23 t/m 29 juni : Tallin en Hamina

23 juni – Wandelen in Tallin

De Olympische haven uit 1980 in Pirita nabij Tallin

Tallin, de hoofdstad van Estland moet een prachtige stad zijn en wij gaan dat vandaag ontdekken! Maar eerst komt, als wij nog aan het ontbijt zitten, Maarten Ingen Housz van de Sirius langs. Hij had inmiddels van zijn buurman in de haven vernomen dat er van die Nederlanders aangekomen zijn. We praten gezellig bij. Hij is met de bus naar Tartu geweest, de tweede stad van Estland, zo’n 300 kilometer verder. De bus was compleet met internet uitgerust. Kun je dus skypen of surfen. Estland loopt voorop  met internet. Free WiFi is op heel veel plaatsen beschikbaar en men maakt daar ook reclame mee.

Maarten legt ons het openbaar vervoer uit en vertelt dat we een klein eindje verder een buskaart kunnen kopen. Rond half een zijn we op weg. Het is lekker weer en   na een kwartiertje met de bus zijn we in de stad. Eerst maar eens kijken hoe de stadshaven er uitziet. We zien de Stormvogel liggen en de Shearwater vaart er net binnen. Later op de dag komen we Kors en Anneloes van de Shearwater tegen, die ons vertellen dat ze € 54,- per nacht betalen. Van het prijsverschil van € 42,- per dag kunnen wij royaal lunchen op een terras!

Stadspoort nabij de haven

Detail

De drie gezusters, middeleeuwse huizen,
tegenhanger van de drie gebroeders uit Riga

Vervolgens  gaan we een wandeling door de oude stad maken. Het is rustig, omdat de meeste Esten vakantie hebben en dan naar hun vakantiehuisjes op de eilanden gaan. Je ziet dus voornamelijk toeristen rondlopen. Verder is de stad vergeven van de souvenirwinkels, die allerlei prullaria verkopen in vurenhout, wol of vilt en baboeska’s. De Russische invloed is hier goed merkbaar. De juwelierszaken verkopen bijvoorbeeld namaak Fabergé-eieren en allerlei aankondiging

en zijn in het Russisch. Aan de andere kant is de Russische bezetting van 1941 tot 1991 een wond die nog lang niet genezen is. Hier heeft toen de zingende revolutie plaatsgevonden. Meer dan honderdduizend mensen verzamelden op het festivalterrein om samen nationalistische Estse liederen te zingen, hetgeen de verzelfstandiging inluidde.

Opvallend is dat er zoveel van de originele stadsmuren, -torens en poorten bewaard zijn gebleven. Verder zijn op veel plaatsen mooie plexiglas plaquettes aangebracht met uitleg over de geschiedenis van gebouwen, monumenten of pleinen. Dat is echt leuk en verhelderend.

We lunchen bij een jazzcafé, achter het raadhuisplein. Enkele jongeren in middeleeuwse kledij voeren humoristische toneelstukjes op om mensen bij de restaurantjes naar binnen te lokken. Het eten is lekker en de sfeer geweldig.

Ringen gooien 

Middeleeuws toneeltje

Interieur St Olav Kerk,
het middenschip is gigantisch hoog

St Olav kerk

Omdat het vandaag de langste dag is, zijn de musea dicht. Bovendien is het zondag, dus ook de meeste winkels. Dus zoeken we als we moe zijn de bus op om terug te gaan naar de boot.

Het gebouw van de Aristocratenclub uit 1904

Detail

Het stadhuisplein met het oude stadhuis

Detail

Huis uit 1359,voor het eerst genoemd als
eigendom van de scheepsbouwer
Jacobus Deyken

Monument op het Vrijheidsplein

Bioscoop en voormalig theater,
voorbeeld van socialistische architectuur

Detail

Detail

’s Avonds wordt het behoorlijk heiig en  we ruiken de rook, waarschijnlijk van de midzomervuren die men in heel Estland traditioneel op deze dag brandt.

24 juni – Tallin viert Sint Jan

Laan van Kadriorgpaleis naar zee,
met uitzicht op het monument voor de
slachtoffers van een scheepsramp uit 1893

…en dus zijn vandaag alle musea nog steeds dicht. Dat is een tegenvaller want we hadden gepland om naar het het Kadriorgpaleis te gaan dat is gebouwd door Tsaar Peter de Grote voor zijn vrouw Catharina, kort na zijn verovering van Estland. Er ligt een mooi park in Engelse stijl omheen. We drinken koffie op het terras van een café aan de vijver en maken er daarna een wandeling in het park. Verliefde stelletjes en families met kleine kinderen brengen hier vandaag hun vrije dag door.

