zondag 9 juni 2013

2 tot 8 juni: Van Dzivnov naar Gdansk

2 juni – Hondenweer en dichte mist op weg naar Darlòwo


Omdat we mijlen willen maken, vertrekken we ook nu weer op tijd, helaas wel in de stromende regen. Als we de havenhoofden voorbij zijn hotst en klotst het gigantisch. De lagerwal is verschrikkelijk en de regen komt nog steeds met bakken uit de hemel. Het eerste stuk moeten we recht tegen de wind in, om de ondieptes te vermijden. Opeens rolt de kotterfok vanzelf uit. Naar voren gaan is ondoenlijk, dus het enige wat erop zit is de fok strak te zetten. We denken erover om terug te gaan, maar varen uiteindelijk toch door.
De genua gaat erbij en met twee fokken en de motor aan komt de rust in het schip. Het is een ongebruikelijke tuigage, maar het werkt wel. Als we na een tijdje bijgekomen zijn, hijsen we het grootzeil met een dubbel reef en gaat de motor uit. Wanneer de wind teveel toeneemt rollen we de genua eraf en houden we de kotter over. Zo gaat het op en neer.
Bijna de hele Poolse kust is een lagerwalkust bij westen- tot noordwestenwind. Bij meer dan vijf Beaufort kun je hier vrijwel geen haven binnenlopen. Daarom vragen we ons af of Darlòwo wel haalbaar is en wat we gaan doen als het te hard gaat waaien. Het enige alternatief is dan door naar Gdansk en dat is zo’n 190 mijl. In dat geval zullen we wacht moeten gaan lopen.
Rond een uur of één zakt de wind echter in en moet de motor weer aan. Darlòwo blijft dus haalbaar. Rond tweeën komt daar ook nog mist bij, die steeds dichter wordt. Het is een dunne laag, want boven ons zien we een waterig zonnetje. Radar en AIS staan aan, maar het is moeilijk om in te schatten hoeveel zicht er is. Een paar keer missen op een paar meter na een joon van een visnet. Op de plotter zien we een paar vissersboten met AIS, die in het echt onzichtbaar blijven.
Dichte mist bij aankomst in Darlowo
In Darlòwo roepen we Port Control op. ‘Visibility zero’, zegt hij.
Als ik op de haveningang afvaar, met behulp van de plotter, doemt plotseling het rode havenhoofd veel eerder dan ik had verwacht vlak voor de Iskander op. Ik schrik me te pletter en weet niet hoe snel ik moet omkeren. Mijn hart zit in mijn keel en Jan Willem neemt het roer over. We wachten drie kwartier op zee voor de brugopening, die eens per uur is, want de haveningang en het kanaal voor de brug zijn maar smal. 

In de dichte mist zagen we het havenhoofd  pas op 60 meter!

Als het tijd wordt om naar binnen te gaan, varen we langzaam op de havenhoofden af. De radar hebben we inmiddels uitgezet, omdat die de plotter overschaduwt. Opeens zien we een vissersboot vlak voor ons. De eerste reactie is om dwars uit te sturen, maar daarna beseffen we dat ook hij op weg is naar de haven en gaan we er achteraan. Als we binnen zijn en door de brug, varen we door naar de vissershaven, waar,- verrassing! -, nieuwe steigers liggen met plezierjachten. Ook het toiletgebouw is splinternieuw. Alles gerealiseerd met Europese subsidie. We worden welkom geheten door een vrolijke Fin, die Sepp heet en zegt met zijn zeilboot op weg naar Noorwegen te zijn.
De ervaringen met de mist zijn toch wel erg vermoeiend en hebben er behoorlijk ingehakt. Daarom besluiten we om de volgende dag een rustdag in te lassen.

