13 en 14 augustus – Verblijf op Jersey
 |
| De droogvalhaven bij laag water |
Dinsdag doe we rustig aan en maken een wandeling door de
stad. Wel met de regenjassen aan, want het miezert. Bloggen, ik heb er even
geen zin in, mijn boek trekt harder aan mij, dus moet het blog even wachten. De
voorspellingen geven veel wind, dus morgen blijven we nog liggen.
 |
| Een wirwar van meerboeien en lijntjes |
Woensdagochtend regent het nog steeds, flinke miezerregen
waar je erg nat en somber van wordt. Om er toch een leuke dag van te maken gaan
we ‘s-ochtends naar het
Jersey History
Museum dat dicht bij de haven is. Het is een grappig museum. De belangrijkste
tentoonstelling gaat over de inrichting van het huis dat in de achttiende eeuw
aan een rijke familie toebehoorde die failliet ging. Het huis moest geveild
worden en de familie vluchtte naar Frankrijk, om aan de schulden te ontkomen.
 |
| Prachtige balkons langs de boulevard aan de zuidoostkust van St. Helier |
 |
| Bloementuin op kleur bij Samarès Manor |
 |
| De Japanse tuin |
In de middag wandelen we langs de kust naar Samarès Manor,
een landhuis met verschillende soorten tuinen: onder andere een rozentuin, een
exotische tuin langs een zuidmuur, een Japanse tuin en een mooi park rondom. En
natuurlijk een winkel met allerlei jams, chutneys en prullaria.
Ons vertrek staat gepland voor de volgende ochtend zes uur,
dus maakt Jan Willem het schip alvast vaarklaar. Onder andere bereidt hij de
bakstagen voor de kotterfok voor. Morgen hebben we die waarschijnlijk wel
nodig. Ik smeer een stapel boterhammen en maak een macaronihap klaar.
 |
Bij laag water zie je hoeveel rotsen er hier voor de kust liggen. Hier moeten we de volgende dag langs.
Het is essentieel de navigatie zorgvuldig voor te bereiden! |
15 augustus - Van
Jersey naar Cherbourg
We vertrekken bij het ochtendgloren uit St. Helier. Ik heb
vannacht wakker gelegen vanwege de onzekerheid over het weer en de trein van
depressies die over ons heen komt. Even twijfelden we nog of het vandaag
Cherbourg zou worden of dat we een nachtje gaan doorvaren richting Boulogne of
Dover. Je moet immers je kansen grijpen.
Maar de weersvoorspellingen van de
MetOffice kleuren alle Britse kusten voor vandaag en morgen rood, met
waarschuwingen zes Beaufort en later zelfs meer. Cherbourg kan in één dag en dat is met deze wind ver genoeg.
 |
Met het eerste luik gezekerd in de ingang
zijn we voorbereid op water in de kuip |
Bij vertrek steken we twee reven, want het waait voor de haven al meer dan 20 knopen. Onze route loopt langs de oostzijde van Jersey. Het eerste stukje motorsailen we van de ene kardinaal naar de andere tussen de rotsen door. Fijn dat we een plotter hebben, waar alle gevaren goed op staan aangegeven. Als we meer ruimte hebben en in noordelijke richting varen, gaat de kotterfok erbij. Ten noorden van Jersey varen we hoog aan de wind op weg naar de race van Alderney.
 |
| Onder de vaste buiskap hoor je het lawaai van de wind niet zo erg |
Met de geplande stroom mee is het wind tegen stroom en behoorlijk ruig. Met al het geweld van wind en golven ga ik af en toe om tot rust te komen een tijdje binnen zitten, waar het lawaai een heel stuk minder is. Overigens doet het schip het uitstekend!
En waar we ons geestelijk voorbereiden op ‘vuurwerk’ in de Race, valt het daar juist heel erg mee, want we zijn er kort voor het moment van kentering: op zijn hoogst twee knopen stroom mee. Het vuurwerk komt daarna pas.
