery bij de marina en ook een Yanmar dealer. Ze hebben er een nieuwe scepter en polijstmiddel. Omdat het schakelen steeds meer problemen oplevert, besluiten we hier de reparatie te laten uitvoeren. We spreken af dat de boot de volgende dag uit het water gaat om olie af te tappen en dat daarna aan de steiger de reparatie wordt uitgevoerd. Ze hebben er ervaring mee en de service is prima! Het kost ons een extra dag in Dartmouth en veel geld, maar is een belangrijke zorg minder. Je moet er niet aan denken dat de versnellingsbak op een kritiek moment het af laat weten. 

Genieten van het uitzicht en krabbetjes vangen

Jammer dat we door dit gedoe geen tijd hebben voor een mooie wandeling. We steken met de ferry over naar Dartmouth om boodschappen te doen en drinken een cream tea in de prachtige Bayards Cove Inn. Ook zo'n must in good old England, Daar ontmoeten we een Engelsman die voor de British Navy een aantal plezierjachten beheert. Hij mag er zelf ook mee varen. Goeie deal! Hij legt ons het regime van de red, blue and white ensigns uit (spreek uit: ènsin). Red voor het gewone volk, blue voor mensen uit het leger en white voor marineschepen.

13 augustus: Naar Weymouth

Dartmouth Castle

's Ochtends wordt eerst nog  de laatste hand gelegd aan de reparatie en kunnen we rond de middag vertrekken. Omdat de wind naar het noordoosten is gedraaid, varen we hoog aan de wind. De deining is vervelend, waarschijnlijk het resultaat van de dagen ervoor. We steken de Lyme Bay over naar Portland Bill. In de loop van de middag gaat het regenen en verslechterd het zicht. AIS en radar bewijzen goede diensten. Als op het eind van de middag ook nog de wind inzakt gaat de fok eraf en de motor aan. 

Onderweg zien we twee dolfijnen die een tijdje rond de boot spelen. Dat is altijd weer een hoogtepunt. Fotograferen lukt meestal niet, nu ook niet. Je moet het doen met de herinnering.

Nadat we de beruchte kaap van Portland Bill ruim hebben gerond wil Jan Willem voor de ondiepte bij de Shambles langs. Het schemert inmiddels. De stroom die dwars staat zou ons op de Shambles zetten. Daarom gaan we er toch maar omheen zodat we door de stroom geholpen worden. Het is dan nog een heel eind terug naar Weymouth, waar we om half elf in het donker aanleggen aan een steiger met grote borden 'no mooring' erop.

De kades van Weymouth, met op de voorgrond de (roei)ferry

14 augustus: Dagje rust in de regen

Engels weer!

Nothe Fort

Na de late aankomst van gisteren gunnen we onszelf een dagje rust. Na het ontbijt moeten we van de havenmeester het schip verleggen. De regen komt weer met bakken uit de hemel. Het weerhoudt ons niet van een wandeling. Eerst naar de wijk aan de zuidkant van de rivier. In het gebouw van de voormalige brouwerij bij Brewers Quay zitten allerlei rommelwinkeltjes. Na een 'ploughmans lunch' gaan we naar het park en naar Nothe Fort.
Gezien de entreekosten slaan we het bezoek aan het fort zelf maar over en lopen we eromheen. Later op de middag, het is nu bijna droog, gaan we naar het strand aan de andere kant van het winkelcentrum.

Monument voor George III, die in Weymouth kwam baden

Koninklijke strandkoets

Een van de Engelse koningen is hier een groot deel van zijn leven gekomen voor heilzame baden. Met zijn badkoets werd hij naar de zee gebracht. Er staat nog een monument. En we kopen nog lekkere dingen bij de Marks & Spencer food-afdeling, zoals lambroast, ducklegs
en chutney.

Weymouth is ook een leuke badplaats met een mooi strand

's Avonds is het een beetje puzzelen wat nu de beste volgende etappe is. Lymington is een mooie bestemming, maar ik wil ook naar de beroemde Lulworth Cove aan de Jurrasic Coast.

