21 t/m 24 augustus: Van Hartlepool naar de folkweek in Whitby

21 augustus: Van Hartlepool naar Whitby

Als we vertrekken ligt het oude centrum van Hartlepool in de zon

Overal liggen kreeftenpotten

Een emmer achter de steven
om het gieren te verminderen

Vanmiddag worden in Whitby de eerste schepen van de Toerzeilers Whitby Rally verwacht. Wij sluiten ons daarbij aan en gaan ook die kant uit. De afstand is slechts 23 mijl, maar om met voldoende water onder de kiel Hartlepool te verlaten, moeten we al om half tien vertrekken. We zijn gewaarschuwd voor grote drukte in de sluis, maar liggen er alleen.

We kunnen pas na half vier Whitby binnenvaren, vanwege de waterdiepte aldaar. Er gaan er twee reven in het grootzeil vanwege de wind en om de snelheid te temperen. Vanwege de achterlijke wind (west tot noordwest) met grote golven strijken we al gauw het grootzeil en gaan verder op de fok. Als de wind aantrekt tot 20 à 25 knopen en de golven nog groter worden begint de Iskander behoorlijk te gieren. Creatief zoeken we naar een oplossing. 

De kotterfok over de andere boeg? Dan loopt de Iskander sneller en komen we te vroeg aan. Een emmer in het water achter de boot werkt beter. Het remt de kont en houdt het schip rechter op de golven. Ook loopt de snelheid wat terug en dat komt ons goed uit.

We varen langs het prachtige plaatsje Staithes ten noordwesten van Whitby. Vanwege het drukke programma zullen we er niet komen. Hopelijk een volgende keer.

Het mooie plaatsje Staithes, ten noordwesten van Whtiby

De Kobbe van Kees en Elly voor Whitby
met averij aan het grootzeil

Ondanks alleen op de fok als tuigage en de emmer erachter zijn we een uurtje te vroeg in de buurt van Whitby. Daarom varen we een rak 'naar buiten'. Inmiddels zien we diverse toerzeilers, die met de Uiterton Whitby Rallye meedoen, op de AIS en horen we hoe ze de brug van Whitby oproepen. Het is onduidelijk of er om half vier genoeg water staat, dus komen we liever nog iets later binnen.

Na een uurtje zetten we koers naar de haven en dan zakt de wind in tot 12 knopen, zoals voorspeld. Jan Willem hijst het grootzeil, maar laat een reef zitten. Dat blijkt een goede keus, want vlak voor Whitby trekt de wind in een bui nog even flink aan tot over de 20 knopen. Onder de kust strijken we in vlakker water. Bij het binnenvaren van de havenhoofden staat er een sterke dwarsstroom, net op de plaats waar je dacht dat het voorbij zou zijn. Gas erop! De brug gaat juist draaien als we aan komen varen en samen met de andere toerzeilers gaan we erdoor. De havenmeester staat ons al op te wachten op de steiger. De Kobbe van Kees en Elly komt gezellig naast ons liggen. Elly verblijdt ons met twee zakjes Napoleonnetjes, waar we heel blij mee zijn. Die  helpen ons tijdens het zeilen door de dipjes en zijn in Engeland niet te koop.

Jan Willem maakt zich zorgen over de waterdiepte bij laag water met springtij. De havenmeester stelt hem gerust. Er is nog minstens een halve meter modder om in weg te zakken.

Helaas zijn lang niet alle schepen overgestoken, omdat het weer in het zuiden van Nederland te slechts was. Alleen de schepen uit Den Helder zijn aangekomen, maar ook zij hebben het zwaar gehad.

Whitby Abbey en Whitbey Mansion torenen boven de haveningang uit.

Fleurige strandhuisjes bij hoog water vanaf zee gezien

22 augustus: Folkweek in Whitby

40 cm. in de modder!

Kreeftenpotten op de kade

Vandaag is het springtij. We houden de dieptemeter in de gaten. Hoewel, als het fout gaat is er niets meer aan te doen. Het laagste peil dat we meten is 1.70 meter, 40 centimeter in de modder.