Het Kadriorgpaleis

De Franse tuin achter het paleis

Vijver met fontein in het Kadriorgpark

Het presidentieel paleis

Beeldhouwer Jaan Koort in het Kadriorgpark.
Zijn werk zullen we later in het KUMU zien.

F.R. Kreuzwald is een schrijver die
veel heeft betekend voor de
Estse identiteit

Op de heuvel achter het paleis ligt de residentie van de president van Estland, een groot classicistisch gebouw. 

Vóór de onafhankelijkheid van Estland in 1991 zetelden hier 50 jaar lang de machthebbers van het heersende regime, respectievelijk de Duisters en de Sovjets.

 Linda, de weduwe van de mythologische  figuur
Kalev, staat symbool voor allen die rouwen

Omdat we bij onze wandeling in de oude stad nog een gedeelte hadden overgeslagen, gaan we nog even terug. Eerst maken we een rondje door het warenhuis Stockmann. We lunchen lekker bij café MEKK, wat staat voor Moodne Eesti Köök (moderne Estse keuken), aanbevolen door de Lonely Planet. We eten lekker, maar toch heb ik de indruk dat de echte Estse keuken veel geleend heeft uit Zuid-Europa, want de lunch die we hier krijgen heeft een Italiaanse tic.

De orthodoxe kerk

Daarna lopen we een gedeelte van de route uit de Lonely Planet.

In de orthodoxe kerk steek ik een kaarsje op voor mijn moeder, waar het niet goed mee gaat en waar we ons zorgen over maken.

Bij de Nederlandse Ambassade

In een klein modezaakje, waarin nota bene een Italiaanse eigenaar staat, vind ik een mooie blouse en pantalon.

Dan wordt het tijd om weer naar de boot terug te gaan. Ik maak bami met een van de kruidenmixjes uit mijn voorraad uit Nederland en kool, wortel en ui.

De avond werk ik verder aan het blog, zodat ik weer wat op internet kan zetten. Het wordt behoorlijk laat voordat ik daarmee klaar ben.

Gezicht op Tallin vanaf de stadsmuur

25 juni – Museumdagje

Vanuit Pirita zie je de cruiseschepen voor Tallin liggn

Als we ’s ochtends voor ons vertrek naar de stad nog even de mail checken, is de eerste reactie op het vannacht geplaatste bericht al binnen. Marianne, onze Zweedse vriendin, heeft het bericht gelezen en vraagt wanneer we verwachten in Stockholm te zijn. We zullen elkaar daar ontmoeten. Dat is extra speciaal, omdat we elkaar al jaren niet hebben gezien.

Leuk dat we behoorlijk veel volgers hebben. Dan is het extra de moeite waard om een leuk verhaal te schrijven.

Centrale ontvangstzaal in het Kadriorgpaleis

Anglika Kauffman (1741 - 1807)

Vandaag zijn dus eindelijk de musea open en we pakken de bus naar Kadriorg park. Daar gaan we eerst naar het Kadriorg paleis. 

Portret van keizerin Catharina I,

Tegelkachel met keizerlijk wapen

Daar worden nu schilderijen uit de 17^e, 18^e en 19^e eeuw van Russische, Italiaanse en Nederlandse meesters tentoongesteld. Veel formele portretten, maar ook landschappen en stillevens. Ook is er een speciale expositie van de schilder Ilja Repin. Bovendien is het een prachtig paleis met veel Rococo versieringen.

Gezicht op Tallin

de grote mannen van Finland (1922  1927), door Ilja Repin

Het KuMu

Na uitgebreid te hebben rondgekeken wandelen we de heuvel op naar het KUMU, het museum voor moderne kunst. Het gebouw is heel bijzonder van architectuur, opgebouwd uit kalzandsteen, glas en koper.

 Deze BWM, beschilderd door Jeff Koons,
heeft slechts vijf uur op Le Mans
gereden, toen  was hij kapot.

Kalkzandsteen zie je veel aan de kusten van Estland.
In de hal staan enkele beschilderde BWM’s.

Weizenberg, Linda

Jaan Koort, Dame

Hier vind je een vaste collectie kunst van Estse kunstenaars vanaf begin 1800 tot nu. De Estse identiteit is altijd heel belangrijk geweest en nog steeds. Dat is ook niet verwonderlijk na zoveel jaren van bezetting. De tijdelijke expositie slaan we over, want de tijd is op. The day at the museum is omgevlogen.