15 augustus: Naar Lulworth Cove en Swanage bay

Langs de Jurassic Coast

Ankeren in Lulworth Cove

De regen is weggetrokken en het klaart op. De wind is westelijk en met een rustig gangetje varen we langs de Jurrasic Coast, die zo heet vanwege de vele fossielen die je hier kunt vinden. Rond lunchtijd passeren we de nauwe doorgang van Lulworth Cove en gaan er voor anker. Het is er gezellig met kanoërs, klimmers op de rotsen en gewone badgasten. Er liggen nog enkele zeilschepen en er staat best wel een deining, terwijl het niet hard waait. De boeken waarschuwen dat je hier weg moet wezen bij wind uit zuidelijke richtingen. Het is nu al duidelijk waarom.

Rond een uur of vier gaat het anker op en vertrekken we richting een van de baaien voor Poole, die aangeprezen worden om te ankeren. Het wordt Swanage Bay, waar we iets voor zevenen het anker laten vallen.

16 augustus: Door de Solent naar Gosport

Strandhuisjes bij Swanage Bay in de ochtendzon

Veel stroom mee bij Lymington

De volgende ochtend vertrekken we al vroeg om stroom mee te hebben bij Lymington. Die wil je daar niet tegen hebben! Met acht knopen noordwesten wind zit de gang er goed in. We meten 6  à 7 knopen door het water. Helaas gaat de wind liggen en moet de motor aan. Maar de timing is goed, want als we Hurt Point, bij Lymington, passeren hebben we ruim drieëneenhalve knoop stroom mee, dat is ruim tien knopen over de grond! Het water is er heel onrustig en we zijn blij dat het niet hard waait. 

The Needles

Als we Cowes naderen is het een drukte van belang met schepen die zich gereed maken voor de start van de Fastnet Race. Omdat om twaalf uur de eerste groep start, gaan we achter de startlijn liggen om het spektakel te aanschouwen.

De start van de Fastnet Race

Portsmouth

Beesten van zeilracers, maar ook sportieve zeiljachten van een voet of veertig doen mee. Het is alleen vrijwel windstil, waardoor de grote catamarans de grootste moeite hebben om overstag te gaan. Kort voor de start komt er vrachtschip vanaf zee op weg naar Southampton, dat dwars door het veld van zeilschepen vaart. Je zult er maar op de brug staan met al die krioelende scheepjes om je heen. Als de eerste groep gestart is, - heel langzaam bij gebrek aan wind -, vervolgen wij onze tocht naar de marina van Gosport bij Portsmouth.
Gosport ligt aan de overkant van de rivier bij Portsmouth. We gaan met de ferry naar de overkant op zoek naar de oude stad. Die lijkt een beetje een openluchtmuseum. Het nieuwe Portsmouth vinden we minder aantrekkelijk.

Fort in de Solent

Zomer 2015: Naar de Isles of Scilly en de Engelse rivieren - week 2

2 augustus: Regatta in Salcombe

De Seaghan en de Iskander aan de mooring in Salcombe

Op deze plek willen we graag een dagje blijven en hoewel het weer goed is om verder te gaan, blijven we toch een dag liggen. Het is deze week regatta in Salcombe. We lunchen bij de Salcombe Yacht Club, waar een gezellig zondags sfeertje hangt. Er is muziek en vanaf het terras worden de wedstrijden gevolgd. 

De Salcombe Yacht Club is gevestigd in een prachtig pand met uitzicht over het water

Salcombe Yawls aan de mooring

Ze crossen behendig tussen alle aan moorings gelegen jachten door met Salcombe Yawls, een houten overnaadse open boot is met een bezaantje erop.

's Middags is het tijd voor een wandeling naar een strandje bij de zee. We varen met de South Bay ferry vanuit de baai terug naar het plaatsje.

De avond BBQ-en we bij Paul en Carolien op de Seaghan.

3 augustus: Veel wind!

Gezicht op Salcombe River tijdens onze wandeling, met de Iskander in beeld

Omdat er alweer een windwaarschuwing is, kunnen we de volgende dag niet verder. Dus maar weer aan de wandel en dat is geen straf in deze prachtige omgeving. 's Avonds komt een Frans schip naast ons aan de mooring liggen. Het zijn enthousiaste zeilers, die een stevige tocht achter de rug hebben. Ze komen uit Dinard in Bretagne en zijn via St Peter Port op Guernsey gevaren. Ze willen ook naar de Scillies. Samen drinken we 'une verre' op de Iskander. Ze brengen een fles lekker Frans bier mee. 's Nachts staat de wind tegen de stroom en is het heel onrustig aan de mooring. De schepen denderen tegen elkaar. De volgende ochtend blijkt onze bolfender geknapt. Dat moeten flinke krachten geweest zijn. Gelukkig hebben we er nog eentje.

