3 t/m 9 mei 2016: Met de Toerzeilers naar Ipswich

2 en 3 mei: Inschepen in Andijk

(bijna) klaar voor vertrek!

Elk jaar brengt de voorbereiding wel een beetje stress met zich mee, maar dit jaar spant wel de kroon. Door het koude voorjaar zijn we later gestart dan anders en het feit dat we bijna vier maanden weg zijn speelt natuurlijk ook een rol. Als we op de avond van 2 mei nog een autolading spullen wegbrengen en ook de gerepareerde kotterfok op de boot willen zetten, blijkt de lus van de tophoek doorgesneden te zijn. Dat was nodig omdat de voorstag is vervangen, maar hijsen kan niet. De fok gaat mee naar huis, evenals de grootzeilhuik waar ook nog iets aan moet gebeuren. Het betekent dat Jan Willem op 3 mei een extra rit naar Enkhuizen maakt om het boeltje bij de zeilmaker in te leveren en af te spreken dat we de volgende ochtend het spul per boot komen ophalen. Ik maak ondertussen de laatste dingen thuis in orde. Enfin, dat alles kost allemaal meer tijd dan je denkt en zo komt het dat we pas ’s avonds tegen tienen naar Andijk rijden om in te schepen.

Onderweg komen we er achter dat we de cd’s zijn vergeten. Vier maanden geen muziek. Ook dat nog!

In het donker gooit Jan Willem de watertank nog snel vol. En dan kunnen we gaan slapen.

4 mei: Richard komt aan boord

Al vroeg vertrokken uit Andijk

Hebben we gedaan!

De volgende ochtend vertrekken we met prachtig weer al vroeg naar Enkhuizen. Onderweg  blijkt dat de watermeter het niet doet. Dat is heel vervelend als je net gestart bent met een tocht naar afgelegen oorden. Is de vlotter blijven hangen of is het een elektrisch probleem? Voorlopig is het een raadsel.

Gezicht op Enkhuizen

Wachten voor de sluis bij Enkhuizen

In Enkhuizen staat onze eerste opstapper voor de overtocht naar Ipswich al op de kade. Richard is met de trein gekomen en heeft een  grote plunjebaal op een karretje bij zich. Wat heeft een mens toch allemaal nodig heeft voor een weekje zeilen! Hij installeert zich en heeft er duidelijk zin in. Terwijl de heren de zeilen ophalen en de kotterfok erop zetten, haal ik een tas vol lekker brood bij bakker Rood.

We gaan op weg naar Amsterdam. Na de sluis gaan de zeilen omhoog, maar er staat niet veel wind, dus gaat na een rustig tochtje uiteindelijk de motor aan.

Omdat de Schellingwouder brug (voor Amsterdam) pas om acht uur ’s avonds draait, ankeren en eten we bij Holysloot. Tijdens het koken hoor ik dat de waterpomp blijft lopen. We hadden het eerst niet gemerkt, maar als er geen water uit de kraan komt, hebben we een nieuw probleem erbij. Dat gaat lekker, hoe kan dit nu weer?

Waste en water scheelt maar één letter!

Dan vallen de puzzelstukjes op hun plaats. Jan Willem had in het donker het water  per ongeluk in de vuilwatertank gegooid. De watertank was bijna leeg, vandaar dat de meter niet uitsloeg. En nu is het water dus helemaal op. Twee problemen opgelost!

In verband met de dodenherdenking draait de brug vandaag pas om half negen. In de Marina Amsterdam ontmoeten we de eerste andere schepen die mee naar Ipswich gaan.

Bij het Paard van Marken hangt de vlag halfstok op 4 mei

 

5 mei: Bevrijdingsdag in Amsterdam en nog een opstapper

Bloemen op de Dam

Om nog wat van Bevrijdingsdag in Amsterdam te kunnen zien, gaan we pas eind van de middag naar IJmuiden om voor de tocht naar Ipswich te verzamelen.

Jan Willem en Richard gaan de stad in en ik ga met de trein naar huis om toch maar een paar mapjes met cd’s op te halen. Op de terugweg zit de bus naar Utrecht vol met bevrijdingsfestivalgangers. In Amsterdam staan Jan Willem en Richard me op het perron op te wachten. Er was in de stad minder te beleven dan gehoopt, dus lopen we terug naar de pont.

Een pontonbrug over het IJ ter gelegenheid van Bevrijdingsdag

De boot voor de koninklijke gasten bij
het bevrijdingsdagconcert ligt al klaar

Bij het Centraal Station staat een lange rij met mensen die een kaartje hebben om over de pontonbrug te wandelen, die ter gelegenheid van Bevrijdingsdag over het IJ is gelegd en die er de oorzaak van is dat we een dag eerder dan gepland uit Andijk zijn vertrokken.

Terug in de haven arriveert Rudolf, onze tweede opstapper, ook weer met een gigantische plunjebaal. Hij wordt gebracht door zijn vrouw. We hebben twee opstappers uitgenodigd, omdat we graag onze zeilervaringen willen delen.

Onze opstappers, Rudolf en Richard, in de sluis bij IJmuiden

We eten tijdens de tocht over het Noordzeekanaal. De kleine sluis staat al voor ons open als we iets voor zevenen aankomen.