We hebben veel geleerd. We weten nu wie Jaan Koort en Paul Raud zijn.

Paul Raud, Moeder nam de wieg mee naar de wei.

Nikolai Triik, Portret van
Marta Simsivart

Arnold Akberg, Gezicht op Tallin vanaf
deToompa heuvel

Konrad Mägi, Op weg van Viljandi naar Tartu

Valerian Loik, Protestlied;
voorbeeld van communistische kunst

De indrukwekkende beeldenhal

’s Avonds drinken we een borrel met een sintpetersburgganger die naast ons in de haven ligt. René van de Bebop zeilt solo. Zijn vrouw komt in Sint Petersburg erbij. Hij gaat morgen heel vroeg weg richting Kaunisaari.

26 en 27 juni – Van Tallin naar Hamina (Finland)

Fourageren op zijn Fins

Wij willen later op de dag vetrekken en dan is het slimmer om in een keer naar Hamina te varen, een afstand van 110 mijl.

’s Ochtends fourageren we vooral drank bij de grote supermarkt aan de overkant van de weg. Als we straks in een grotere groep verkeren, zal er wel meer geborreld worden. Bovendien staan Finland en Zweden op het programma, die bekend staan als dure landen.

Dan moeten we nog op zoek naar een zeillat die in onze fok ontbreekt. We vinden een bedrijfje dat een lat aanbiedt voor het fantastische bedrag van € 80. Als Jan Willem protesteert maakt de verkoper er € 50. van. JW dacht meer aan € 15, dus gaat de koop niet door. Is dit rijke West-Europeanen een poot uitdraaien? We doen nog wel even zonder.

Goed uitkijken in de drukte tussen Estand en Finland

Enfin, iets na drieën varen we eindelijk af. We beginnen op de motor, maar kunnen toch vrij snel gaan zeilen. Helaas is een groot deel van de reis de wind pal tegen en te zacht. Daardoor schiet het niet op en zetten we toch maar weer de motor erbij.

In de avond horen we een schel en angstig gepiep in de lucht. We zien hoe een kleine jager, - dat is een soort zwarte meeuw die op een valk lijkt, ik heb het opgezocht  in de vogelgids -, een meeuw achterna zit. De meeuw is werkelijk in doodsangst. Een tweede meeuw  komt hem te hulp en na een tijdje taait de kleine jager af. Helaas geen foto.

Kustwachtcontrole om drie uur 's nachts.
Zo licht is het hier dan!

We zitten hier op de 60^e breedtegraad. Het is net midzomernacht geweest en het wordt nu ‘s nachts echt niet meer donker. Veel meer dan wat schemeren is het niet.

’s Nachts om 3 uur, tijdens mijn wacht, ben ik net naar ondieptes op de plotter aan het kijken als opeens het AIS-alarm voor gevaarlijk vaartuig afgaat. Als uit het niets gekomen vaart daar opeens de Finse kustwacht achter me. Ik heb ze niet gehoord door het lawaai van de motor. Ze komen langszij en een man op de boeg vraagt de gebruikelijke gegevens: laatste haven en haven van bestemming, aantal mensen aan boord en nationaliteit. Als ze wegvaren snap ik waarom ik ze niet eerder heb gezien. Het is een supersnelle boot.

Een prachtige zonsopgang

In de Finse wateren liggen overal rotsen net boven water, net onder water op een gemeten diepte, of op onbekende diepte. Via geleidelijnen die via bakens op de wal aangegeven zijn kun je de routes ertussendoor volgen. Dat betekent erg goed opletten en voortdurend precies weten waar je bent, want een klein foutje kan betekenen dat je op een rots vaart. De voorbereiding van een tocht door de Finse wateren is daardoor wel van een andere orde dan van bijvoorbeeld voor de Poolse kust. De routes moeten heel precies doorgevlooid worden en alle ondieptes stuk voor stuk bekeken.

Met stickertjes markeert Jan Willem de ondieptes.

Oppassen voor ondieptes

Het varen vraagt concentratie, en het is genieten van de prachtige natuur. Maar als de route tussentijds gewijzigd moet worden is het even stressen. Dus hebben we als de wind aantrekt discussie of er nu gezeild of gemotord wordt. Het zeilen wint.

Het laatste stukje van de route zeilen we alleen op de fok met een rustig gangetje. In Hamina aangekomen blijk

De haven van Kotka

Sleepboot nabij Kotka

en daar al de nodige Nederlandse schepen te liggen. Men heeft zelfs een kade voor onze groep gereserveerd.

