Zomer 2015: Naar de Isles of Scilly en de Engelse rivieren - week 2

2 augustus: Regatta in Salcombe

De Seaghan en de Iskander aan de mooring in Salcombe

Op deze plek willen we graag een dagje blijven en hoewel het weer goed is om verder te gaan, blijven we toch een dag liggen. Het is deze week regatta in Salcombe. We lunchen bij de Salcombe Yacht Club, waar een gezellig zondags sfeertje hangt. Er is muziek en vanaf het terras worden de wedstrijden gevolgd. 

De Salcombe Yacht Club is gevestigd in een prachtig pand met uitzicht over het water

Salcombe Yawls aan de mooring

Ze crossen behendig tussen alle aan moorings gelegen jachten door met Salcombe Yawls, een houten overnaadse open boot is met een bezaantje erop.

's Middags is het tijd voor een wandeling naar een strandje bij de zee. We varen met de South Bay ferry vanuit de baai terug naar het plaatsje.

De avond BBQ-en we bij Paul en Carolien op de Seaghan.

3 augustus: Veel wind!

Gezicht op Salcombe River tijdens onze wandeling, met de Iskander in beeld

Omdat er alweer een windwaarschuwing is, kunnen we de volgende dag niet verder. Dus maar weer aan de wandel en dat is geen straf in deze prachtige omgeving. 's Avonds komt een Frans schip naast ons aan de mooring liggen. Het zijn enthousiaste zeilers, die een stevige tocht achter de rug hebben. Ze komen uit Dinard in Bretagne en zijn via St Peter Port op Guernsey gevaren. Ze willen ook naar de Scillies. Samen drinken we 'une verre' op de Iskander. Ze brengen een fles lekker Frans bier mee. 's Nachts staat de wind tegen de stroom en is het heel onrustig aan de mooring. De schepen denderen tegen elkaar. De volgende ochtend blijkt onze bolfender geknapt. Dat moeten flinke krachten geweest zijn. Gelukkig hebben we er nog eentje.

4 augustus: Naar Kingsbridge

Kingsbridge

De Seaghan wacht op een nieuwe impeller. Dus vermaken wij ons door met de dinghy de rivier op te varen naar Kingsbridge, een stadje met een heel ander karakter dan Salcombe. Minder mondain, veel volkser. Opvallend is dat er in één straat wel vier 2e-hands winkels zijn. Ook in andere plaatsen zien we er veel meer dan in Nederland.

Drukte op de steiger, wachtend op de oceaanroeiers

's Middags komen in Salcombe twee oceaanroeiers aan, die uitbundig verwelkomd worden. Honderden bootjes varen uit en de kade staat vol. Ook de BBC is erbij. Wat een feest!

5 augustus: Van Salcombe naar Falmouth

Het gaat lekker hard!

We varen om tien uur af. Paul heeft inmiddels de impeller vervangen. Het wordt een snelle tocht, halve wind met snelheden boven de acht knopen. In de middag neemt de wind toe tot 24 knopen (ware wind) en zetten we een tweede reef. Ondanks de hoge golven van twee tot drie meter, - komt dit van de Atlantische Oceaan? -, doet de stuurautomaat het voorbeeldig. Voor Falmouth liggen enkele grote zeeschepen geankerd. We sturen er tussendoor, de monding van de Fal in en dan naar bakboord langs enkele grote marineschepen, en meren af in de bezoekershaven bij het stadje. 56 mijl in zevenenhalf uur is een prima gemiddelde.

De jachthaven van Falmouth met het scheepvaartmuseum

Als je goedkoop wilt liggen moetje overigens niet naar Zuid-Engeland gaan. De havengelden zijn hier aanmerkelijk hoger dan in Nederland. 35 pond is heel normaal.
Achter ons ligt een Nederlands schip, de 'K'Dans'. Zij willen voor langere tijd weg, allereerst de Golf van Biskaje over en wachten op mooi weer. Gaan wij dat ook nog een keer doen? Falmouth is de uitvalshaven voor veel zeilers die de wereld rond willen.

6 augustus: Dagje Falmouth

De kerk van Falmouth

Uitzicht op Penryn

We verkennen Falmouth met een wandeling op zoek naar een nieuwe bolfender. Het is een levendige plaats met leuke winkels. In Penryn, een plaatsje verderop, zit een tagrijn waar ze er misschien een hebben. We gaan er op de fiets heen. Het is een hele zoektocht, omdat de winkelstraat eenrichtingverkeer heeft, ook voor fietsers. Onderweg komen we bij de Rustler-werf. Daar maken ze mooie Engelse kajuitzeiljachten. We 

Uit eten bij Rick stein

maken een praatje met de eigenaar, die Breehorn wel kent en begrijpt dat wij geen potentiële koper zijn, maar wel geïnteresseerd. 
Gelukkig kunnen we de bol bemachtigen. De terugweg kan gelukkig via de kustweg.  's Avonds gaan we uit eten in het restaurant van Rick Stein, een Engelse beroemdheid van TV en kookboeken. Het eten is oké maar de sfeer is er een van productie maken. Not our cup of tea. 

Afscheid van Paul en Carolien

Inmiddels hebben we besloten dat wij niet verder naar de Scilly eilanden gaan. Als we dat doen, wordt de terugtocht naar Nederland haasten en dat willen we niet. Wij gaan de Engelse rivieren bezoeken. Omdat Paul en Calorien nog een week extra vakantie hebben willen zij wel naar de Scillies zeilen. Hier scheiden onze wegen in goed overleg.

7 augustus: de River Fal en Helfort River

De River Fal

Zeeschepen geankerd op de River Fal

Het wordt een kort tochtje vandaag. Na de lunch varen we eerst de Fal op, een prachtige rivier met aan beide zijden bossen. Na een aantal bochten is de zee uit beeld en waan je je in het regenwoud (of zoiets). En na nog een bocht liggen daar opeens twee grote zeeschepen geankerd. Na een tijdje keren we om. We varen naar Helford River om daar aan de mooring te gaan liggen. 

Helfort River in de avondzon nabij Frenchmans Creek

Die avond varen we met de dinghy de rivier op naar de Frenchman's Creek. Daphne du Maurier heeft hier een boek over geschreven, dat je volgens de Engelsen gelezen móet hebben. 's Avonds drinken we een glaasje bij de Helford River Sailing Club waar een gezellig familiesfeertje hangt. In het donker zoeken we met de dinghy de Iskander weer op. Het is een van de weinige boten met een ankerlicht. 

8 augustus: Naar Fowey

Vertrek van Helford River

De gennaker op de boom,
voor de wind

Vanuit Helford River gaan we naar Fowey, dat je uitspreekt als boy of joy. Maar, zo zei havenmeester Emma in Falmouth, de meeste Engelsen weten dat ook niet. Nu zijn we echt op de terugweg. Waar we op de heenweg de baaien overstaken en daardoor ver uit de kust voeren, blijven we nu dichterbij en genieten van het prachtige landschap. De tochten zijn korter, vandaag zo'n 30 mijl, en het voelt relaxter. Daarom kunnen we ook rustiger de snelheid onder de vier knopen later zakken zonder de motor bij te zetten. Zodra de koers dat toelaat zetten we de gennaker erop. Altijd weer leuk! Uiteindelijk valt de wind zo ruim in dat we de halshoek op de boom zetten zodat we hem als een spinnaker voeren. Aangekomen op de River Fowey varen we langs het stadje naar een ponton helemaal achterin, waar we afmeren naast een Franse Ovni. Het ziet er allemaal een beetje rommelig uit. Aan de andere kant van het water ligt een fabriek waar zeeschepen grondstof laden voor de porceleinindustrie. De klei wordt landinwaarts in een groeve gewonnen.
Met de bijboot verkennen we de omgeving en gaan we naar het stadje voor een wandeling en een biertje in de pub.

Gezicht op Fowey

9 augustus: De River Yealm

Vanuit Fowey naar de Yealm

De Yealm is zo'n rivier waar we waarschijnlijk nooit zouden zijn opgevaren als de Engelsen ons er niet attent op hadden gemaakt. Bij de vele gesprekjes in de haven hoor je wat de bijzondere plekjes zijn. Het weer is inmiddels omgeslagen en het is de hele dag bewolkt. Met zuidwesten wind en een ruime koers over een hobbelige zee gaan we verder. We zetten aan de fok een tweede schoot, die via een blok bij de voetlijst buiten de zeereling om loopt. Het helpt tegen het klapperen van de fok op de golven. 
De Yealm opvarend moeten we, zoals bij veel rivieren, goed navigeren om langs de bar,- dat is de ondiepte die in de monding ligt-, te sturen.

Nauwkeurig navigeren bij de ingang van de River Yealm

Roeiwedstrijden tijdens de regatta

Eenmaal op de rivier is het onduidelijk welke mooring we mogen pakken, maar de baas van de ferry wijst ons op een vrij exemplaar, prachtig voor het plaatsje gelegen. We hebben uitzicht op het oude Yealm Hotel, een statig gebouw dat al jaren in onbruik is en er spookachtig bij ligt in het druilerige weer. Ook hier is de lokale regatta aan de gang. Vandaag zijn er roeiwedstrijden.

The Old Yealm Hotel in de stromende regen

Een tijdje later komt de regen met bakken uit de hemel en de rest van de middag blijft dat zo. Tijd voor een goed boek!
Er zijn hier twee plaatsjes Newton Ferrers en Noss Mayo, tegenover elkaar aan een zijtak van de rivier. Inmiddels is de regen opgehouden. We verkennen eerst de hoofdstroom met de bijboot kronkelend tussen de jachtjes aan moorings door, totdat deze doodloopt. Aan de modderige oevers foerageren steltlopers. Verder is er volstrekte rust. Het schemert als we aan wal gaan bij het havenkantoor. We wandelen langs een public footpath naar het centrum van Newton Ferrers. Daar kun je bij eb via een drooggevallen dammetje oversteken naar Noss Mayo. Inmiddels hebben we trek en de Dolphin Inn lokt ons naar binnen. Gezellige mensen en fish en chips, - je moet het toch één keer gegeten hebben op een vakantie in Engeland -, maken dat we pas 's avonds in het donker terug naar de Iskander gaan.