27 mei t/m 1 juni: Van Neustadt naar Dzivnov

27 mei – Even bijkomen na de botenshow

Brunch met croissantjes

Na de show is de rust weergekeerd in de haven. Veel exposanten zijn al vertrokken en op de kade worden de tentjes voor de stands afgebroken. We zitten in het zonnetje aan een laat ontbijt en maken plannen voor een fietstochtje als er een van de belangstellenden van de beurs op de steiger verschijnt met twee zonen en verlekkerd naar het schip staat te kijken.

De gezellige stadshaven van Neustadt

Mooie huizen langs de kade

Jan Willem vraagt of zijn zonen ook een kijkje willen nemen. ‘Als het niet teveel stoort’. Nou dat valt wel mee en het is natuurlijk ook wel grappig dat er iemand na de beurs nog langskomt. Van het een komt het ander en zo komt het dat we die middag in plaats van een fietstocht een proefvaart met gasten gaan maken. Het weer is fantastisch, zon met perfecte wind, zodat we de Iskander van haar (een schip is vrouwelijk) beste kant kunnen laten zien. ‘s Avonds komen we dan eindelijk aan onze fietstocht naar Neustadt toe. Daar  drinken we koffie op een terras op het water.

28 mei – Van Neustadt naar Wismar

De uiterton met de Ferry richting Travemünde 

Jan Willem navigeert

Nadat er vers brood is gehaald en getankt, vertrekken we rond 12 uur naar Wismar.

Nagebouwde kogge in de Wismar Bucht

Merk van een geleidelijn

Bij het aanvaren
op Wismar volgen we een aantal geleidelijnen.





Wismar is een Hanzestad uit het voormalig Oost-Duitsland en de beschrijvingen zijn veelbelovend. Het wordt een tocht met afwisselend zeilen en motorzeilen, omdat er te weinig wind is voor de ruime koers die we varen. Wat dat betreft heeft het de afgelopen trajecten niet echt mee gezeten.

Aankomst in Wismar

Hollands aandoende gevels vindt je in
veel Hanzesteden

Rond vijf uur meren we af in de ‘Alte Hafen’ langs een mooie kade.

Stadspoort in Backsteingotik

Watermolen nabij de haven

Tot eind 19^e eeuw was het hier Zweeds. Je kunt zien dat hier na ‘Die Wende’ veel geld is gespendeerd om de economie te stimuleren. Daarnaast behoort Wismar, samen met een aantal andere Hanzesteden tot het Unesco Werelderfgoed. Er zijn al veel monumenten gerestaureerd, maar er moet ook nog heel veel gebeuren.








Na het eten maken we een flinke wandeling door de oude stad. Op straat is het overal opvallend stil. Duidelijk nog voorseizoen. Wismar is een van de vele Hanzesteden in deze contreien, met heel veel prachtige gebouwen in wat men hier ‘Backsteingotik’ noemt.

Der Alter Schwede, het oudste huis van Wimar

Detail boven de deur

Restanten uit het Oostblokverleden

Detail

De Nicolaaskerk torent boven Wismar uit

29 mei – Op weg naar Warnemünde politie aan boord!

Dreigende buien boven de Wismar Bucht

Buien en kustlijn op de radar

Vuurtoren van Buk

We varen naar Warnemünde om daar een dagje te blijven liggen en de volgende dag per trein Rosstock te bezoeken, ook een Hanzestad.

Vertrek is rond tien uur. Ook nu weer te weinig wind voor onze ruime koers, dus motoren (voor outsiders: ruime wind is schuin van achteren). Het gaat een beetje op en neer, maar vanaf half twee kunnen we lekker zeilen.

Over de marifoon horen we Thomas van de Eurodam de kapitein van de Rotterdam oproepen. Dat zijn twee Nederlandse cruiseschepen, die in Warnemünde blijken te liggen. Of ze samen zullen gaan eten…

In de buurt van Warnemünde zien we verschillende bewakingsvaartuigen op de AIS (Automatic Idetification System, een hulpmiddel waarmee je andere schepen en andere schepen jou herkennen).

Achtervolgt door de kustwacht 

Op een gegeven moment worden we op afstand
door de Kustenwache in tegengestelde richting voorbij gevaren. Even later zien we een rib (rubberboot) met grote snelheid achter ons aan

Wolkenlucht boven Warnemünde

komen. “Volgens mij krijgen we bezoek”, zeg ik tegen Jan Willem. En ja hoor, even later komt de rib langszij en vraagt de Deutsche Polizei of ze aan boord mogen komen. Nu is weigeren volgens ons geen optie, dus nodigen we ze vriendelijk uit. We zeilen ondertussen lekker door met een snelheid van 6 à 7 knopen. De rib wordt met gelijke snelheid keurig tegen de flank van ons schip gezet en twee behoorlijk bewapende types stappen over. Ze stellen zich  uiterst beleefd voor en controleren paspoorten en scheepspapieren. De ene man heeft een koptelefoon met een microfoon eraan en alle gegevens worden doorgegeven aan een of andere centrale. Zo komt het spellingsalfabet weer eens van pas: India, Sierra, Kilo, Alpha, November, Delta, Echo, Romeo, ofwel ‘Iskander’ , etc. Het duurt alles bij elkaar een behoorlijke tijd en ondertussen zeilen we lekker verder. Jan Willem vraagt of er iets aan de hand is. ‘Routinecontrole’, zeggen ze, voordat ze weer van boord stappen.