4 augustus: Naar Kingsbridge

Kingsbridge

De Seaghan wacht op een nieuwe impeller. Dus vermaken wij ons door met de dinghy de rivier op te varen naar Kingsbridge, een stadje met een heel ander karakter dan Salcombe. Minder mondain, veel volkser. Opvallend is dat er in één straat wel vier 2e-hands winkels zijn. Ook in andere plaatsen zien we er veel meer dan in Nederland.

Drukte op de steiger, wachtend op de oceaanroeiers

's Middags komen in Salcombe twee oceaanroeiers aan, die uitbundig verwelkomd worden. Honderden bootjes varen uit en de kade staat vol. Ook de BBC is erbij. Wat een feest!

5 augustus: Van Salcombe naar Falmouth

Het gaat lekker hard!

We varen om tien uur af. Paul heeft inmiddels de impeller vervangen. Het wordt een snelle tocht, halve wind met snelheden boven de acht knopen. In de middag neemt de wind toe tot 24 knopen (ware wind) en zetten we een tweede reef. Ondanks de hoge golven van twee tot drie meter, - komt dit van de Atlantische Oceaan? -, doet de stuurautomaat het voorbeeldig. Voor Falmouth liggen enkele grote zeeschepen geankerd. We sturen er tussendoor, de monding van de Fal in en dan naar bakboord langs enkele grote marineschepen, en meren af in de bezoekershaven bij het stadje. 56 mijl in zevenenhalf uur is een prima gemiddelde.

De jachthaven van Falmouth met het scheepvaartmuseum

Als je goedkoop wilt liggen moetje overigens niet naar Zuid-Engeland gaan. De havengelden zijn hier aanmerkelijk hoger dan in Nederland. 35 pond is heel normaal.
Achter ons ligt een Nederlands schip, de 'K'Dans'. Zij willen voor langere tijd weg, allereerst de Golf van Biskaje over en wachten op mooi weer. Gaan wij dat ook nog een keer doen? Falmouth is de uitvalshaven voor veel zeilers die de wereld rond willen.

6 augustus: Dagje Falmouth

De kerk van Falmouth

Uitzicht op Penryn

We verkennen Falmouth met een wandeling op zoek naar een nieuwe bolfender. Het is een levendige plaats met leuke winkels. In Penryn, een plaatsje verderop, zit een tagrijn waar ze er misschien een hebben. We gaan er op de fiets heen. Het is een hele zoektocht, omdat de winkelstraat eenrichtingverkeer heeft, ook voor fietsers. Onderweg komen we bij de Rustler-werf. Daar maken ze mooie Engelse kajuitzeiljachten. We 

Uit eten bij Rick stein

maken een praatje met de eigenaar, die Breehorn wel kent en begrijpt dat wij geen potentiële koper zijn, maar wel geïnteresseerd. 
Gelukkig kunnen we de bol bemachtigen. De terugweg kan gelukkig via de kustweg.  's Avonds gaan we uit eten in het restaurant van Rick Stein, een Engelse beroemdheid van TV en kookboeken. Het eten is oké maar de sfeer is er een van productie maken. Not our cup of tea. 

Afscheid van Paul en Carolien

Inmiddels hebben we besloten dat wij niet verder naar de Scilly eilanden gaan. Als we dat doen, wordt de terugtocht naar Nederland haasten en dat willen we niet. Wij gaan de Engelse rivieren bezoeken. Omdat Paul en Calorien nog een week extra vakantie hebben willen zij wel naar de Scillies zeilen. Hier scheiden onze wegen in goed overleg.

7 augustus: de River Fal en Helfort River

De River Fal

Zeeschepen geankerd op de River Fal

Het wordt een kort tochtje vandaag. Na de lunch varen we eerst de Fal op, een prachtige rivier met aan beide zijden bossen. Na een aantal bochten is de zee uit beeld en waan je je in het regenwoud (of zoiets). En na nog een bocht liggen daar opeens twee grote zeeschepen geankerd. Na een tijdje keren we om. We varen naar Helford River om daar aan de mooring te gaan liggen. 

