 |
| Brunch met croissantjes |
Na de show is de rust weergekeerd in de haven. Veel exposanten zijn al vertrokken
en op de kade worden de tentjes voor de stands afgebroken. We zitten in het
zonnetje aan een laat ontbijt en maken plannen voor een fietstochtje als er een
van de belangstellenden van de beurs op de steiger verschijnt met twee zonen en
verlekkerd naar het schip staat te kijken.
 |
| De gezellige stadshaven van Neustadt |
 |
| Mooie huizen langs de kade |
Jan Willem vraagt of zijn zonen ook
een kijkje willen nemen. ‘Als het niet teveel stoort’. Nou dat valt wel mee en
het is natuurlijk ook wel grappig dat er iemand na de beurs nog langskomt. Van
het een komt het ander en zo komt het dat we die middag in plaats van een
fietstocht een proefvaart met gasten gaan maken. Het weer is fantastisch, zon
met perfecte wind, zodat we de Iskander van haar (een schip is vrouwelijk)
beste kant kunnen laten zien. ‘s Avonds komen we dan eindelijk aan onze
fietstocht naar Neustadt toe. Daar
drinken we koffie op een terras op het water.
 |
| De uiterton met de Ferry richting Travemünde |
 |
| Jan Willem navigeert |
Nadat er vers brood is gehaald en getankt, vertrekken we rond 12 uur naar
Wismar.
 |
| Nagebouwde kogge in de Wismar Bucht |
 |
| Merk van een geleidelijn |
Bij het aanvaren
op Wismar volgen we een aantal geleidelijnen.
Wismar is een Hanzestad uit het voormalig Oost-Duitsland en de
beschrijvingen zijn veelbelovend. Het wordt een tocht met afwisselend zeilen en
motorzeilen, omdat er te weinig wind is voor de ruime koers die we varen. Wat
dat betreft heeft het de afgelopen trajecten niet echt mee gezeten.
 |
| Aankomst in Wismar |
 |
Hollands aandoende gevels vindt je in
veel Hanzesteden |
Rond vijf
uur meren we af in de ‘Alte Hafen’ langs een mooie kade.
 |
| Stadspoort in Backsteingotik |
 |
| Watermolen nabij de haven |
Tot eind 19
e eeuw was het hier Zweeds. Je
kunt zien dat hier na ‘Die Wende’ veel geld is gespendeerd om de economie te
stimuleren. Daarnaast behoort Wismar, samen met een aantal andere Hanzesteden
tot het Unesco Werelderfgoed. Er zijn al veel monumenten gerestaureerd, maar er
moet ook nog heel veel gebeuren.
Na het eten maken we een flinke wandeling door de oude stad. Op straat is
het overal opvallend stil. Duidelijk nog voorseizoen. Wismar is een van de vele
Hanzesteden in deze contreien, met heel veel prachtige gebouwen in wat men hier
‘Backsteingotik’ noemt.
 |
| Der Alter Schwede, het oudste huis van Wimar |
 |
| Detail boven de deur |
 |
| Restanten uit het Oostblokverleden |
 |
| Detail |
 |
| De Nicolaaskerk torent boven Wismar uit |
 |
| Dreigende buien boven de Wismar Bucht |
 |
| Buien en kustlijn op de radar |
 |
| Vuurtoren van Buk |
We varen naar Warnemünde om daar een dagje te blijven liggen
en de volgende dag per trein Rosstock te bezoeken, ook een Hanzestad.
Vertrek
is rond tien uur. Ook nu weer te weinig wind voor onze ruime koers, dus motoren
(voor outsiders: ruime wind is schuin van achteren). Het gaat een beetje op en
neer, maar vanaf half twee kunnen we lekker zeilen.