Als we de Race gepasseerd zijn kentert de stroom en hebben we niet alleen stroom tegen, tot vier knopen aan toe, maar ook weer wind tegen stroom, met hoge en steilere golven dan ik mij ooit kan heugen. Een keer valt er een omslaande golftop in de kuip. Gelukkig schijnt de zon inmiddels, dat maakt de beleving een stuk plezieriger. De wind blijft de hele tocht westelijk. Inmiddels hebben we, ondanks dat de wind oploopt tot 28 knopen (en in vlagen 32), een reef eruit gehaald om voldoende power tegen het geweld van de golven te hebben en ook nog voortgang te boeken. Met een snelheid door het water van boven de 7 knopen kruisen we het traject naar Cherbourg af, want pal voor de wind varen vinden we niet verantwoord.
 |
Voor de grote voorhaven van Cherbourg ligt een dam
met forten die door Napoleon zijn gebouwd |
Zes uur ‘s avonds vinden we een plekje aan de steiger van Port Chantereyne met de kop in de wind. Het was een erg stevige, maar mooie
tocht.
De Sianthis, die we kennen van onze vakantietocht in 2015 ligt hier ook. Na het eten komen André en zijn opstapper Cock een kop koffie drinken. Zeilervaringen en de weersverwachtingen vormen het onderwerp van gesprek. Zij vertrekken de volgende ochtend vroeg naar Fécamp. Wij blijven een dagje liggen.
 |
La Cité de la Mer is een atractiepark met een aquarium en ander tentoonstellingen die met de zee te maken hebben
Wij brengen deze keer helaas geen bezoek, een reden om terug te komen. |
16 augustus – Dagje Cherbourg
 |
Voorbeeld van een standbeeld van foute man te paard:\
Napoleon op de Place Napoleon |
 |
| De kathedraal gaat schuil achter de bloemen |
Na zo’n stevige zeiltocht slaapt een mens heerlijk. Na een
rustig ontbijt maken we een stadswandeling uit een foldertje. Cherbourg is een
mooie stad, maar de beschrijving in de folder kunnen we niet altijd volgen: als
die beschrijft dat op de plek van een nogal lelijk flatgebouw ooit een donjon
heeft gestaan, tja … dat zal wel.
 |
| Jan Willem verheugt zich op zijn dessertje |
Onderweg lunchen we lekker bij een
theaterrestaurant.
En we komen langs de paraplufabriek, maar het is onduidelijk
of die voor of na de beroemde film is gesticht. In elk geval zijn de paraplu’s
behoorlijk aan de prijs: € 145,-. Wij hebben in 2013 in Polen hele degelijke
paraplu’s gekocht voor aan boord. Die doen het nog prima.
 |
| Les parapluies de Cherbourg hangen hier gewoon boven de winkelstraat |
 |
Consternatie op de steiger als bij de grote catamaran
met een windvlaag een bolder uit de steiger breekt |
Terugwandelend over de steiger trekt de wind opeens flink aan. Een hele grote catamaran die dwars op de wind aan de overzijde ligt heeft een probleempje als er opeens een bolder van de steiger afbreekt en door de lucht vliegt. Met veel extra lijnen dwars over de steiger legt de bemanning de boel weer vast. De eigenaar is niet aan boord. Ik ben benieuwd wat er vannacht gebeurd als de wind toeneemt.
17 en 18 augustus – Naar Boulogne
 |
| Onverwacht vertrek uit Cherbourg |
Jan Willem is al vroeg op en de weersverwachting is het eerste waar hij naar kijkt. Met alle voorspellingen voor harde wind zouden we eerst nog een dagje blijven liggen, maar vanochtend ziet hij er opeens een (weer)gat in. Aan de Franse kust waait het minder hard dan aan de Engelse, dus is Boulogne een haalbare bestemming. We willen tenslotte naar huis. Ik wordt uit mijn bed gehaald met de opdracht om klaar te maken voor vertrek. Als we zo snel mogelijk vertrekken, kunnen we maximaal van de meegaande stroom voor Cherbourg profiteren. Dat is even schakelen. Om half elf varen we uit. Met achterlijke wind kruisen we het traject af (voor de wind varen is op dit soort trajecten heel vervelend), waardoor het in eerste instantie lijkt dat we naar Eastbourne gaan. Met stroom mee halen we snelheden tot ruim 9 knopen over de grond. We gijpen om niet in het verkeersscheidingsstelsel, waar de grote beroepsvaart zit, terecht te komen en gaan vervolgens richting Fécamp. Ook daar willen we niet heen.
