21 augustus: Van Hartlepool naar Whitby
 |
| Als we vertrekken ligt het oude centrum van Hartlepool in de zon |
 |
| Overal liggen kreeftenpotten |
 |
Een emmer achter de steven
om het gieren te verminderen |
Vanmiddag worden in Whitby de eerste schepen van de Toerzeilers
Whitby Rally verwacht. Wij sluiten ons daarbij aan en gaan ook die kant uit. De
afstand is slechts
23 mijl,
maar om met voldoende water onder de kiel Hartlepool te verlaten, moeten we al
om half tien vertrekken. We zijn gewaarschuwd voor grote drukte in de sluis,
maar liggen er alleen.
We kunnen pas na half vier Whitby binnenvaren, vanwege de
waterdiepte aldaar. Er gaan er twee reven in het grootzeil vanwege de wind en
om de snelheid te temperen. Vanwege de achterlijke wind (west tot noordwest) met
grote golven strijken we al gauw het grootzeil en gaan verder op de fok. Als de
wind aantrekt tot 20 à 25 knopen en de golven nog groter worden begint de
Iskander behoorlijk te gieren. Creatief zoeken we naar een oplossing.
De
kotterfok over de andere boeg? Dan loopt de Iskander sneller en komen we te
vroeg aan. Een emmer in het water achter de boot werkt beter. Het remt de kont en
houdt het schip rechter op de golven. Ook loopt de snelheid wat terug en dat
komt ons goed uit.
We varen langs het prachtige plaatsje Staithes ten noordwesten van Whitby. Vanwege het drukke programma zullen we er niet komen. Hopelijk een volgende keer.
 |
| Het mooie plaatsje Staithes, ten noordwesten van Whtiby |
 |
De Kobbe van Kees en Elly voor Whitby
met averij aan het grootzeil |
Ondanks alleen op de fok als tuigage en de emmer erachter zijn we een uurtje te vroeg in de buurt van Whitby.
Daarom varen we een rak 'naar buiten'. Inmiddels zien we diverse toerzeilers, die met de Uiterton Whitby Rallye meedoen, op
de AIS en horen we hoe ze de brug van Whitby oproepen. Het is onduidelijk of er
om half vier genoeg water staat, dus komen we liever nog iets later binnen.
Na
een uurtje zetten we koers naar de haven en dan zakt de wind in tot
12 knopen, zoals voorspeld. Jan Willem hijst het grootzeil, maar laat een
reef zitten. Dat blijkt een goede keus, want vlak voor Whitby trekt de wind in
een bui nog even flink aan tot over de 20 knopen. Onder de kust strijken we in
vlakker water. Bij het binnenvaren van de havenhoofden staat er een sterke
dwarsstroom, net op de plaats waar je dacht dat het voorbij zou zijn. Gas erop!
De brug gaat juist draaien als we aan komen varen en samen met de andere
toerzeilers gaan we erdoor. De havenmeester staat ons al op te wachten op de
steiger. De Kobbe van Kees en Elly komt gezellig naast ons liggen. Elly
verblijdt ons met twee zakjes Napoleonnetjes, waar we heel blij mee zijn. Die helpen ons tijdens het zeilen door de dipjes en zijn in Engeland niet te koop.
Jan Willem maakt zich zorgen over de waterdiepte bij laag
water met springtij. De havenmeester stelt hem gerust. Er is nog minstens een
halve meter modder om in weg te zakken.
Helaas zijn lang niet alle schepen overgestoken, omdat het weer in het zuiden van Nederland te slechts was. Alleen de schepen uit Den Helder zijn aangekomen, maar ook zij hebben het zwaar gehad.
 |
| Whitby Abbey en Whitbey Mansion torenen boven de haveningang uit. |
 |
| Fleurige strandhuisjes bij hoog water vanaf zee gezien |
22 augustus: Folkweek in Whitby
 |
| 40 cm. in de modder! |
 |
| Kreeftenpotten op de kade |
Vandaag is het springtij. We houden de dieptemeter in de gaten. Hoewel, als het fout gaat is er niets meer aan te doen. Het laagste peil dat we meten is 1.70 meter, 40 centimeter in de modder.