De vuurtoren van Warnemünde met op de achtergrond
het cruiseschip de Eurodam van de Holland America Line

Inmiddels zijn we Warnemünde genaderd. De Eurodam en de Rotterdam torenen hoog boven de skyline van het stadje uit. De oude haven ligt vol met schepen van een regatta. Daarom gaan we naar de haven ‘Hohe Dühne’ aan de andere kant van het water.

Na het eten steken we met het pondje over om het stadje te bekijken. Het pondje komt pal onder de boeg van de Eurodam uit. Een spectaculair gezicht. Warnemünde is een gezellig vakantieplaatsje met strand, een boulevard, hotels en mooie villa’s. Zouden daar in de Oost-Duitse tijd de hotemetoten gelogeerd hebben?

Avondzeilen

Er is een avondzeilwedstrijd bezig met de eindstreep 

ter hoogte van de havenhoofden. In de haveningang varen de zeiljachten kriskras tussen de grote schepen door. Heel apart.

Precies als we terug naar onze boot gaan, vindt de afvaart van de twee cruiseschepen plaats. Een prachtige afsluiting van de avond.

Het pand van de Deutsche Wetterdienst, vanwaaruit
men zeilers van betrouwbare weerinformatie voorziet

Bord met weerbericht voor de deur

Op de boot bekijken we het weerbericht. Dat voorspelt veel wind voor overmorgen. Daarom besluiten we om morgen verder te gaan naar Stralsund. Dan nemen we onze rustdag daar. Rosstock moet wachten op een volgende vakantie.

Fanfare, zomaar in een straatje achteraf

Romantische liefdesverklaringen bij de brug

De Rotterdam vertrekt uit Warnemünde ......

.... en even later vertrekt ook de Eurodam

30 mei – Van Warnemünde naar Stralsund

Bij weinig wind gaat zelf sturen beter
dan de stuurautomaat

Kwart voor tien varen we af. Het is nog heiig en het eerste stuk dat de inham naar Warnemünde uit gaat is niet bezeild, dus gaat de motor aan. Rond half elf gaan we zeilen. Het is nog steeds niet bezeild, maar er staat een mooie wind, dus dan maar aan de wind en kruisen. ’s Middags komt de zon erbij en wordt het helemaal heerlijk. Na de hoek bij Darsser Ort is het traject net bezeild. Inmiddels hebben we toch al zo’n 20 mijl extra gevaren vanwege het kruisen en de tegenstroom. Op de Oostzee wordt de stroom veroorzaakt door de wind, dus als je tegenwind hebt, heb je ook meestal de stroom tegen.

Oppassen bij de ondieptes op weg naar Stralsund 

Eind van de middag bedenken we dat Florence jarig is. Gelukkig is er GSM, dus kunnen we haar even feliciteren.

Gezicht op Stralsund in de avondzon

Spectaculaire zonsondergang voor de haven van Stralsund 

Als we in de buurt van de eilanden Hiddensee en Rügen komen, gaan we heel voorzichtig over de ondieptes (die overigens nog altijd vier meter diep blijken te zijn) om in de smalle vaargeul richting de Strelasund  te komen. Inmiddels is het al half acht. De geul naar Stralsund en de afslag naar de juiste geleidelijn levert op één moment nog verwarring en paniek. We slaan af bij de verkeerde ton en het ondiepte-alarm gaat af. Gauw terug en uitzoeken waar we moeten zijn. Het is een grote watervlakte, die voor het overgrote deel heel ondiep is en het waait inmiddels hard. Bovendien begint het al laat te worden en we willen niet in het donker aankomen, want de situatie is nogal ingewikkeld.

We genieten van een spectaculaire zonsondergang. Om tien uur ’s avonds meren we af. De zon is dan al onder,maar het is nog niet donker.

31 mei – Rustdag in Stralsund

Gezicht op de stad vanuit de haven

Standbeeld bij de haven

Stralsund en omgeving is onze vakantietip voor iedereen die voor deze zomer nog geen plannen gemaakt heeft! Stralsund is ook een Hanzestad en wat voor een! Het is een waar openluchtmuseum. En de eilanden Rügen en Hiddensee bieden prachtige natuur.

De Gorch Fock I

Vistentjes zijn er overal

Rookkast bij een vistent

Straat van het Zweeds gouvernementsgebouw

Het is lekker weer. We gebruiken onze rustdag voor een uitgebreide stadswandeling, kijken onze ogen uit en de camera staat niet stil. Ook hier weer veel gebouwen in ‘Backsteingotik’ en ook Stralsund behoort tot het gebied dat tot eind 19^e eeuw tot Zweden behoorde. De oudste huizen dateren uit de veertiende eeuw. Stralsund behoort, samen met Wismar, tot het Unesco Werelderfgoed. 

