23 t/m 28 juli –Stockholm, het afscheid van Matthijs en verder

23 t/m 25 juli - Stockholm

Stoomboot als plezierboot

’s Ochtends moeten we eerst wachten op een plek in de haven of de afvaart van de Little Sarah, voordat we de stad in kunnen. Het duurt allemaal wel erg lang. Er komt maar geen plaats vrij in de haven en de Sarah vertrekt ook maar niet.

Ondertussen bekijkt Matthijs de reisgids. Als we rond een uur of twaalf eindelijk de haven in kunnen is het even puzzelen met de springen op de korte vingersteigers. Even later zien we de Little Sarah afvaren.

Koninklijke sloep van koning Gustav III

Op het haventerrein is een loods met oude houten zeil en motorboten en ook antieke Koninklijke sloepen waar we eerst een kijkje nemen. Het is een dependance van het scheepvaartmuseum.

Jean Paul Gaultier in het museum voor
moderne kunst, architectuur en design

Edvard Munch: 1908 Portret van
de Deense auteur Helge Rode

Voorbeeld van Sovjet tractaat

Matthijs heeft besloten dat we naar het eiland Skepsholmen gaan, naar het moderne kunst-, design- en architectuurmuseum. Er is een mooie tentoonstelling over de couturier Jean Paul Gaultier met zijn extravagante ontwerpen. In de afdeling moderne kunst zien we werken van Zweedse kunstenaars, maar ook van Nikki de Saint Phalle, Edvard Munch en Sovjet kunst. We zijn er een groot deel van de dag zoet.
Eind van de middag lopen we naar de Gamla Stan, de oude stad, langs het koninklijk paleis de kleine straatjes in. We eten ’s avonds op de boot, zodat Matthijs alvast zijn koffertje kan pakken.

Beeld van St. Joris en de draak in Gamla Stan

Het Koninkljk Paleis

Het Koninklijk Theater

Model van de Wasa

De volgende ochtend staan we vroeg op om om half negen voor de grote drukte uit het Wasamuseum binnen te gaan. Het museum is gebouwd om het 17^e-eeuws schip de Wasa, dat in opdracht van de Zweedse koning Gustav II Adolf is gebouwd als een oorlogsschip door de Nederlandse scheepsarchitect Arent De Groote. Het was het grootste en mooiste oorlogsschip van de Zweedse Marine.

Jan Willem en Matthijs bij de Wasa

Helaas is het schip op haar maidentrip een halve mijl uit de haven gekapseisd vanwege een briesje. Het was topzwaar. Het museum toont het schip met haar bemanning en het leven aan boord. Ook het proces van het lichten en conserveren van het schip en het wetenschappelijk onderzoek dat men heeft verricht wordt getoond.

"Johan", reconstructie van een
bemanningslid van de Wasa
adhv gevonden skelet en
overblijfselen van de kleding

Dat maakt het een van de topmusea van Europa. Ook Matthijs geniet en we blijven er veel langer dan gepland. Als we het museum verlaten staat er een lange rij te wachten voor de entree.

De versierde achtersteven van de Wasa

Time to go, op weg naar het station, langs de Strandvägen

Poort van de Duitse kerk:
Furchtet Gott! Ehret den König!

Kaartje kopen naar Arlanda:
de treinkaart die een
buskaart bleek te zijn

Omdat er na de lunch geen tijd meer is voor nog een museum, lopen we naar het station waar Matthijs een kaartje voor de bus naar het vliegveld Arlanda koopt en het koffertje stalt. Daarna brengen we een bezoekje aan het warenhuis Åhléns, waar Matthijs maar liefst twee zonnebrillen koopt, de patser. En dan is het alweer tijd om naar het busstation te gaan. We nemen roerend afscheid. Het waren gezellige dagen.

Interieur van de Tyska Kyrka, de Duitse Kerk

Wij besluiten om in de Tyska Kyrka, de Duitse Kerk in de Gamla Stan, een barokconcert van een mandoline-ensemble bij te wonen. Het is een prachtige kerk en de muziek is mooi, maar mandoline niet helemaal ons favoriete instrument.

Uitzicht op het Wasa Museum en Tivoli Gröna Lund, de Wasa haven ligt er tussen in

Prins Eugens Paleis Waldemarsudde

De havenmeester heeft een foutje heeft gemaakt en ons een dagje extra geschonken, dus we besluiten nog een dagje te blijven. We halen de fietsjes tevoorschijn en gaan fietsen over het eiland Djurgården. We komen uit bij het museum Waldemarsudde, het voormalige paleisje van de Zweedse prins Eugen, waar zowel zijn eigen werk als schilderijen en beelden uit zijn verzameling getoond worden.

Eva Bonnier: 1886 zelfportret

Ook zijn er tijdelijke tentoonstellingen van de Zweedse natuurschilder Liljefors en prachtige portretten van de schilderes Eva Bonnier. Het is een leuk intermezzo.

En dan gaat het weer verder op de fiets. Djurgården lijkt wel een soort Central Park. Veel mensen zitten in het gras, wandelen, joggen of fietsen er.

’s Middags gaan we nog even op de fiets naar het centrum en komen terug met twee tassen boodschappen, want de volgende dag gaan we weer verder.

