Zomer 2019 - 21 t/m 28 juli: vakantie vieren aan de Frans-Atlantische kust

21 en 22 juli – Chillen en fietsen op Ile d’Yeu

Aankomst in Port Joinville, Ile d'Yeu

De haveningang van Ile d'Yeu vanaf de kade

Achter de grote muren van de havenhoofden van Port Joinville op Ile d’Yeu liggen een aantal havenbassins, een voor de veerboten, eentje voor de vissers, eentje waar de bevoorradingsschepen hun lading lossen (er wordt wat afgegeten en –gedronken door zoveel toeristen), een voor bijzondere zeilboten, er liggen een aantal ‘Pen Duick’-zeilboten  van Eric Tabarly, een Franse zeillegende, en voor ons is er de haven met pleziervaart en een passsantensteiger. We vinden een plekje achter een groep Belgen. Achter ons komt er een hele grote Nederlandse Hallberg Rassy liggen, waarvan de eigenaar al gauw een praatje aanknoopt. Hij vindt dat Fransen niet kunnen manoeuvreren en daar moeten wij hem wel een beetje gelijk in geven. Op verschillende plekken komen we Franse schepen tegen die onhandig, zo niet lomp, met veel teveel gas en boegschroef, opereren.

Ile d’Yeu heeft een hoog ‘eilandgehalte’, vergelijkbaar met de Waddeneilanden in Nederland. Overal worden fietsen verhuurd.  Er heerst onmiskenbaar een vakantiesfeer met flanerende mensen en winkeltjes met spullen waarvan je je thuis afvraagt waarom je ze ook alweer gekocht hebt.  Echt Frans zijn de vele restaurantjes met terrassen langs de kade. En overal vakantiehuizen en –huisjes, waarvan er nog veel gesloten zijn. In Frankrijk zijn veel mensen pas in augustus vrij.

Nog iets wat ons opvalt is de vele oude Franse auto's die hier rondrijden in allerlei varianten.

Renault 4

Citroën Ami

Citroën Deux Chevaux

Citroën Mehari

Renault 4CV

Wij beginnen onze dag na een nacht doorvaren altijd met uitslapen en chillen. ’s Middags een wandeling en een goed boek en ’s avonds werken aan het blog. Al  die verhalen komen immers niet vanzelf. Vooral het invoegen van de foto’s is nogal een klusje.

Op de nu zo vredige rotsen van Les Chiens Perrins hebben vele schepen schipbreuk geleden

Jan Willem zonder T-shirt, een unicum!

De tweede dag maken we een fietstocht naar de andere kant van het eiland. Op de binnenwegen op het Franse vasteland zou ik me niet zo veilig voelen, maar hier op Yeu stikt  het van de fietsers. We belanden op een strandje bij de baai van Vieux Chateau waar het een drukte van belang is met families en spelende kinderen. In de kleine baai liggen motorbootjes voor anker.

Strandvertier bij de baai van Vieux Chateau

Moules-frites aan de kade in Port Joinville

’s-Avonds genieten we van moules-frites aan de kade. De mosselen zijn supervers en erg lekker maar wel opvallend klein. In Zeeland zouden ze hier geen genoegen mee nemen.

Wat er overblijft van een goed diner
(behalve de herinnering)

23 juli – Naar Les Sables d’Olonnes

Vertrek uit Port Joinville, Ile d'Yeu

De vuurtoren Les Barges voor Les Sables d'Olonnes

De weinige wind die we op onze tocht naar Les Sables d’Olonnes hebben komt uit het zuidoosten.  Daarmee is het traject dus niet bezeild, maar kunnen we wel zeilen. Erg druk is het niet op het water. En ook vandaag zien we weer dolfijnen (klik hier voor filmpje!). Ditmaal zwemmen ze op afstand langs en zien we ze in de verte flinke sprongen maken.

De deining is hoog, ondanks dat er weinig wind is. In de boeken wordt gewaarschuwd voor de deining bij Les Sables en we ervaren nu waarom. Als we de kust naderen wordt de deining zienderogen hoger, maar eenmaal tussen de pieren verdwijnt hij snel. We leggen aan bij de Quai Garnier, nabij de vissershaven, vlak onder de kade met terrassen. Daar zullen we die avond nog tot in de late uurtjes van kunnen genieten.

Kleurige vissersscheepjes in de vissershaven,
het lijkt wel een gemengde bos tulpen

Vertier op de boulevard van
Les Sables d'Olonnes

Accordeon en zang van hoge kwaliteit
(klik hier voor filmpje)

Na het eten strekken we de benen. Het is een prachtige, warme avond. We lopen een stille straat in richting zee en belanden op de boulevard, waar het een immense drukte is. Op verschillende plaatsen staan muzikanten (o.a. een fabuleuze zangeres/ accordeoniste) , diverse kunstenmakers, een hypnotiseur (gratis, dat wekt geen vertrouwen) een ballonnenblazer die razendsnel hondjes, zwaarden en diadeempjes vormt en een verkoper van figuurballonnen. Dat zouden ze moeten verbieden, hoe vaak we dingen al in open zee hebben zien drijven! We komen op een pleintje waar we de laatste noten van een openluchtpopconcert mogen meemaken. Direct na onze komst beginnen ze de boel in te pakken. Hoe toeristisch is dit alles, maar ook het genieten van een prachtige zomeravond. Om elf uur ’s-avonds zwemmen er zelfs nog mensen in zee!

Boven op het kasteel van Les Sables d'Olonnes staat de vuurtoren

24 juli – Van Les Sables naar Ile de Ré

Vertrek uit Les Sables d'Olonnes

Voor anker bij St.-Martin-de-Ré

Hoewel er volstrekt geen wind is, willen we verder naar het zuiden. Het ijzeren zeil (de motor) gaat aan. La Rochelle, ons doel voor vandaag, zal het verste punt van onze reis worden. Het is al snel erg warm en er is zo op het water weinig beschutting. Een bimini hebben we niet. We wapenen ons met hoeden en UV-truitjes met lange mouwen tegen de brandende zon. In Nederland is het ook warm.

Als we in de loop van de middag bij Ile de Ré aankomen, is er nog steeds geen wind en hebben we er genoeg van. Morgen zijn er nog hogere temperaturen voorspeld en dan is het beter toeven op een eiland dan in de grote stad La Rochelle. We verleggen onze koers en gaan iets na vier uur voor anker nabij het havenplaatsje St.-Martin-de-Ré. Een verkoelende duik in zee is heerlijk en biedt tevens de gelegenheid om de waterlijn te poetsen.

Terwijl we voor anker liggen.....

..... poetsen we de waterlijn van het schip

Aankomst in de haven van St.-Martin-de-Ré

De haven van St.-Martin is alleen toegankelijk rond hoog water, wanneer de sluisdeuren opengaan. Wij moeten dan nog iets langer wachten om voldoende diepgang te hebben. Eenmaal binnen is het een drukte van belang om al die ongeduldige schepen afgemeerd te krijgen. Maar niets dan hulde voor de havenjongens in hun bootje! Ze wijzen iedereen een plek en helpen hier en daar met een duwtje tegen de romp. We liggen als derde afgemeerd, naast twee grotere schepen(55! en 44 voet). Het is een flinke klauterpartij om aan de wal te komen.

Een gezellig plaatsje met terassen aan de haven

We kijken onze ogen uit in dit bijzondere, historische plaatsje. Het is omringd door fortificaties die ontworpen zijn door de architect Vauban, jawel dezelfde als van de Tour Vauban in Camaret, en van nog een groot aantal verdedigingswerken in Frankrijk. Een aantal daarvan zijn erkend als werelderfgoed. In het stadje zelf bestaat uit kleine straatjes met veel mooi gerestaureerde huizen. Ook hier weer drukke terrasjes rond de haven. De vakantie lijkt nu echt wel begonnen!