3 juni – Rustdag in Darlòwo


De werf naast de haven
Na onze enerverende tocht in de mist slapen we een gat in de dag. Dat was blijkbaar nodig. We worden gewekt door gehamer en de geur van laswerk, afkomstig van de kleine werf die naast de haven ligt.
Jan Willem gaat douchen in het toiletgebouw, terwijl ik aan boord douche, de wasmachine vol laad en het ontbijt klaar maak. Als hij terugkomt, vertelt hij dat hij voor twee nachten havengeld heeft betaald. 



Nieuwe steigers in de haven van Darlòwo



In het havenkantoor zitten twee mannen. Een in een officieel pak met gouden knopen die redelijk Engels spreekt, maar verder niets lijkt te doen. Hij verwijst naar een andere man in gewone kleren die in een schrift lijntjes aan het trekken is. Deze is zeer vriendelijk maar spreekt geen Engels. Ze hebben hier dus nog echte lijntrekkers! Bij hem moet je betalen. Helaas hebben ze ook hier geen WIFI. Over twee weken wel, zegt de man met de gouden knopen.
De andere zeilers zijn vertrokken en we zijn nog de enige gast in de haven.


Mariakerk in Darlòwo
Raam met paus
Johannes Paulus II
Na het ontbijt wandelen we twee kilometer verderop naar het stadje. Het heeft een centrum met verschillende historische gebouwen. Het ziet er veel welvarender uit dan Dzivnov. 

In de kerk is het graf van de Zweedse
koning Erik uit de 15e eeuw
Opvallend is dat er grote nieuwe huizen staan, maar ook veel oude glorie in de vorm van verwaarloosde huizen die ooit heel mooi moeten zijn geweest. Verder zien we ook hier weer veel kleine ‘papa en mama’-winkeltjes. En bijna alle jongetjes hebben petjes op.
Beeld van koning Eric
Oude glorie in Darlòwo
Tijdens onze lunch begint het verschrikkelijk te regenen. We besluiten op zoek te gaan naar paraplu’s. In een heel klein winkeltje vinden we twee super degelijke exemplaren. De beste aanschaf van de dag, want het regent nog een groot deel van de middag. Ik begrijp nu een stuk beter waarom collega Ingrid haar zeilboot weer naar de middellandse zee wil brengen!
Poort van het stadhuis

Stadhuis van Darlòwo




















4 juni – Nog een dagje verwaaid in Darlòwo


Golven spatten op tegen het havenhoofd
De Navtex blijft waarschuwen voor 7 Beaufort. Weliswaar in buien, maar omdat ons traject aan de wind is blijven we liever een dag liggen. Dat geeft ruimte om nog een was te draaien, - lang leve de wasmachine aan boord -, en voor Jan Willem om de trajecten na Gdansk uit te puzzelen. De eettafel is overladen met overzeilers, detailkaarten en handboeken. Het is zonnig en winderig. De was droogt goed en in de loop van de middag is ook het routeplannen klaar.

Gele petjes op het strand
Blauwe petjes




Een stevige branding aan het strand
Dus gaan we naar het nabijgelegen strandplaatsje Darlòwko, een soort Darlòwo  aan Zee.





Er heerst een gezellige drukte in de hoofdstraat, waar voor de gewone woonhuizen aanbouwtjes zijn geplaatst met winkeltjes en eettentjes. Sommige netjes, andere krakkemikkig. Pizza en kebab zijn erg populair. Opvallend zijn de groepen kinderen met gekleurde petjes, waarschijnlijk van scholen of vakantiekolonies. We zien rode, blauwe, witte en gele petjes. En groene sjaaltjes.
Aan het strand staat een forse branding. Flinke golven lopen de havenmonding binnen en geven een deining tot ver in het kanaal. Het in- of uitvaren is geen sinecure! En dat terwijl de zee er verderop toch rustig uit ziet.