Plein voor de grote kerk en het oude stadhuis 

Toegangsdeur tot de grote kerk

Detail Backsteingotik

Hier is men al veel verder met de restauraties en er wordt op veel plaatsen nog hard aan gewerkt. In de haven ligt de historische driemaster Gorch Fock I. De Duitse marine heeft een kopie van dit schip als opleidingschip in de vaart.

Beeldje van St Johannes in
de stadsmuur

Aan de haven staat een groot, modern gebouw, het Ozeaneum, met daarin een uitgebreid zeeaquarium. Helaas hebben we geen tijd om dat te bezoeken.
We sluiten de dag af met een etentje op het marktplein, bij de Goldener Löwe.

Enkele voorbeelden van gevelstenen

Communistische architectuur vind je hier ook

Detail

De naam stamt vast nog uit de Oostbloktijd

1 juni – Van Stralsund naar Dzivnov in Polen

Vertrek uit Stralsund

We moeten op tijd op, want de spoorbrug over de Strelasund draait om 8.20 uur en daarna een hele tijd niet meer. Zoals altijd een kan thee gezet, een kan heet water klaargemaakt en boterhammen gesmeerd. Voor vertrek moet nog even het havenpasje worden ingeleverd om de borg terug te krijgen, maar dat blijkt zoek en onvindbaar. Een stressmomentje waardoor we bijna de brug missen. Dat pasje komen we vast

wel weer eens tegen.

Een laatste blik op Stralsund

Na de brug hijsen we de zeilen en gaan we zo’n 30 mijl door vaargeulen in het ‘Boddengewasser’ die alleen herkenbaar zijn aan de betonning. Met een lekkere wind gaat het prima. Omdat het 60 mijl naar Dzivnov is, zetten we de sokken erin en als de snelheid beneden de 6 knopen komt, zetten we de motor erbij. Gelukkig is dan maar af en toe. De wind neemt toe en om niet te hard door de geulen te gaan zetten we een reef.

Dat was dus de verkeerde toren ....

Vlak voordat we het Boddengewasser verlaten is de betonning onduidelijk en zegt Jan Willem dat ik op een stenen toren moet aansturen. Aan stuurboord zien we een aantal zeiljachten een wedstrijd varen. Even later gaat het ondiepte-alarm af en is het paniek in de tent. Snel keren we om met een gijpmanoeuvre. De vaargeul blijkt een heel eind aan stuurboord te liggen.

Zo ziet ons foutje er op de plotter uit

Voorzichtig zoeken we onze weg erheen en zijn opgelucht als we er zijn. De verwarring is ontstaan doordat er verschillende torens zijn. Het had dus een andere toren moeten zijn. Verderop blijkt een van de wedstrijdboten vast te zitten. Even later komen we de reddingsboot tegen die op weg is naar het vastgelopen schip.

Heel veel geulen en geleidelijnen;
dat betekent opletten

Navtex bericht: geen ijs meer in de Baltische zee

We zijn blij als we in open water zijn en rechtstreeks koers kunnen zetten naar Dzivnov.
Later in de middag komt er mist opzetten. Ondanks dat blijft er genoeg wind staan om het te kunnen zeilen.

Aankomst in Dzivnov

Gelukkig klaart het later wat op, maar tot Dzivnov blijft het zicht zeer matig. Iets na 18.00 uur meren we af in de vissershaven, tussen de enige twee andere plezierjachten.

Dzivnov is een heel eenvoudig vissers- en vakantieplaatsje. Op zoek naar een restaurantje zien we overal borden met ‘Wolne Pokoje’ (kamer vrij).

Als een van de weinige zeilers tussen de vissersboten

Dat varieert van nette huizen tot kamers die doen denken aan armoedige motels uit Amerikaanse films of bouwvallige keten, die bij ons nog niet als hondenhok dienst zouden doen. Verder wandelend zien we een groot, zeer katholiek aandoend kerkhof met pompeuze graven, verzorgd met verse bloemen. Helaas heb ik geen foto gemaakt.

Onze eerste culinaire ervaring in Polen

Deze streek is vaak van bewind gewisseld en dat kun je onder ander zien aan de namen op de grafstenen. Tot 1945 was het hier Duits en heette het Dievenov. In het dorp is een grote supermarkt ‘Polo’ en verder zijn er allemaal hele kleine ‘papa en mama’-winkeltjes, waaronder opvallend veel die alcohol verkopen.

Eindelijk vinden we een restaurantje dat open is. We zijn de enige gasten. De dame achter de tap roept de kok erbij, die een beetje Engels spreekt. We krijgen erwtensoep, een ‘kotlet’, die een schnitzel blijkt te zijn, met koolsla en heel veel gekookte aardappels. De culinaire touch beperkt zich tot een beetje dille op de piepers. Dat alles voor 15 euro met zijn tweeën,  inclusief drank. Welkom in Polen!