Zonsondergang op Ile de Ré

25 juli – Opera en vuurwerk op Ile de Ré

De haveningang met de fortificaties van Vauban

De volgende dag wordt het pas echt warm. In Nederland wordt een warmterecord gemeten, meer dan 40 graden, en bij ons in de boot geeft de thermometer op het hoogtepunt ruim 29 graden aan. Bijkomend voordeel: de was droogt sneller dan ooit.

We kijken onze ogen uit op de overdekte markt

We maken een wandeling. Eerst naar de overdekte markt, waar we de mooi opgediste etenswaren bewonderen en een sandwich kopen en vervolgens langs de fortificaties.

En ook wij worden aangekeken!

Voor de poort van de gevangenis van Ile de Ré is een kleine,droogvallende haven.
Het geheel maakt deel uit van de fortificaties rond St.-Martin-de-Ré van de architect Vauban

We komen uit bij de gevangenis, die ook is ontworpen door Vauban, al zijn de gebouwen van een latere tijd. Hij is nog in gebruik. Al die toeristen die voor de gevangenis rondslenteren, foto’s maken van de poort en op het strandje ernaast liggen te zonnen. Het doet een beetje onwerkelijk aan.

Uitzicht vanaf de kerktoren op de haveningang

We genieten van een openluchtuitvoering van de opera
Die Zauberfleute van Mozart....

Na het diner beklimmen we de kerktoren. Je hebt een prachtig uitzicht over het stadje en het eiland. De kerk moet heel groot zijn geweest, gezien de resterende muren van het dwarschip. Het dak is ooit ingestort en toen veel minder hoog weer opgebouwd. Vanaf de toren zien we dat er verderop iets gaande is. Op een groot plein midden in het stadje staat een podium en zitten honderden mensen op klaargezette stoeltjes. Nog meer mensen komen, al dan niet met campingstoeltjes, aan en zoeken een plekje. Tot op het monument voor de gevallenen van La Grande Guerre zitten ze.   

... vuurwerk op het plein (klik hier voor filmpje)

We vallen met onze neus in de boter, want er staat een openluchtconcert te beginnen. Wat er uitgevoerd gaat worden weten we niet. Een jongerenorkest (studenten?) neemt plaats naast het podium. Als de eerste noten zijn gespeeld wordt het duidelijk: Die Zauberfleute van Mozart wordt als opera uitgevoerd. Aansluitend is er op hetzelfde plein groot vuurwerk, dat op zo’n 20 meter van het publiek wordt afgestoken. Als de eerste pijlen de lucht in gaan, begint een klein kind hysterisch te huilen en een hondje blaft heftig bij iedere knal. Wij nemen maar liever een iets meer gepaste afstand om van het spektakel te genieten, want dat is het wel!

26 juli – Naar La Rochelle

Vertrek uit St-Martin

Als we wakker worden regent het en het is een stuk koeler. En het is windstil. Wij gaan vandaag naar La Rochelle, dat 12 mijl verderop ligt. Als rond tien uur de sluis open gaat, is het weer de gebruikelijke chaos van schepen die willen vertrekken en andere boten die daarvoor moeten verplaatsen. Naast ons liggen drie jachten, waarvan twee van een zeilschool. De schipper van de tweede zeilschoolboot reageert nogal paniekerig als we vragen om ons er tussenuit te laten. Een beetje stressbestendigheid lijkt me toch een voorwaarde als je met cursisten gaat varen. Gelukkig bieden de jongens van de haven uitkomst. Met een lijn aan het schip naast ons houden ze de boel op zijn plaats en kunnen wij er tussenuit.

La Rochelle

Het regent als we aankomen in La Rochelle

We varen op de motor naar La Rochelle. We varen de grootste jachthaven van West-Europa, met 5000 ligplaatsen, voorbij naar de havens in het oude centrum.

De brug naar het Bassin des Chalutiers.....

...heeft een bijzondere constructie en.....

...en een krukas.

...opent via tandwielen ...