 |
| Deze dappere duif reisde een tijdje met ons mee... |
In de middag zit ik in de kuip onder de buiskap en als ik even over de kap wil uitkijken zitten er opeens vier duiven. Ik schrik en slaak een gil en zij schrikken ook en vliegen op. Eén dappere dodo, ik bedoel duif komt terug en landt opnieuw op de buiskap. Hij vaart een heel eind met ons mee. Hij heeft drie ringen, waarvan op een GB staat. Een Engelse duif dus.
 |
Hier is hij van de buiskap gevallen en
klampt hij zich vast aan het rubber van het raam |
We hadden nog macaroni van de vorige tocht en die komt nu
goed van pas. Kant-en-klaar mokkavla met slagroom toe. Na het eten gaat het
wachtschema in, en ik neem zoals altijd de eerste rustperiode. Nadeel is dat je
dan eigenlijk niet moe genoeg bent om echt te slapen. ’s Nachts is het bewolkt
en miezerig, maar de volle maan zorgt voor zoveel licht dat je toch nog heel
veel blijft zien. Er is weinig scheepvaart: af en toe een visser of een tanker
en in de verte de ferry van Le Havre naar New Haven.
 |
| De Franse kustwacht: "Ieskandèr ..." |
De wind draait steeds verder naar het zuiden, waardoor we
uiteindelijk in de goede richting gaan. In de buurt van Boulogne worden we nog
opgeroepen door de Franse Kustwacht: “Ieskandèr”… Het is een standaard controle:
waarvandaan, waarnaartoe, hoeveel personen aan boord, bent u de eigenaar? Voor
Boulogne zie ik nog twee zeehonden met de neus omhoog dobberen en in de grote
voorhaven komen we de lokale dolfijn weer tegen. Zo’n 12 jaar geleden was het
hier dat we voor het eerst een dolfijn zagen. Zou het nog steeds dezelfde zijn?
 |
| Boulogne in zicht |
 |
| Wandelen in het zonnetje op de pier van Boulogne |
Rond een uur ’s-middags meren we af in de bezoekershaven. De
Sianthis, die we in Cherbourg hebben ontmoet komt ook binnen. Later op de
middag gaat het hard waaien, zoals voorspeld. Goed dat we hier gestopt zijn.
We strekken de benen in een Boulogne in
zondagmiddagstemming. Families flaneren over de boulevard en er is een Fête du
Quai met veel lucht(kussen)kastelen.
Ook voor de volgende dag zijn de voorspellingen nog steeds
harde wind en dat zou betekenen dat we op zijn vroegst pas op donderdagavond in
Andijk kunnen zijn. Omdat we met Sophie graag nog een keer rustig samen willen zijn
voordat zij aanstaande zaterdag met de Zr.Ms. Van Speijk vertrekt, appt Jan
Willem haar zondagavond laat of we maandagavond welkom zijn. Ik zoek intussen
op internet naar huurauto’s.
19 en 20 augustus – Er even tussenuit
’s-Ochtends krijgen we het bericht dat we mogen komen. De autoverhuur van Europcar zit vlakbij en ze blijken een kortingdeal met de haven te hebben. Met een kekke golf rijden we op maandag naar Alkmaar. Daar heeft Sophie’s vriendin Myrthe, die nog vakantie heeft, zich helemaal uitgeleefd op een feestmaal van Ottolenghi (voor de ingewijden: Simpel, maar niet heus). We hebben een supergezellige avond waarin we bijpraten en spelletjes doen. De volgende dag rijden we tevreden terug naar Boulogne.
 |
| Schildering van de Duitser Case Mac-Lain |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten