19 t/m 26 mei: van Ballen naar de botenbeurs in Neustadt

19 mei 2013 – Van Ballen naar Lohals Havn op het eiland Langeland

De haven van Ballen op Samso

We liggen in Ballen naast een Zweeds schip. De schipperse vertelt dat ze op weg zijn naar het zuiden, naar warmere streken. Ze  hebben er vijf jaar voor uitgetrokken. Dat is nog eens wat anders dan onze vier maanden en ik voel me al zo bevoorrecht!

Vlak voor vertrek nog even een kaart naar mijn moeder van 87 gestuurd. Ik heb haar uit iedere haven een kaart beloofd en gezien haar omstandigheden met de gebroken heup is het wel het minste dat ik voor haar kan doen. We kiezen ervoor om vandaag te varen en morgen op Langeland te gaan fietsen.

Een containerschip komt uit de mist aanzetten

Het eerste uurtje kunnen we nog zeilen met halve wind uit het noordoosten, maar daarna neemt de wind af en krimpt hij, zodat hij ruimer invalt. De motor gaan aan en helaas de rest van de dag ook niet meer uit. Bovendien komt er mist opzetten. Dat is altijd spannend, ondanks alle apparatuur.
We hebben een AIS en een radar, zodat we andere schepen met AIS en obstakels die reflecteren op de radar op onze plotter kunnen zien. Maar dat is nu juist het punt. Niet alle schepen hebben AIS. En niet alles reflecteert op de radar. Het blijft dus uitkijken. We gaan onder de zeer indrukwekkende brug over de Grote Belt door.

De brug over de Grote Belt

Naast ons loopt de vaargeul en daar varen grote containerschepen.  Die laten hun misthoorn loeien.

Windstilte

Dat klinkt behoorlijk onheilspellend.

We hebben veel meer tegenstroom dan verwacht. Op de hele tocht scheelt dat ruim 6,5 zeemijlen en dat is een uur extra varen! Daarom koken we al varende. Dat kan ook prima met dit rustige weer. Er staat een oosterse roerbak van kip met broccoli op het menu. Om kwart over acht 's avonds liggen we in de vissershaven van Lohals op Langeland afgemeerd. Lohals ademt een zomerse sfeer uit, net als dat eerder in Ballen het geval was.

De kust van Langeland in de mist

20 mei 2013 – Rustdag in Lohals

Welkom in Lohals

Nog geen hoogseizoen op Langeland

Vandaag lekker ongegeneerd uitgeslapen tot 11 uur. Veel schepen zijn al vroeg vertrokken. De haven is behoorlijk leeg. We breken de voorraad afbakbroodjes aan bij het ontbijt.

Nog even gebeld met zus Milou die bij mijn moeder in het ziekenhuis is. Morgen mag Mam gelukkig naar haar eigen huis, waar ze kan gaan revalideren.

Wier aan het strand

Aalscholver en meeuwen

Het is zonnig en lekker warm, dus in T-shirt op de fiets het eiland rond. Eerst langs de supermarkt voor broodjes en drank en dat is maar goed ook, want onderweg komen we nergens een café of restaurant tegen. En bijna geen andere mensen. We genieten van de rust.

Huis in lokale bouwstijl

Wat is Denemarken toch mooi in mei! Een heuvelachtig landschap met frisgroene akkers, felgele koolzaadvelden, geurende bossen en her en der idyllische huizen en boerderijen. Op een gegeven moment springt er vlak bij ons een ree weg. Bij veel huizen staan kastjes waarin verkoopwaar staat uitgestald met een geldkistje. We zien jam, openhaardhout, tweedehands rommel, tuinplantjes en zelfgemaakte vogelhuisjes.

Even pauze

We kopen een potje rabarber-met-aardbeienjam.  En natuurlijk een kaartje voor Mam. Terug op de boot verwennen we onszelf met johrbertaerte (aardbeientaart) met een glas witte wijn, het dessert als voorgerecht. Het hoofdgerecht bestaat uit zalm met groene asperges. Ja, ja, dat is behelpen aan boord…

Van alles te koop

De haven van Lohals met, als je goed kijkt, de Iskander op de achtergrond

21 mei 2013 – Van Lohals (Denemarken) naar Neustadt (Duitsland)

De brug over de Kleine Belt

Woensdagavond willen we in Neustadt zijn, waar ons schip voor de Breehornwerf op de Hanseboot bootshow getoond wordt. Omdat er voor de woensdag 7 à 8 Beaufort wind is voorspeld, besluiten we het hele traject in één dag te doen en niet eerst naar Heiligenhafen te gaan. Vroeg vertrekken, maar wel met vers brood, want de bakker in Lohals gaat al om zes uur open!

Jan Willem hijst de Duitse gastvlag

In het begin is het nog erg heiig en windstil, maar gedurende de ochtend trekt de wind aan. Het eerste deel van het traject loopt tussen de Deense eilanden door. Je vaart hier grotendeels door rechte en hele smalle vaargeulen. Veel manoeuvreerruimte is er niet, want de grote watervlakte eromheen is behoorlijk ondiep. We motoren en zetten de fok erbij.
Voorbij Marstal kunnen we eindelijk gaan zeilen. Het grootste deel hebben we goede wind en met zes tot zeven knopen door het water loopt het lekker. In de loop van de middag begin het te regenen en dat houdt aan tot in de avond. Hetzelfde weer als in Nederland, dus is er geen reden tot klagen.

In de regen onder de brug bij Fehmarn door

Na de brug die het eiland Fehmarn met het vaste land verbindt, gaan we naar het zuiden later naar het zuidwesten. Helaas is dat laatste traject niet meer bezeild. Inmiddels is het droog geworden. Iets na negen uur ’s avonds arriveren we met 83 zeemijl op het log in Neustadt Arcona Marina. We krijgen nog net een enorme regenbui op de kop als we aanleggen en lopen bovendien vast in de box. Het is mooi geweest voor vandaag.