Over de marifoon horen we Thomas van de Eurodam de kapitein
van de Rotterdam oproepen. Dat zijn twee Nederlandse cruiseschepen, die in
Warnemünde blijken te liggen. Of ze samen zullen gaan eten…
In de buurt van Warnemünde zien we verschillende
bewakingsvaartuigen op de AIS (Automatic Idetification System, een hulpmiddel
waarmee je andere schepen en andere schepen jou herkennen).
 |
| Achtervolgt door de kustwacht |
Op een gegeven
moment worden we op afstand
door de Kustenwache in tegengestelde richting
voorbij gevaren. Even later zien we een rib (rubberboot) met grote snelheid
achter ons aan
 |
| Wolkenlucht boven Warnemünde |
komen. “Volgens mij krijgen we bezoek”, zeg ik tegen Jan Willem.
En ja hoor, even later komt de rib langszij en vraagt de Deutsche Polizei of ze
aan boord mogen komen. Nu is weigeren volgens ons geen optie, dus nodigen we ze
vriendelijk uit. We zeilen ondertussen lekker door met een snelheid van 6 à 7
knopen. De rib wordt met gelijke snelheid keurig tegen de flank van ons schip
gezet en twee behoorlijk bewapende types stappen over. Ze stellen zich uiterst beleefd voor en controleren paspoorten
en scheepspapieren. De ene man heeft een koptelefoon met een microfoon eraan en
alle gegevens worden doorgegeven aan een of andere centrale. Zo komt het
spellingsalfabet weer eens van pas: India, Sierra, Kilo, Alpha, November,
Delta, Echo, Romeo, ofwel ‘Iskander’ , etc. Het duurt alles bij elkaar een
behoorlijke tijd en ondertussen zeilen we lekker verder. Jan Willem vraagt of
er iets aan de hand is. ‘Routinecontrole’, zeggen ze, voordat ze weer van boord
stappen.
 |
De vuurtoren van Warnemünde met op de achtergrond
het cruiseschip de Eurodam van de Holland America Line |
Inmiddels zijn we Warnemünde genaderd. De Eurodam en de
Rotterdam torenen hoog boven de skyline van het stadje uit. De oude haven ligt
vol met schepen van een regatta. Daarom gaan we naar de haven ‘Hohe Dühne’ aan
de andere kant van het water.
Na het eten steken we met het pondje over om het stadje te
bekijken. Het pondje komt pal onder de boeg van de Eurodam uit. Een
spectaculair gezicht. Warnemünde is een gezellig vakantieplaatsje met strand,
een boulevard, hotels en mooie villa’s. Zouden daar in de Oost-Duitse tijd de
hotemetoten gelogeerd hebben?
 |
| Avondzeilen |
Er is een avondzeilwedstrijd bezig met de eindstreep
ter hoogte
van de havenhoofden. In de haveningang varen de zeiljachten kriskras tussen de
grote schepen door. Heel apart.
Precies als we terug naar onze boot gaan, vindt de afvaart
van de twee cruiseschepen plaats. Een prachtige afsluiting van de avond.
 |
Het pand van de Deutsche Wetterdienst, vanwaaruit
men zeilers van betrouwbare weerinformatie voorziet |
 |
| Bord met weerbericht voor de deur |
Op de boot bekijken we het weerbericht. Dat voorspelt veel
wind voor overmorgen. Daarom besluiten we om morgen verder te gaan naar
Stralsund. Dan nemen we onze rustdag daar. Rosstock moet wachten op een
volgende vakantie.
 |
| Fanfare, zomaar in een straatje achteraf |
 |
| Romantische liefdesverklaringen bij de brug |
 |
| De Rotterdam vertrekt uit Warnemünde ...... |
 |
| .... en even later vertrekt ook de Eurodam |
 |
Bij weinig wind gaat zelf sturen beter
dan de stuurautomaat |
Kwart voor tien varen we af. Het is nog heiig en het eerste
stuk dat de inham naar Warnemünde uit gaat is niet bezeild, dus gaat de motor
aan. Rond half elf gaan we zeilen. Het is nog steeds niet bezeild, maar er
staat een mooie wind, dus dan maar aan de wind en kruisen. ’s Middags komt de
zon erbij en wordt het helemaal heerlijk. Na de hoek bij Darsser Ort is het
traject net bezeild. Inmiddels hebben we toch al zo’n 20 mijl extra gevaren
vanwege het kruisen en de tegenstroom. Op de Oostzee wordt de stroom veroorzaakt
door de wind, dus als je tegenwind hebt, heb je ook meestal de stroom tegen.
 |
| Oppassen bij de ondieptes op weg naar Stralsund |
Eind van de middag bedenken we dat Florence jarig is.