Bezoek aan Whitby Abbey

De ochtend besteden we aan huishoudelijke zaken, maar als in de middag de zon gaat schijnen, maken we voor de laatste maal van deze reis gebruik van onze English-Heritagekaart, door de Whitby Abbey te bezoeken, die zo’n kenmerkend baken vormt als je vanuit zee nadert. Van wat ooit een grote abdijkerk met veel bijgebouwen, waar een grote gemeenschap woonde, moet zijn geweest, is nog maar een beperkt deel over. Een deel van de stenen van de abdij is gebruikt om vanaf 1539 Whitby Mansion te bouwen, nadat het katholieke geloof in Engeland in ongenade viel.

Krabvissen is een nationale bezigheid die hier druk wordt beoefend

Jur en Margaretha begeleiden
ons gezang in de Whitby Yacht Club

Samen met de toerzeilers oefenen we de (schippers)liederen die we de volgende avond in de Yacht Club gaan zingen. De stemming zit er al goed in.

Whitby is één groot spektakel, met kermis in de straten en folkmuzikanten in de kroegen. Tegen tienen is er een prachtig vuurwerk op de pier ter afsluiting van de kermis. De folkweek duurt nog de hele week. We genieten van de gelegenheidscombinaties van improviserende muzikanten in de kroegen. De sfeer is geweldig.

De kroegen zitten vol met muzikanten

Traditionele dansen tijdens de Whitby folkweek

23 augustus: Naar Robin Hood’s Bay

Uitzicht over de kliffen tijdens de wandeling naar Robin Hoods Bay

Even bijtanken en natuurlijk de mobieltjes checken!

Robn Hoods Bay

Blijkbaar is niet iedereen hier
goed te spreken over de Nederlanders

Traditioneel maken de toerzeilers tijdens hun bezoek een wandeling naar het pittoreske Robin Hood’s Bay. Het weer is prachtig als we verzamelen, maar eerst verwelkomen we solozeiler Carel Carton, die vanochtend binnenvaart. Ondanks de oversteek is hij zo fit dat hij mee gaat wandelen. Het gaat over de kliffen en door venijnige dalletjes, waar beekjes voor de afwatering zorgen. Een keer zelfs door een weiland met koeien. Wandelend kom je tot leuke gesprekken. In Robin Hoods Bay komen we net te laat aan voor de lunch: kitchen closed.

Een gezellige avond bij de Whitby Yacht Club

Bij sommigen van ons valt dat erg slecht. Bij de gratie gods kunnen we gelukkig nog een sandwich krijgen.

De bus brengt ons terug naar onze boten, waar iedereen zich gaat klaarmaken voor de barbecue bij de Whitby Yacht Club, die ook tot de traditie behoort.
Er gaan een aantal flinke lamsbouten op het vuur en de toetjes zijn niet te versmaden. Na het eten wordt er in het Engels en het Nederlands gezongen. Enkele Engelse dames zingen de Nederlandse liederen (fonetisch) mee. Geweldig is dat.

Later op de avond zoeken we nog even de muziek in de pubs op.

24 augustus: Wandelen door Whitby

Jur, Kees en Margaretha buigen zich over een gescheurd zeil

Opperste concentratie bij Kees

Een aantal toerzeilers neemt de stoomtrein naar de Yorkshire moors. Anderen zijn druk met het repareren van het gescheurd grootzeil.

Folkweek, zomaar op straat

Wij verkennen het mooie plaatsje, wandelend door de minder toeristische straten en langs de boulevard bij het strand.

Whitby is een vankantieplaats:
fraaie huizen rond een 'crescent' in de buurt van het strand

We halen de laatste foerage, verse vis en nog wat cadeautjes, drinken thee in een tearoom. Immers, morgen nemen we afscheid van Engeland.

Het strand van Whitby bij laag water

Strandgenoegens

’s Avonds is er palaver, omdat we de volgende dag de overtocht naar Nederland gaan maken, eerst op de steiger en daarna koffie en ‘a dram’ op de  Iskander. De kajuit is gezellig vol. Niet iedereen gaat morgen terug naar Nederland. Enkele schepen zijn al vertrokken en andere blijven nog even of hebben de reis gebruikt als het begin van hun vakantie.
En dan gaan we op tijd naar bed om uitgerust aan de terugreis te beginnen.

Palaver op de Iskander