Helfort River in de avondzon nabij Frenchmans Creek

Die avond varen we met de dinghy de rivier op naar de Frenchman's Creek. Daphne du Maurier heeft hier een boek over geschreven, dat je volgens de Engelsen gelezen móet hebben. 's Avonds drinken we een glaasje bij de Helford River Sailing Club waar een gezellig familiesfeertje hangt. In het donker zoeken we met de dinghy de Iskander weer op. Het is een van de weinige boten met een ankerlicht. 

8 augustus: Naar Fowey

Vertrek van Helford River

De gennaker op de boom,
voor de wind

Vanuit Helford River gaan we naar Fowey, dat je uitspreekt als boy of joy. Maar, zo zei havenmeester Emma in Falmouth, de meeste Engelsen weten dat ook niet. Nu zijn we echt op de terugweg. Waar we op de heenweg de baaien overstaken en daardoor ver uit de kust voeren, blijven we nu dichterbij en genieten van het prachtige landschap. De tochten zijn korter, vandaag zo'n 30 mijl, en het voelt relaxter. Daarom kunnen we ook rustiger de snelheid onder de vier knopen later zakken zonder de motor bij te zetten. Zodra de koers dat toelaat zetten we de gennaker erop. Altijd weer leuk! Uiteindelijk valt de wind zo ruim in dat we de halshoek op de boom zetten zodat we hem als een spinnaker voeren. Aangekomen op de River Fowey varen we langs het stadje naar een ponton helemaal achterin, waar we afmeren naast een Franse Ovni. Het ziet er allemaal een beetje rommelig uit. Aan de andere kant van het water ligt een fabriek waar zeeschepen grondstof laden voor de porceleinindustrie. De klei wordt landinwaarts in een groeve gewonnen.
Met de bijboot verkennen we de omgeving en gaan we naar het stadje voor een wandeling en een biertje in de pub.

Gezicht op Fowey

9 augustus: De River Yealm

Vanuit Fowey naar de Yealm

De Yealm is zo'n rivier waar we waarschijnlijk nooit zouden zijn opgevaren als de Engelsen ons er niet attent op hadden gemaakt. Bij de vele gesprekjes in de haven hoor je wat de bijzondere plekjes zijn. Het weer is inmiddels omgeslagen en het is de hele dag bewolkt. Met zuidwesten wind en een ruime koers over een hobbelige zee gaan we verder. We zetten aan de fok een tweede schoot, die via een blok bij de voetlijst buiten de zeereling om loopt. Het helpt tegen het klapperen van de fok op de golven. 
De Yealm opvarend moeten we, zoals bij veel rivieren, goed navigeren om langs de bar,- dat is de ondiepte die in de monding ligt-, te sturen.

Nauwkeurig navigeren bij de ingang van de River Yealm

Roeiwedstrijden tijdens de regatta

Eenmaal op de rivier is het onduidelijk welke mooring we mogen pakken, maar de baas van de ferry wijst ons op een vrij exemplaar, prachtig voor het plaatsje gelegen. We hebben uitzicht op het oude Yealm Hotel, een statig gebouw dat al jaren in onbruik is en er spookachtig bij ligt in het druilerige weer. Ook hier is de lokale regatta aan de gang. Vandaag zijn er roeiwedstrijden.

The Old Yealm Hotel in de stromende regen

Een tijdje later komt de regen met bakken uit de hemel en de rest van de middag blijft dat zo. Tijd voor een goed boek!
Er zijn hier twee plaatsjes Newton Ferrers en Noss Mayo, tegenover elkaar aan een zijtak van de rivier. Inmiddels is de regen opgehouden. We verkennen eerst de hoofdstroom met de bijboot kronkelend tussen de jachtjes aan moorings door, totdat deze doodloopt. Aan de modderige oevers foerageren steltlopers. Verder is er volstrekte rust. Het schemert als we aan wal gaan bij het havenkantoor. We wandelen langs een public footpath naar het centrum van Newton Ferrers. Daar kun je bij eb via een drooggevallen dammetje oversteken naar Noss Mayo. Inmiddels hebben we trek en de Dolphin Inn lokt ons naar binnen. Gezellige mensen en fish en chips, - je moet het toch één keer gegeten hebben op een vakantie in Engeland -, maken dat we pas 's avonds in het donker terug naar de Iskander gaan.