Daar aangekomen moeten we nog even wachten voor de brug open gaat naar het Bassin des Chalutiers, de voormalige vissershaven die nu in gebruik is voor grote jachten (wij zijn er een van de kleinste). Dat is een heel bijzondere brug, die via een tandwielconstructie draait en verplaatst tegelijk. We kijken onze ogen uit!



















’s-Middags verkennen we de stad en doen inkopen op de markt voor het avondeten. Mooie tomaten in allerlei kleuren, rood, groen, donkerpaars en oranje. De worstjes van eend  (saucissons de canard) smaken voortreffelijk. Ze doen met denken aan de hamburgers van hertenvlees, die we ooit in Schotland hebben gegeten.

Naast de haven is een groot evenement voor basketbal ingericht, maar het ligt er verlaten bij. De wedstrijden zijn verplaatst naar een of andere sporthal.

Prachtige tomaten vormen een heerlijk voorgerecht

27 en 28 juli – In La Rochelle

Historische zeiljachten in het maritiem museum

Luchthapper van koper

Mooie oude lier

We beginnen de zaterdag met een bezoek aan het maritiem museum. Er ligt een prachtige verzameling oude zeiljachten, die inmiddels als historisch monument zijn aangemerkt. Ze zijn allemaal eigendom van particulieren of stichtingen die het behoud tot doel hebben. De aanschaf van zo’n schip valt meestal wel mee, maar het onderhoud is andere koek! Daarnaast vertelt het museum over de maritieme historie met de stad, zoals de handel met de Hanzesteden. La Rochelle was ook ooit een protestant bolwerk in het katholieke Frankrijk. Een belegering van Richelieu in opdracht van Lodewijk XIV, waarbij 25000 van de  30000 inwoners omkwamen, maakte daar een eind aan.  Verder ligt er het weerschip France I, dat voor het tijdperk van de satellieten gebruikt werd voor meteorologische waarnemingen op zee, een sleepboot en een oude reddingsboot.

Daarna maken een fikse wandeling door de stad. Langs de haven en de oude torens, die je kunt beklimmen, via de stadsmuur, die langs het strand loopt, komen we in een park. Langs een wijk met statige huizen lopen we terug via de stad naar de boot.

Terug bij de boot komen we om in de herrie.

Het basketbaltoernooi naast de haven zet ons in de herrie

Vanmiddag is het basketbal losgebarsten met de bijbehorende dancemuziek en een opzwepende speaker. Die de resultaten die de mensen op de tribunes kunnen zien nog eens voor de wijde omgeving herhaalt.

In de église Saint-Sauveur is vanavond een pianoconcert door Michel Dalberto, een schijnbaar bekende Franse pianist. Ons zegt het niets, maar hij heeft volgens het programmaboekje verschillende prijzen gewonnen en met beroemde dirigenten samengewerkt. Cesar Franck, Debussy en Liszt staan op het programma. Het lijkt ons een goed alternatief voor het gedreun bij de ha

Applaus voor een teleurstellend  pianoconcert

ven. Helaas speelt de man het grootste deel van de stukken in een dusdanig tempo en zo, - dramatisch -, hard dat het door de galm van de kerk een grote brij van geluid wordt. De Children’s Corner van Debussy zijn voor mij onherkenbaar en klaar voordat ik er erg in heb. Zo jammer…

De zondag gebruiken we voor klussen. Er ligt al twee jaar een los stuk ketting in de ankerbak, om de ankerketting te verlengen. Daar hebben we vandaag alle tijd voor.

Klussen op zondag

Ankerketting op de steiger uitmeten
 en verlengen ....

.... en weer vastmaken aan de boot is ook wel handig

’s Avonds bekijken we wanneer we verder zullen gaan. Er zijn waarschuwingen voor Biscay force 8 expected, maar Biscay  is een groot gebied. Morgen terug naar het noorden is misschien niet verstandig, maar we zouden naar Île d’Oléron kunnen gaan. Morgenochtend nog maar eens naar het weerbericht kijken. We kunnen toch pas rond twee uur door de sluis.

Klassieke jachten verlaten de haven voor een zeiltochtje op de zondagmiddag