Gelukkig is er GSM, dus kunnen we haar even feliciteren.
 |
| Gezicht op Stralsund in de avondzon |
 |
| Spectaculaire zonsondergang voor de haven van Stralsund |
Als we in de buurt van de eilanden Hiddensee en Rügen komen,
gaan we heel voorzichtig over de ondieptes (die overigens nog altijd vier meter diep blijken te zijn) om in de smalle vaargeul richting de Strelasund te komen. Inmiddels is het al half acht. De
geul naar Stralsund en de afslag naar de juiste geleidelijn levert op één moment nog
verwarring en paniek. We slaan af bij de verkeerde ton en het ondiepte-alarm
gaat af. Gauw terug en uitzoeken waar we moeten zijn. Het is een grote
watervlakte, die voor het overgrote deel heel ondiep is en het waait inmiddels
hard. Bovendien begint het al laat te worden en we willen niet in het donker
aankomen, want de situatie is nogal ingewikkeld.
We genieten van een
spectaculaire zonsondergang. Om tien uur ’s avonds meren we af. De zon is dan al onder,maar het is nog niet donker.
 |
| Gezicht op de stad vanuit de haven |
 |
| Standbeeld bij de haven |
Stralsund en omgeving is onze vakantietip voor iedereen die
voor deze zomer nog geen plannen gemaakt heeft! Stralsund is ook een Hanzestad
en wat voor een! Het is een waar openluchtmuseum. En de eilanden Rügen en
Hiddensee bieden prachtige natuur.
 |
| De Gorch Fock I |
 |
| Vistentjes zijn er overal |
 |
| Rookkast bij een vistent |
 |
| Straat van het Zweeds gouvernementsgebouw |
Het is lekker weer. We
gebruiken onze rustdag voor een uitgebreide stadswandeling, kijken onze ogen
uit en de camera staat niet stil. Ook hier weer veel gebouwen in ‘Backsteingotik’
en ook Stralsund behoort tot het gebied dat tot eind 19e eeuw tot
Zweden behoorde. De oudste huizen dateren uit de veertiende eeuw. Stralsund behoort,
samen met Wismar, tot het Unesco Werelderfgoed.
 |
| Plein voor de grote kerk en het oude stadhuis |
 |
| Toegangsdeur tot de grote kerk |
 |
| Detail Backsteingotik |
Hier is men al veel verder met de restauraties en er wordt op
veel plaatsen nog hard aan gewerkt. In de haven ligt de historische driemaster
Gorch Fock I. De Duitse marine heeft een kopie van dit schip als opleidingschip
in de vaart.
 |
Beeldje van St Johannes in
de stadsmuur |
Aan de haven staat een groot, modern gebouw, het Ozeaneum, met
daarin een uitgebreid zeeaquarium. Helaas hebben we geen tijd om dat te
bezoeken.
