Zomer 2019 - 3 t/m 8 juli: Van Andijk naar Southampton

3 juli – Van Andijk naar Den Helder

Ja dat hebben we. Over 8 weken zijn we weer terug!

Aalscholvers, ze zitten ook overal.

Vertrekken is altijd lastig. Eigenlijk wilden we al twee dagen eerder weg, maar er zijn altijd dingen die nog  moeten, dingen die je vergeten bent en dan is er ook nog de blijkbaar onvermijdelijke afkickhoofdpijn aan het begin van de vakantie. Maar woensdagochtend kunnen we dan toch eindelijk gaan. We beginnen rustig, met Den Helder als doel voor de eerste dag.

Wandelaars op het wad bij laag water

Eenmaal vertrokken vallen de mededelingen van de Centrale Meldpost IJsselmeer op over sluizen die ‘tot nader bericht geblokkeerd zijn vanwege een calamiteit’. Het begint met de sluis bij Kornwerd en er volgen er nog twee. Het waait het toch niet zo hard dat je allerlei toestanden zou verwachten. Het nader bericht zullen we nooit horen. Wij varen gelukkig via Den Oever.

Op de Waddenzee zien we een groot aantal drooggevallen klippers, terwijl de opvarenden over de platen wandelen. Zoveel zagen we er nog nooit.

Veel klippers op het wad

Als we Den Helder naderen, krijgen we een telefoontje van Sophie.  We zijn gespot door de HNLMS De Ruyter, waar Marijn, een vriend, op de brug staat. Om vijf uur meren we af in de KMJC. We hebben vrijwel de hele tocht kunnen zeilen.

’s Avonds zoeken we de jachtclub op voor de WK halve finale van de Oranje Leeuwinnen tegen Noorwegen. Helaas hebben ze er geen TV. Dan maar terug naar de boot en daar kijken. Gelukkig winnen we en kunnen we rustig gaan slapen.

De meeuwen eten mee

4 en 5 juli – Van Den Helder naar Ramsgate

Achtervolgd door de de Ruyter

Vandaag begint de eerste tocht waarin we een nacht doorvaren. We beginnen met wachtlopen na  het avondeten.

Bij het uitvaren ligt daar weer de HNLMS De Ruyter, die waarschijnlijk ‘tussen de groene  banken’ vaart. Hij draait bij en komt recht op ons af, met Marijn op de uitkijk. Wat een groot schip! Een tijdje later horen we via de marifoon dat de Marine schietoefeningen gaat doen.

De Ruyter op de AIS

Marijn houdt ons in de gaten

We varen door de windmolenparken bij Egmond en IJmuiden. Dat mag sinds vorig jaar. Het gaat prima maar vraagt wel concentratie.

Door het windmolenpark Amalia

Bij IJmuiden zien we de Zeerob op de plotter. We hebben met Robert en Dianne afgesproken om elkaar te ontmoeten in Ramsgate. Ze zitten zo’n 12 mijl achter ons.

Het hoogtepunt van onze tocht speelt zich af in de zuidelijke Noordzee, in de buurt van het Princess Channel. De wind is inmiddels gaan liggen en de motor staat aan. En dan worden we opeens omringd door een grote groep dolfijnen, die rond het schip aan alle kanten uit het water springen. Ze snuiven flink en slaan met hun staart op het water. Is dat een soort machogedrag? Wie het weet mag het zeggen. Er zijn ook jongen bij, die vlak naast hun moeder zwemmen. Minstens een uur blijven ze bij de Iskander, terwijl wij de snelheid terugbrengen naar vier knopen.  Maar we willen niet te laat aankomen, dus gaat de motor weer harder en de dolfijnen gaan hun eigen weg.

Dolfijnen! Klik hier voor filmpje!

Nogmaals dolfijnen en nog een filmpje

We naderen Ramsgate en de gastenvlag gaat in het stuurboordwant

’s Avond in Ramsgate drinken we een borrel met Rob en Dianne.  Het is zo gezellig dat we de foto’s vergeten. Wij zijn nog niet van de selfiegeneratie.

6 juli – Dagje Ramsgate en Margate

De boulevard in Margate met het Turner Contemporary Museum

William Turner was here

We blijven een dagje liggen. Margate ligt ‘om de hoek’ en is de plaats waar de schilder William Turner een groot deel van zij oeuvre heeft geproduceerd. Wij zijn benieuwd naar wat hem daar aantrok en nemen de bus erheen. Het is een aardige badplaats met een gezellig strandleven en er is een William Turner Contemporary Museum, waar overigens geen schilderij van de goede man te bekennen is. De enige aanwijzing die wij in Margate over hem vinden is een bordje over een school die hij bezocht zou hebben. Het museum bevat een  fototentoonstelling over de kust en het strandleven.
Terug in Ramsgate vieren we de verjaardag van Rob, tenminste, zoals hij zelf zegt, als we het met hem uithouden tot na twaalven, want hij is de volgende dag pas jarig. Dat lukt, en ook nu wordt het zo gezellig dat we de selfies vergeten.

Strandleven in Margate

7 en 8 juli – Naar Southampton

We naderen the white cliffs of Dover

Dover Castle

Rob en Dianne gaan in één keer naar Falmouth, om van daaruit over te steken naar Noord-Spanje. Hoewel wij ook van plan zijn die kant uit te gaan, hebben we, na het nodige app-verkeer met Sophie, afgesproken dat zij in Southampton opstapt om een weekje mee te varen.

Het vuurtorentje van Beachy Head is nog best groot

Vermeldenswaard is dat vanaf Ramsgate gedurende ruim 12 uur stroom mee hebben. Jan Willem twijfelt aan de kalibratie van het log, maar volgens mij doet hij dat altijd in de buurt van Beachy Head.

Beachy Head in het avondlicht

Cruiseschip op de Solent

In de Solent wordt het drukker met vracht- en cruiseschepen. En een tanker die aanmeert bij een olieterminal op de River Itchen, die naar Southampton leidt.

Aan het begin van de Solent staan deze verdedigingswerken,
de zogenaamde Nab Towers

Is dit een buitenhuis of een College for the upper class?

Aan onze  stuurboordzijde zien we leuke optrekjes,  en een grasveld met open zeilbootjes. Het lijkt wel bij een of ander elitair college te horen.

Dit kerkje lijkt bij het kasteel te horen.

Vergeleken met de jachten die in de Ocean Village Marina in Southampton liggen,hebben wij maar een klein bootje

Wandelen langs de stadsmuren van Southampton

We meren rond tien uur ’s ochtends af in de Ocean Village Marina. Ik moet zeggen dat het een nieuwe en bijzondere ervaring is  om veruit het kleinste schip in de haven te zijn, in elk geval in het gedeelte van de marina waar wij liggen, waar de ene motorcruiser nog groter is dan de andere. Alles is hier luxe, vooral het havengeld.

85 voet!

Sophie vaart mee!

  Al gauw stapt Sophie, die vanaf Schiphol is komen vliegen, aan boord. Na de lunch, - niet met honger gaan shoppen -, verkennen we samen de stad. We belanden in het centrum vol met lelijke filialen van grote winkelketens. Handig voor de boodschappen maar verder niet verheffend. Op onze terugweg lopen we langs de stadsmuren, door een iets aantrekkelijkere wijk, maar Southampton is nou niet bepaald de citytrip  die ik aan vrienden zou aanbevelen.