De loodsboot schommelt op de deining in de haveningang


Omdat meer zekerheid te krijgen over het weer voor de komende dagen en de activiteit in de schietgebieden waar we langs moeten, gaan we op zoek naar de ‘Bosman’, die officieel verantwoordelijk voor de haven is. Deze blijkt alleen Pools te spreken en zijn informatie strookt niet met de Navtex. Dan maar op zoek naar internet. Dat vinden we uiteindelijk in het Apollo Hotel, het enige luxe hotel hier. Daar drinken we koffie met gebak met uitzicht op zee en kunnen we vervolgens via internet de weersverwachting checken, onze mail lezen en betalingen doen. 


Internet vinden we in het viersterrenhotel 'Apollo'
De vuurtoren van Darlòwko


Conclusie: morgen gaan we verder! Veel zeilers beschrijven de psychologie van het wachten op beter weer. Hoe de onzekerheid van het vertrek je parten speelt. Dat hebben we nu aan den lijve ondervonden, ook al was het maar één dag. Het geeft een ongemakkelijk gevoel in je buik, dat nog het meest lijkt op examenvrees. Gelukkig is dat nu weer voor even voorbij. Misschien komen we het later nog eens tegen.
De Iskander in de haven van Darlòwo
Hengelaars zie je in Polen overal
Voor de schietgebieden bellen we later op de avond het nummer van de Poolse Marine uit de Imray Pilot “The Baltic Sea”. Goed boek! Helaas wordt er de rest van de week geoefend. Dat betekent zo’n 30 mijl omvaren, maar omdat het traject toch niet bezeild zou zijn, is de echte schade minder. De tocht naar Gdansk is nu in totaal ongeveer 150 zeemijlen.
Wat verder hier opvalt: er liggen veel vissersboten in de haven die vrijwel geen activiteit vertonen. Je vraagt je af of het hobby of werk is. Zouden de visquota op zijn? ‘s Avonds zijn er veel hengelaars op de steigers, maar hun vangst is beperkt.

5 en 6 juni – Van Darlòwo naar Gdansk


Vertrek uit Darlòwo met stralend weer en weinig wind
Om zeven uur opstaan, boterhammen gesmeerd, kannen met thee en heet water gemaakt, klaar voor 24 uur zeilen.
Dan iets over onze zeiloutfit. We hebben nog steeds thermo-ondergoed aan, met daarover een fleece skitruitje en een dito broek. Daarover gaat een zeilbroek en een windstopper of een zeiljack en gevoerde zeillaarzen. Vaak gaan onderweg ook de zeilhandschoenen aan. En dat bevalt prima, omdat de zee nog steeds erg koud is.
 Iets voor negenen roepen we de brug op en om vijf over negen passeren we de havenhoofden van Darlòwo op weg naar Gdansk. Er staat net genoeg wind. 
Lekker lezen onderweg

We varen om twee schietgebieden heen.  Als we hiervoor ver genoeg naar het noorden op zee zijn, is de wind zo geruimd dat we niet overstag kunnen, zonder in de knoei te komen met het verkeersscheidingstelsel. Daarom besluiten we verder door te varen. We lunchen met stokbroodjes uit de over met knakworst en komen onze tijd door met lezen. De kookwekker gaat op 15 minuten en dan kijken we uitgebreid rond en op de plotter of er iets aankomt. Zo gaat dat midden op zee.
Rekenen aan de juiste koers om niet in het
verkeersscheidingstelsel terecht te komen










Marineschip nabij het gesloten schietgebied
Rond drie uur ’s middags gaan we eindelijk overstag en voor ons gevoel in de goede richting. Dat is zo’n drie uur later dan oorspronkelijk gepland en het is nog niet bezeild, dus gaat de motor aan. Balen! Troost is dat het prachtig zonnig weer is.
Later moeten we toch nog een slag maken om niet in het verkeerscheidingstelsel terecht te komen. Om half tien ’s avonds kan eindelijk de motor uit en zeilen we warempel heerlijk met zo’n 6,5 knoop naar het oosten.