We sluiten de dag af met een etentje op het marktplein, bij de Goldener Löwe.
 |
| Enkele voorbeelden van gevelstenen |
 |
| Communistische architectuur vind je hier ook |
 |
| Detail |
 |
| De naam stamt vast nog uit de Oostbloktijd |
 |
| Vertrek uit Stralsund |
We moeten op tijd op, want de spoorbrug over de Strelasund
draait om 8.20 uur en daarna een hele tijd niet meer. Zoals altijd een kan thee
gezet, een kan heet water klaargemaakt en boterhammen gesmeerd. Voor vertrek
moet nog even het havenpasje worden ingeleverd om de borg terug te krijgen, maar
dat blijkt zoek en onvindbaar. Een stressmomentje waardoor we bijna de brug
missen. Dat pasje komen we vast
wel weer eens tegen.
 |
| Een laatste blik op Stralsund |
Na de brug hijsen we de zeilen en gaan we zo’n 30 mijl door vaargeulen in
het ‘Boddengewasser’ die alleen herkenbaar zijn aan de betonning. Met een
lekkere wind gaat het prima. Omdat het 60 mijl naar Dzivnov is, zetten we de sokken
erin en als de snelheid beneden de 6 knopen komt, zetten we de motor erbij. Gelukkig
is dan maar af en toe. De wind neemt toe en om niet te hard door de geulen te gaan
zetten we een reef.
 |
| Dat was dus de verkeerde toren .... |
Vlak voordat we het Boddengewasser verlaten is de betonning
onduidelijk en zegt Jan Willem dat ik op een stenen toren moet aansturen. Aan
stuurboord zien we een aantal zeiljachten een wedstrijd varen. Even later gaat
het ondiepte-alarm af en is het paniek in de tent. Snel keren we om met een
gijpmanoeuvre. De vaargeul blijkt een heel eind aan stuurboord te liggen.
 |
| Zo ziet ons foutje er op de plotter uit |
Voorzichtig zoeken we onze weg erheen en zijn opgelucht als we er zijn. De
verwarring is ontstaan doordat er verschillende torens zijn. Het had dus een
andere toren moeten zijn. Verderop blijkt een van de wedstrijdboten vast te
zitten. Even later komen we de reddingsboot tegen die op weg is naar het
vastgelopen schip.
 |
Heel veel geulen en geleidelijnen;
dat betekent opletten |
 |
| Navtex bericht: geen ijs meer in de Baltische zee |
We zijn blij als we in open water zijn en rechtstreeks koers
kunnen zetten naar Dzivnov.
Later in de middag komt er mist opzetten. Ondanks dat blijft
er genoeg wind staan om het te kunnen zeilen.
 |
| Aankomst in Dzivnov |
Gelukkig klaart het later wat op,
maar tot Dzivnov blijft het zicht zeer matig. Iets na 18.00 uur meren we af in
de vissershaven, tussen de enige twee andere plezierjachten.
Dzivnov is een heel eenvoudig vissers- en vakantieplaatsje.
Op zoek naar een restaurantje zien we overal borden met ‘Wolne Pokoje’ (kamer vrij).
 |
| Als een van de weinige zeilers tussen de vissersboten |
Dat varieert van nette huizen tot kamers die doen denken aan armoedige motels uit
Amerikaanse films of bouwvallige keten, die bij ons nog niet als hondenhok
dienst zouden doen. Verder wandelend zien we een groot, zeer katholiek aandoend
kerkhof met pompeuze graven, verzorgd met verse bloemen. Helaas heb ik geen
foto gemaakt.
 |
| Onze eerste culinaire ervaring in Polen |
Deze streek is vaak van bewind gewisseld en dat kun je onder
ander zien aan de namen op de grafstenen. Tot 1945 was het hier Duits en heette
het Dievenov. In het dorp is een grote supermarkt ‘Polo’ en verder zijn er
allemaal hele kleine ‘papa en mama’-winkeltjes, waaronder opvallend veel die
alcohol verkopen.
Eindelijk vinden we een restaurantje dat open is. We zijn de
enige gasten. De dame achter de tap roept de kok erbij, die een beetje Engels
spreekt. We krijgen erwtensoep, een ‘kotlet’, die een schnitzel blijkt te zijn,
met koolsla en heel veel gekookte aardappels. De culinaire touch beperkt zich tot
een beetje dille op de piepers. Dat alles voor 15 euro met zijn tweeën, inclusief drank. Welkom in Polen!