Vóór ons komt De Wulp te liggen, een prachtige lemsteraak van meer dan 100 jaar oud. We maken kennis met veel mensen die de komende twee weken onze reisgenoten worden.

De Nederlandse schepen krijgen veel belangstelling van de lokale bevolking. Zelfs de lokale televisie maakt opnames.

28 en 29 juni – Verblijf in Hamina

Lemsteraken in Hamina

Twee dagen blijven we in Hamina. Terwijl in Nederland de herfst is begonnen, rijst het hier het kwik tot 27°C.  Langzaam druppelen alle schepen binnen, 31 schepen in totaal. ‘s Avonds liggen er op de kop van de kade drie lemsteraken, een bijzonder gezicht in Finland. Steeds meer locals komen een kijkje nemen naar die invasie van Nederlanders. Auto’s komen de kade op rijden, blijven een tijdje staan of maken alleen een rondje. En sommige doen dat elke dag verschillende malen. Vooral de oude Amerikanen met jonge meiden en de luxe Mercedessen met snelle kerels van een jaar of 35 vallen op. 

Belangstelling van de locals

New Rotterdam

Enkele oude mannen vinden dat de invasie gememoreerd moet worden en schilderen de tekst “ 28-06-2013 New Rotterdam” op de kade. Vervolgens vragen ze een aantal schippers de naam van hun boot eronder te zette.

Ik ga op zoek naar een kapper, want mijn haar is te lang en het duurt nog acht weken voor we weer thuis zijn. Er zijn veel kappers in Hamina en ze hebben het allemaal erg druk. Pas bij de achtste is er plek. Ik heb er mijn eerste woord Fins geleerd: ‘moi’ betekent hallo. Het is wel een beetje een coupe Hamina geworden, maar thuis wordt dat wel weer rechtgetrokken.

Kennismakingsborrel voor de St. Petersburggangers

Om kennis te maken met de andere deelnemers aan de Sint Petersburgreis, is er een borrel georganiseerd in het prieeltje op het schiereiland bij de haven. Iedereen neemt wat mee en dan wordt het vanzelf gezellig.

Houten stier bij de haven

Oefenen met admiraalzeilen

De tweede dag gaan we met de groep het admiraalzeilen, dat in Sint Petersburg op het programma staat, droog oefenen. De eskaders worden ingedeeld en na een instructie van de organisatoren Frits en Joost lopen we de figuren die we straks gaan varen. De hoekpunten van het parcours zijn door fenders aangegeven en de admiraal zit op een rieten stoel onder de basket van het basketbal. Het wordt een vrolijke bende. Nu nog hopen dat de toestemming om straks op de Neva te varen afkomt. Het schijnt dat Poetin himself daar over beslist (??).

Het stadhuis van Hamina

Aandachtig luisterend bij de rondleiding

Kanon voor  de kazerne

’s Middags is er een rondleiding in het centrum van de stad onder leiding van een gids.

De raadszaal van het stadhuis, met de tsarenportretten

Hamina is een stad met een bastion en vestingwerken, die echter nooit actief zijn gebruikt. Binnen de vestingwerken is de stad in een cirkel om het stadhuis gebouwd met wegen die als stralen lopen vanaf het stadhuisplein en met elkaar verbonden zijn door twee ringen. De stad heeft veel invloeden vanuit Zweden en Rusland gekend en is niet gespaard gebleven voor oorlogen en grote branden. Daarom zijn er nog maar weinig oude houten huizen over. De rondleiding eindigt in het stadhuis, waar in de raadszaal de portretten van de Russische tsaren vanaf Nicolaas I hangen. We worden er onthaald op frisdrank en aardbeien. Heerlijk op zo’n warme dag. Als souvenir krijgen we een dienblad met de oude Finse vuurtorens mee.

Het idyllische restaurant aan de andere kant van het water

Om zes uur verzamelen we voor de oversteek met het pondje naar de overkant van de haven. Daar staat tussen de bomen, in de koelte een prachtig houten pand. In het restaurant staat een buffet voor 100 personen. Jawel, zo groot is de groep!

De sfeer is prima en eindigt met samenzang. Onder begeleiding van Madeleine op de accordeon komen Ketelbinkie en de Tulpen uit Amsterdam tot leven.

Eind van de avond gaan we met het pondje weer terug naar ons bootje en bedje. Morgen begint de laatste etappe naar Sint Petersburg!