Zonsondergang op de Oostzee
Ondertussen zijn we aan het wachtlopen. Ik, Renée, geniet van een mooie zonsondergang en Jan Willem van de zonsopgang. 
’s Nachts zien we aan stuurboord de lichten van de schepen in het verkeerscheidingsstelsel en de lichten van windmolens in de verte op het land.
De vuurtoren van kaap Rozewie



’s Ochtends vroeg komt kaap Rozewie in zicht. Een markante kaap die zich opricht nadat we steeds langs de vrij lage Poolse kust hebben gevaren. Met slecht weer is dit een berucht punt en ook nu staat er nog een behoorlijke golfslag, terwijl er weinig wind is. Hoe zou het hier gisteren zijn geweest? Daarna gaat het snel. Om half elf passeren we het plaatsje Hel, gelegen op de landtong die de golf van Gdansk afschermt van de Oostzee en dan kan de eindspurt worden ingezet.
De pier van Sopot

In de golf van Gdansk zien we in de verte de flats van Gdynia en de pier van het vakantieplaatsje Sopot.
Oorlogsmonument









We passeren het oorlogsmonument aan het begin van de rivier de Wisla. Dat groeten we traditioneel met het neigen van de vlag als eerbetoon aan de slachtoffers van WOII.
Vuurtoren aan de monding van de Wisla met Stealth-marineschip








Om twee uur meren we af in de jachthaven in het hart van de historische stad. Je kunt niet mooier liggen! We hebben uiteindelijk 170 mijl gevaren in 29 uur in plaats van de geplande 150 mijl (en de 120 als we niet om de schietgebieden hadden moeten varen).


... van Gdansk met uitzicht op de Krantor!
Daar liggen we dan, midden in het centrum ....



’s Middags maken we een korte wandeling door de stad. Wat we zien is overweldigend en niet te bevatten. We blijven hier twee dagen. Dat belooft wat.
De kade tegenover de jachthaven in het centrum van de stad Gdansk






























In Gdansk ligt de Sirius van Maarten Ingen-Housz. Hij gaat ook naar Sint Petersburg. Samen met zijn opstapper Hein komt hij ’s avonds tijdens de koffie wetenswaardigheden uitwisselen. Ze zijn een dag eerder aangekomen en vertellen hoe ze onderweg storm met golven van drie meter hebben gehad. Zwaar en niet leuk. Een goede beslissing van ons om een dag later uit Darlòwo te vertrekken.
Het wapen van Gdansk in een gevelsteen

7 juni – Wandeling in Gdansk en naar een concert

De Groene poort is het eerste wat je ziet als je vanuit
de marina over de brug de stad in wandelt

Tot onze verrassing zien we een....
.... Holland Huis
Raadhuis aan de Dlugastraat
Het is een heerlijke zonnige dag en echt warm. Eindelijk echt zomer! Langs de kade flaneren de zomerjurkjes.
Na de huishoudelijke beslommeringen wandelen we de stad in om uitgebreid rond te kijken. We hebben gistermiddag al een voorproefje genomen. Nadat we naar de VVV zijn geweest, wandelen we eerst naar de Filharmonie om kaartjes voor vanavond te kopen.
Vervolgens nemen we het pondje naar de oude stad en maken een uitgebreide wandeling. Gdansk is een Hanzestad die in WO II platgebombardeerd is.


De situatie in 1945

Overal ...
.. vind je ...
... prachtige deuren














Na de oorlog is het centrum grotendeels hersteld. Al ingezet in de Sovjettijd, na de val van het communisme heeft dat herstel een grote vlucht genomen. Wat is gerestaureerd is van een overweldigende omvang en schoonheid. Wel vreemd om te bedenken dat de meeste van die huizen uit 1400 tot 1700 in 1945 verwoest waren.

De overdekte markthal
Bij het Hilton hotel, gelegen aan de rivier de Motlawa, wordt een luxe tent met uitgebreide verlichting opgebouwd. Feestje vanavond?