6 en 7 mei: De overtocht

Druk scheepvaartverkeer bij ons vertrek uit IJmuiden

Met weinig  wind op de genaker langs het windmolenpark

Een week geleden dachten we nog dat het een extreem koude tocht zou worden. Maar we boffen. Wat ben ik blij met het prachtige weer en de heerlijke temperatuur!

Het wachtschema

Half negen is er palaver op de steiger en om negen uur vertrekken de eerste schepen. Wij varen om tien uur als laatste uit. In de voorhaven hijsen we de zeilen. Ondanks dat er niet zoveel wind staat blijven we zo lang mogelijk zeilen. Omdat we het snelste schip van de groep zijn, kunnen we dat langer volhouden dan de rest. Er is immers geen noodzaak om als eerste aan te komen. Het is genieten! Een groot deel van de dag staat de genaker erop. We eten zelfs samen in de kajuit terwijl boven aan dek de genaker ons voort trekt. Tegen zonsondergang strijken Jan Willem en Richard de genaker toch. Veiligheid voor alles.

De Happy Days aan het motorsailen

Na het avondeten worden de wachten ingedeeld en vanaf zeven uur gaan we wachtlopen. Het is een prachtige heldere nacht. Omdat het nieuwe maan is, is er geen maan, maar de fantastische sterrenhemel maakt dat het niet erg donker is. Het gaat langs windmolenparken en deep water routes, waar enkele grote schepen ons relatief dichtbij passeren. Het is vol geworden op de Noordzee.

‘s Nachts valt de wind weg en moeten we motoren, maar in de vroege ochtend kan er weer gezeild worden. Voor Felixstowe is de wind op. We varen op de motor tussen de zandbanken door en de River Orwell op en genieten van de prachtige glooiende oevers.

Om half twee ’s middags meren we af in Ipswich Haven Marina, met 118 zeemijlen op het log. Het is een relaxte ‘oude herentocht’ geworden.

De monding van de River Orwell, rechts Felixstowe en links Shotley Point

 

8 mei: Cultuur en ontspanning in Ipswich

Zondagochtendontbijt in de kuip

Het zondagochtendontbijt is een ritueel dat we met onze opstappers ook hier voortzetten.

Naar het Ispwich Museum

Lunch  op het terras van Christchurch Mansion

Hinke, van de Optie, en Irene, van de Gwaihir, hebben samen een programma bedacht. We gaan en groupe naar de Art School en het Christchurch park. In de Art School is een tentoonstelling van contemporaine kunstenaars. In het park genieten Engelse gezinnen en stelletjes van de zomers aandoende zondag. En wij ook natuurlijk. Het park was onderdeel van een landgoed en het landhuis, Christchurch Mansion, is nu ingericht met stijlkamers en opengesteld voor publiek. ’s Middags is het zelfs zo warm dat we ons zonnetentje boven de kuip installeren.

Een zomerse zondag in Christchurch park

Goede gesprekken ....

In het havenrestaurant ‘The Last Anchor’ is die avond een dinerbuffet voor de Toerzeilersgroep georganiseerd. Traditioneel worden de certificaten en glaasjes aan de schippers en opstappers uitgedeeld. Het wordt een gezellige avond met mooie gesprekken.

..... en een lekker buffet

9 mei: Naar Pin Mill

De sluis van het Ipswich dock staat open rond hoog water

Die ochtend nemen we afscheid van Rudolf. Hij stapt over op de Floating Point bij schipper Edo, om in één ruk mee terug naar de Roompot te varen.

Een tocht naar de River Orwell is niet compleet zonder een bezoek aan de beroemde pub ‘The Butt and Oyster’ in Pin Mill. Dat is dan ook ons volgende doel. Daarom wordt de bijboot opgeblazen en de buitenboordmotor getest. Een deel van de boten gaat er al vroeg heen om te lunchen. Omdat de Iskander 2,10 meter diepgang heeft, wil Jan Willem niet te vroeg aankomen.

Aankomst bij Pin Mill met hoog water, met The Butt and Oyster op de achtergrond

Jan Willem biedt Rudy en Bea een klein cadeautje aan

Hij heeft berekend dat er bij hoog water plus of min twee uur voldoende water staat. We vertrekken rond één uur en als we aankomen zit iedereen gezellig op het terras. Jan Willem heeft een paar kleine presentjes die hij met een mooi verhaal aanbiedt aan de organisatoren, Rudy en Bea.

Het is springtij en bij hoog water stroomt het water over de weg.

Inmiddels is het water al weer behoorlijk gezakt

Aan het einde van de middag varen we naar Shotley Marina, gelegen aan de monding van de Orwell. Daar nemen we na het diner hartelijk afscheid van Richard, onze tweede opstapper. Hij zal zijn tocht vervolgen op de Happy Days van schipper Robert. Hij gaat samen met enkele schepen naar de River Deben.

Doorkijkje door The Butt and Oyster

We zeggen nog een aantal andere bemanningen gedag, want de volgende ochtend vertrekken we vroeg om ons rondje Engeland met zijn tweeën te vervolgen.