Liljefors: 1886, Vossenfamilie

Antoine Bourdelle, 1909 Heracles

Jan willem in de mooie tuin van Waldemarsudde, op de voorgrond het beeldje van Grodan door Per Hasselberg

26 juli – Van Stockholm naar een ankerplaats bij Utö

Gamla Stan, vanaf het water

We beginnen ons in Stockholm thuis te voelen, dus het wordt tijd dat we weer gaan. Als we om kwart over elf uit de haven wegvaren, maken we eerst een afscheidsrondje langs de verschillende kades. Vanaf het water ziet de stad er toch weer heel anders uit en we maken mooie foto’s. En dat lukt nu beter dan toen we aankwamen, want de zon staat nu mooi op de stad.

Renée zegt tot ziens tegen Stockholm

Tivoli Gröna Lund vanaf het water

Een van de vele mooie huizen langs de oevers

Dan gaan we echt op weg. De route gaan eerst door het zeer nauwe vaarwater van Baggensstäket waar het een drukte van belang is. Op het smalste stukje vaart iedereen heel netjes langzaam in file achter elkaar.

Drukte in de nauwe Baggenskäket

Langs de oevers staan prachtige huizen en hier en daar zien we een mooi schip.  Het is hier veel drukker met pleziervaart dan in Finland. We komen in ruimer vaarwater tussen de scheren met prachtige vergezichten.

Mooie begraafplaats, zomaar langs het water

Tussen de scheren

De ankerplek bij Utö op de plotter

In een Duits boek met ankerplaatsen uit 1989, dat we met de aankoop van tweedehands kaarten hebben gekregen hebben we deze plek gevonden. Het is een besloten water tussen twee eilanden. Aan de ene kant is een haven waar het een drukte van belang is en aan de andere kant een kommetje bij een kerkje waar het heel rustig is. Bij elkaar liggen er een stuk of tien schepen, de meeste bij het kerkje en wij een stukje verderop. Dit is de eerste keer dat we ankeren met de Iskander. Gelukkig is het rustig weer.

De ankerplek bij Utö in het echt

’s Avonds genieten we van de rust en stilte. En van de zwaluwen.

En we moeten de tocht van de volgende dag voorbereiden. Dat is heel andere klus dan als je bijvoorbeeld langs de Engelse kust vaart. De kaarten set bestaat uit een groot aantal bladen met op elk blad heeeel veel eilandjes. Gelukkig staan er hoofdroutes aangegeven, maar dan nog. Daarnaast hebben we de verschillende handboeken om havens of ankerplaatsen op te zoeken. Het wordt Jan Willem af en toe wel wat veel. Dus zitten we ’s avonds samen te puzzelen onder het genot van een borrel.

27 juli – Een dagje Utö

Zwaluwen op de zeereling bij Utö

.... en toen was ie weg

We maken ons klaar voor vertrek en kijken nog even naar het weerbericht. En wordt hier en daar mist voorspeld. Daar maken we ons in eerste instantie niet al te druk om, maar mist tussen de scheren, waar je geen ton mag missen, is toch iets heel anders dan op zee voor de kust van Polen. Als er kort voordat we het anker op willen halen mist in wolken over de bomen de ankerplek binnen kom drijven slaat de twijfel toe. We besluiten vandaag toch maar te blijven liggen. Dat is geen straf, want dan kan ik weer eens voor het blog schrijven en Jan Willem routes voorbereiden en wat klusjes doen.

Libelle

Mist bij Utö

In het bijbootje

Ook blazen we de bijboot op om de haven op te zoeken. Daar is vast een winkel waar we boodschappen kunnen doen. Als we bij de haven komen, blijkt die giga druk te zijn. Het ligt er afgeladen vol met plezierjachten en er is vrijwel geen plek om bij de wal te komen. Het is er super toeristisch met ferry’s die af en aan varen, winkeltjes met prullaria, enkele cafeetjes en gelukkig ook een bakker en een kleine supermarkt. Na de boodschappen en een drankje op een terras zoeken we ons bootje en daarmee de rust weer op. Wat een verschil.

De track van een nacht achter het anker.
De wind is 's nachts gedraaid.
Straal kleinste cirkel is 15 meter

Windstilte bij Utö. De ferry komt langs.

28 juli – Verder naar het zuiden, ankeren bij Risö

Mooie scheer op weg naar Risö

Hoewel er nog steeds mist is voorspeld, lijkt het toch beter te gaan, want het waait meer. En dus besluiten we vandaag wel te vertrekken. Het is even puzzelen hoe we het bijbootje het beste achter het schip hangen. Een constructie met gekruiste lijnen heeft de voorkeur van Jan Willem. Dan moet het anker omhoog. Een klus waarbij de dekwaspomp zijn nut bewijst. Tijdens het ophalen spuit Jan Willem de ankerketting en op het laatst ook het anker af. Wat we ooit als overbodige luxe kwalificeerden, blijkt nu toch wel heel handig!

Zoveel bakens op één eilandje

We willen in trajecten van zo’n 40 mijl per dag in enkele dagen naar Kalmar varen. Voor de volgende stop hebben we in ons ankerboek weer een plek uitgezocht, ditmaal bij het eiland Risö. Het wordt weer een mooie tocht tussen de scheren en deels over open water. Bij Riso zijn twee baaien. Een direct aan het vaarwater dat oostelijk van het eiland loopt en een aan de westkant. Wij kiezen voor de laatste. Als we bij het eiland komen zien we al de nodige mastjes in de oostelijke baai. In de westelijke baai ligt één schip behorend bij een vakantiehuisje en verder niets. Het lijkt het strand bij Zandvoort wel. Als je 500 meter verderop gaat is er bijna niemand meer. Om kwart over acht liggen we achter ons anker van de rust te genieten.

... en in het echt.

De ankerplaats bij Risö op de plotter ...