Na de lunch bekijken we de overdekte markt, die prachtig gerestaureerd is. Er bevinden zich allemaal kleine winkeltjes. Altijd al een bruidsjurk van de markt gewild? Dol op niertjes, lever en ossentong? Kom naar Gdansk!
Detail pilaar

Interieur markthal

Polen is zeer katholiek en Gdansk heeft vele kerken. We bezoeken de enorme Mariakerk in het centrum.
Toren van de Mariakerk

Raam boven de toegangsdeur














Orgel Mariakerk



Detail orgel
















Detail astronomische klok
Astronomische klok in de
Mariakerk

’s Avonds gaan we naar de Polska Filharmonia Baltycka, gevestigd in een voormalig turbinegebouw waar elektriciteit werd opgewekt. Het is een hele mooie locatie met een moderne concertzaal, die in het pand is gebouwd.
De Polska Filharmonia Baltycka
Er wordt een gevarieerd programma gespeeld met goed in het gehoor liggende muziek van Berlioz, Glazunov, Marquez, Sjostakowitsch en Bernstein. Tot onze verassing zijn de dirigent en solist Nederlands, Ernst van Tiel en saxofonist Arno Bornkamp. En dat voor 15 euro per persoon, inclusief drankje. Het Poolse publiek is echt uit en opgedofd. Wij ook, maar iets minder chic.
Het programma
Naar het concert




















Grote jachten voor het Hilton

De concertzaal ligt aan de rivier tegenover het Hilton. Tijdens de pauze zien we dat daar een dik feest gaande is met een aantal zeer luxe jachten en een helicopter voor de deur. Zo’n grote catamaran hebben wij in elk geval nog nooit  gezien! Als we na het concert op onze eigen boot zijn, horen (en even later ook zien) we opeens een gigantisch vuurwerk. Het Hiltonfeestje mag wat kosten en Gdansk mag meegenieten!
Vuurwerk boven het Hilton


8 juni – Bloggen, wassen en wandelen


Twee trabbi's staan opgesteld bij de haven
Hier in Gdansk hebben we eindelijk weer een keer internet, dus kunnen we het blog bijwerken. Gelijk twee weken erbij is een hele klus, vooral het klaarmaken van de foto’s en de lay-out. Ondertussen maken we van de gelegenheid gebruik om te wassen en op te ruimen.
In de loop van de dag steken we met het pondje over om nog wat rond te kijken in de oude stad en boodschappen te doen. We kopen groente en fruit op de markt.
De Catharinakerk



We komen uit bij de Catharinakerk, die begin 20e eeuw afgebrand is, vervolgens opgebouwd en in 1945 verwoest door het rode leger. In de 80-er jaren is de kerk herbouwd. Helaas is in 2006 in het dak een grote brand geweest. Inmiddels is dat hersteld, maar wat een ramp voor zo’n gemeenschap!
In de hal van de Catharinakerk staat een nieuwe
klok die nog in de toren gehesen moet worden,
vervaardigd door de firma Eijsbouts uit Nederland











Jan Hevelius was een beroemd astronoom
uit Gdansk











Ik heb ernstig behoefte aan moderne winkels. Dus als ik een groot winkelcentrum in het oog krijg, móeten we daar even gaan kijken. Je ziet er dezelfde soort winkels en merken als in Nederland. Dat heb ik een maand moeten ontberen.
De Poolse jeugd lijkt in alles op de Nederlandse jeugd, mobieltjes, kleding, etc.
Henryk Jankowski, voorman bij Solidarnosc





Buiten het centrum lopen we tussen de grauwe woonblokken door. Een schril contrast.
Daarna naar de boot en lekker eten in de avondzon. Morgen gaan we weer verder naar Klaipeda in Litouwen 115 mijl en 22 uur varen verderop.

Zwanen met jongen, bij de haven

1 opmerking: