Zomer 2015: Naar de Isles of Scilly en de Engelse rivieren - week 1

Deze zomer zijn we op weg naar de Scilly eilanden gegaan. Dat doen we samen met de Seaghan, die we in Oostende gaan ontmoeten. 

23 en 24 juli - Met opstappers naar Oostende

Iris, Jan en Willem

Omdat ik een paar dagen eerder vrij ben dan Jan Willem, ga ik de Iskander naar Oostende varen met opstappers, Jan, Willem en Iris. Donderdagochtend vertrekken we al vroeg. We zeilen het IJsselmeer af  en passeren in de loop van de middag de Oranjesluis bij Amsterdam. In het Noordzeekanaal bekijken we het zeilersweerbericht van Zilt met een onheilstijding voor de zaterdag: een zomerstorm met 40 knopen wind.

Oplichtende boeggolf
's nachts voor de Hollandse kust

We gaan niet in IJmuiden overnachten, maar varen direct door om de storm voor te zijn. Het gevolg is wel dat we vrijwel de hele Noordzee motoren. Alleen het laatste uurtje kunnen we nog zeilen. 

Jan en Iris in de kombuis

Vrijdagmiddag arriveren we in de Oostende en duiken gelijk de openstaande sluis naar het Mercatordok in. Het komt ons op een reprimande van de havenmeester te staan, maar wij zijn binnen! 
In IJmuiden en ook in Oostende constateren we dat de motor bij het schakelen niet altijd goed in de versnelling schiet. Iets om in de gaten te houden.
Jan en Iris koken 's avonds voor ons de sterren van de hemel.

In Oostende in het Mercatordok, vlak voor het station

25 juli - Bemanningswissel en garnalen

Paul en Carolien op hun 'Seaghan'

Garnalen pellen

Als 's ochtends de wind opsteekt liggen wij beschut. Ik ga langs bij Paul en Carolien op de 'Seaghan', die al eerder is aangekomen. Jan Willem arriveert met de auto uit IJsselstein en na de lunch vertrekken Jan, Willem en Iris met die auto weer naar Nederland. Zoals Iris opmerkt, ik wissel Jan en Willem in voor Jan Willem.
We kopen mosselen en een kilo ongepelde garnalen. Erg lekker maar heel veel werk, dat pellen. Het levert me spierpijn op.

26 juli - Dover wordt Duinkerken

Het markante havenhoofd van Duinkerke

Om het tij mee te hebben liggen we al om zeven uur 's ochtends in de sluis van het Mercatordok. Hoog aan de wind varen we langs de Belgische kust, maar na de ton Trappegeer is het niet meer bezeild en moeten we motorsailen. De wind strekt aan. Het weerbericht van Dover Coastgard voorspelt 5 tot 7, en later zelfs 8 Beaufort. Daarom wijken we uit naar Duinkerken, een kort tochtje. We horen andere Toerszeilers met Dover Coastgard overleggen over de marifoon. Zij gaan naar Boulogne, maar dat is voor ons de verkeerde kant uit. 
Jan Willem belt met Jachtservice Andijk over de problemen met de motor. Ze denken dat het aan de cone clutch ligt, een onderdeel van de versnellingsbak tussen de motor en de saildrive.

27 en 28 juli - Verwaaid in Duinkerken

Het lichtschip Sandettié ligt voor het Havenmuseum

Het gaat inderdaad hard waaien en ook regenen. We maken van de nood een deugd en verkennen Duinkerken met een flinke wandeling. Er is een mooi havenmuseum en een bastion met daarin een tentoonstelling over de Operatie Dynamo, de massale evacuatie van geallieerde troepen uit België en Frankrijk naar Engeland in mei 1940. Vrijwilligers op leeftijd geven uitleg.

Gezicht op de stad 

Jan Willem probeert contact te leggen met de lokale Yanmar dealer in verband met de versnellingsbak, maar de vakantieperiode gooit roet in het eten. Nou ja, we doen het er nog maar even mee.

29 juli - Van Duinkerken naar Dover

Een stevig zeetje op weg naar Dover

Vanwege het tij vertrekken we pas om half twaalf. Het stuk naar Calais is niet bezeild en er staat een fikse, bokkige golfslag. De 'Seaghan', een Jeanneau 49, ligt te stampen op de motor, maar wij verkiezen om te mot

orsailen. Het schip ligt rustiger en het gaat vrijwel even snel. Ter hoogte van Calais gaat de motor uit 
en zetten we koers naar Dover. 

Het verkeersscheidingsstelsel over

Aan de wind met 21 knopen ware wind, 28 over het dek, wordt het een stevige tocht. Met een dubbele reef en de kotterfok lopen we toch bijna zeven knopen. Om kwart over acht meren we af in Dover. 
Tot o

21 knopen ware wind
is 28 knopen over het dek

nze grote verrassing worden onze lijnen aangepakt door Rudy van Gemert en zijn kinderen. Hij leidde dit voorjaar de tocht naar London, waar we ook bij waren. Het wordt nog een gezellige avond, als Jan Willem bij hem aan boord een borrel gaat drinken. Ik ben moe en duik mijn kooi in.

30 juli - Naar Eastbourne, ... of toch Brighton

Vertrek uit Dover

De volgende ochtend vertrekken we alweer vroeg en zetten uit voorzorg direct twee reven. Het begint stevig, maar de wind neemt al gauw af, zodat er een reef uit kan. Met halve wind gaat het als een speer naar Dungeness, met regelmatig snelheden boven de negen knopen. Bij Dungeness komen we in de overfalls, compleet met vreemde gladde kolken op het water, de zogenaamde eddies.

The Seven Sisters

Omdat het zo snel gaat, besluiten we met de 'Seaghan' om door te varen naar Brighton in plaats van Eastbourne. Kort na dat besluit zakt de wind in.  Zo gaat het nu altijd. 
Uiteindelijk wordt het kruisen naar Brighton, waar we om vier uur arriveren, opgewacht door de 'Seaghan'. Met haar lengte is ze nu eenmaal  sneller dan de Iskander. In de marina loopt de Iskander een eindje voor de steiger vast. We moeten wachten op meer water om aan te kunnen leggen. 

31 juli en 1 augustus - De grote sprong

De Seaghan met gennaker

Volle maan

Omdat we naar de Scilly eilanden willen, hebben we een lang traject ingepland van Brighton naar Salcombe, zo'n 150 mijl.  Na de afvaart rond tienen zetten we de gennaker erop, in navolging van de Seaghan. Maar terwijl hij daar goed blijft staan, lukt het bij ons niet, omdat we te hoog aan de wind varen. Frustratie! Later is het traject niet meer bezeild, valt de wind weg en wordt het 'lekker motoren', zoals Paul van de Seaghan zegt. Vinden wij niet lekker, hoor! Gelukkig is het zonnig weer en 's nachts helder. Onderweg zien we een ruggetje van een dolfijn. 's Nachts kunnen we zeilen, maar niet voor lang. Jan Willem moet uitwijken voor een passagiersschip. Rond de middag meren we af aan een mooring in Salcombe en genieten van het prachtige uitzicht. Uiteindelijk hebben we meer dan 24 uur gemotord.

De vuurtoren van Start Point