 |
| Bezoek aan Whitby Abbey |
De ochtend besteden we aan huishoudelijke zaken, maar als in
de middag de zon gaat schijnen, maken we voor de laatste maal van deze reis
gebruik van onze English-Heritagekaart, door de Whitby Abbey te bezoeken, die
zo’n kenmerkend baken vormt als je vanuit zee nadert. Van wat ooit een grote
abdijkerk met veel bijgebouwen, waar een grote gemeenschap woonde, moet zijn
geweest, is nog maar een beperkt deel over. Een deel van de stenen van de abdij
is gebruikt om vanaf 1539 Whitby Mansion te bouwen, nadat het katholieke geloof
in Engeland in ongenade viel.
 |
| Krabvissen is een nationale bezigheid die hier druk wordt beoefend |
 |
Jur en Margaretha begeleiden
ons gezang in de Whitby Yacht Club |
Samen met de toerzeilers oefenen we de (schippers)liederen
die we de volgende avond in de Yacht Club gaan zingen. De stemming zit er al
goed in.
Whitby is één groot spektakel, met kermis in de straten en
folkmuzikanten in de kroegen. Tegen tienen is er een prachtig vuurwerk op de
pier ter afsluiting van de kermis. De folkweek duurt nog de hele week. We
genieten van de gelegenheidscombinaties van improviserende muzikanten in de
kroegen. De sfeer is geweldig.
 |
| De kroegen zitten vol met muzikanten |
 |
| Traditionele dansen tijdens de Whitby folkweek |
23 augustus: Naar Robin Hood’s Bay
 |
| Uitzicht over de kliffen tijdens de wandeling naar Robin Hoods Bay |
 |
| Even bijtanken en natuurlijk de mobieltjes checken! |
 |
| Robn Hoods Bay |
 |
Blijkbaar is niet iedereen hier
goed te spreken over de Nederlanders |
Traditioneel maken de toerzeilers tijdens hun bezoek een wandeling naar het
pittoreske Robin Hood’s Bay. Het weer is prachtig als we verzamelen, maar eerst
verwelkomen we solozeiler Carel Carton, die vanochtend binnenvaart. Ondanks de
oversteek is hij zo fit dat hij mee gaat wandelen. Het gaat over de kliffen en
door venijnige dalletjes, waar beekjes voor de afwatering zorgen. Een keer
zelfs door een weiland met koeien. Wandelend kom je tot leuke gesprekken. In
Robin Hoods Bay komen we net te laat aan voor de lunch: kitchen closed.
 |
| Een gezellige avond bij de Whitby Yacht Club |
Bij
sommigen van ons valt dat erg slecht. Bij de gratie gods kunnen we gelukkig nog
een sandwich krijgen.
De bus brengt ons terug naar onze boten, waar iedereen zich
gaat klaarmaken voor de barbecue bij de Whitby Yacht Club, die ook tot de
traditie behoort.
Er gaan een aantal flinke lamsbouten op het vuur en de toetjes zijn niet te versmaden. Na het eten wordt er in het Engels en het Nederlands gezongen. Enkele Engelse dames zingen de Nederlandse liederen (fonetisch) mee. Geweldig is dat.
Later op de avond zoeken we nog even de muziek in de pubs op.
24 augustus: Wandelen door Whitby
 |
| Jur, Kees en Margaretha buigen zich over een gescheurd zeil |
 |
| Opperste concentratie bij Kees |
Een aantal toerzeilers neemt de stoomtrein naar de Yorkshire
moors. Anderen zijn druk met het repareren van het gescheurd grootzeil.
 |
| Folkweek, zomaar op straat |
Wij
verkennen het mooie plaatsje, wandelend door de minder toeristische straten en
langs de boulevard bij het strand.
 |
Whitby is een vankantieplaats:
fraaie huizen rond een 'crescent' in de buurt van het strand |
We halen de laatste foerage, verse vis en nog wat
cadeautjes, drinken thee in een tearoom. Immers, morgen nemen we afscheid van Engeland.
 |
| Het strand van Whitby bij laag water |
 |
| Strandgenoegens |
’s Avonds is er palaver, omdat we de volgende dag de
overtocht naar Nederland gaan maken, eerst op de steiger en daarna koffie en ‘a
dram’ op de Iskander. De kajuit is
gezellig vol. Niet iedereen gaat morgen terug naar Nederland. Enkele schepen zijn al
vertrokken en andere blijven nog even of hebben de reis gebruikt als het begin van
hun vakantie.
En dan gaan we op tijd naar bed om uitgerust aan de terugreis
te beginnen.
 |
| Palaver op de Iskander |