22 mei 2013 – Renée’s verjaardag  in Neustadt

Jan Willem doet zijn best om er een feestje van te maken

Eindelijk is de regen gestopt, dus we kunnen buiten drogen

Het leven is een feest, maar je moet wel zelf de slingers ophangen. Gelukkig doet Jan Willem dat vandaag voor mij.

Van het weer moeten we het niet hebben, want de bui van de vorige avond houdt aan tot ver na de middag. Er moeten nog veel boten voor de show binnenkomen. Is dat vanwege het weer of heeft de crisis ook hier toegeslagen?

Na een rondje over het haventerrein en wat opruimen aan dek, zijn onze zeilpakken kletsnat. We maken er verder maar een leesdagje van. En ik draai een wasje en vergeet de afsluiter van de afvoer open te zetten, waardoor ik binnensboots ook een ‘kleine wateroverlast’ moet oplossen.

Er moeten nog veel schepen binnenkomen voor de beurs

Verder bedankt lieve familie, vrienden en collega’s voor de leuke felicitatie-sms-jes en –mailtjes. Ik heb er zeer van genoten. Het is toch wel een beetje een rare verjaardag zo ver van iedereen vandaan.

Ook de reacties die op het blog binnenkomen vinden we heel leuk om te lezen. En ja, we begrijpen ook dat sommige mensen vooral graag plaatjes kijken. Dat mag natuurlijk ook. Hopelijk komen we aan verschillende wensen tegemoet. En eerlijk gezegd maken we het verhaal ook voor onszelf, om straks terug te kunnen kijken.

23 mei 2013 - Nog even poetsen voor de beurs

De tentjes staan er al

Enkele weken gelegen zijn we door Lars van de Berg, de eigenaar van de Breehornwerf, gevraagd of hij ons schip mocht showen op een zogenaamde 'natte' botenbeurs in Neustadt, de Hanseboot bootshow. Aangezien het evenement op de route ligt, we tevreden klanten zijn en bovendien trots op ons schip, geven we daar graag gehoor aan.

Voordat de beurs begint ruimen we nog een dagje alles op. Met alle spullen achter kastdeurtjes weggestopt en alles goed gepoetst, ziet het er binnen weer als nieuw uit.  Het noordzeezout spoelen we af en romp en dek worden helemaal blinkend gepoetst en in de was gezet. Het is een dagje hard werken, maar dan kan het schip er de rest van de reis ook weer tegen.

24  t/m 26 mei - Op de Hanseboot show in Neustadt

Onze steiger, kort voor aanvang van de beurs

De twee Breehorns gezusterlijk naast elkaar

We liggen samen met een Breehorn 44, beide schepen van een klassiek Nederlands ontwerp, tussen allemaal hagelwitte, supergepimpte zeiljachten. Het is spannend of we daar voldoende  tegenwicht aan kunnen bieden. 

Regen,...

De eerste dag hebben we prachtig weer. Maar de tweede en derde dag regent het en is het koud. Toch hebben we erg veel belangstelling. We komen nauwelijks toe aan lunchen of zelf even over de beurs lopen. Gelukkig komen er ook veel mensen die echt geïnteresseerd zijn en kennis van zaken hebben. En is zelfs een stel dat 600 kilometer gereisd heeft, speciaal om de Breehorns te bekijken.

regen,...

Jan Willem kan zich hier helemaal uitleven. Krijgt hij thuis van Sophie en Matthijs regelmatig het verwijt dat hij over niets anders dan zeilen praat, hier mag dat de hele dag.
We krijgen veel complimenten voor het interieur en het doordachte ontwerp.

en nog eens regen!

Na de beursdagen eten we steeds gezellig met de met de crew. Het zijn echt leuke dagen!

En als op de zaterdagavond Arjen Robben voor Bayern München het winnende doelpunt in de Champions League scoort, voelt dat alsof Nederland toch ook een beetje heeft gewonnen. Wat willen we nog meer....

Oversteek naar Denemarken, door het Lymfjord en het Kattegat

12 t/m 14 mei 2013 - Van Den Helder naar Thyboron in Denemarken

De veerboten van de Teso passeren elkaar op het Marsdiep voor Den Helder

Na twee dagen wachten op minder wind kunnen we op zondag 12 mei eindelijk vertrekken. De voorspellingen geven de eerste dag nog wel 5 tot 6 Beaufort, maar daarna gaat het minder waaien. Wel moeten we voor woensdag binnen zijn want dan wordt er 7 Beaufort verwacht voor de kust van Denemarken. Fijn om te gaan!

Om kwart voor twaalf verlaten we Den Helder op weg naar het Molengat en zetten de stuurautomaat aan. Tot onze grote schrik gaat het schip dwars uit! Nog eens proberen en weer problemen. Zonder stuurautomaat kunnen we niet weg, wat nu? We besluiten de haven van Oudeschild op Texel aan te lopen, om daar uit te zoeken wat er aan de hand is. Daar aangekomen schroeft Jan Willem de aansturing onderdeks open. De kwaal van de vorige keer blijkt het niet te zijn: een moer van de roerstandmelder die toen los geraakt was zit nog vast. Dan nog maar eens de boel opnieuw uitlijnen, het roer helemaal linksom en vervolgens rechtsom gedraaid (mogelijk komt de middenstand van het roer niet overeen met wat de automaat denkt dat het midden is). En daarna losgooien en in de havenkom kijken of de stuurautomaat nu wel goed werkt. En zowaar, hij doet het! We kunnen gaan! Enfin, rond half drie verlaten we Oudeschild, richting Molengat. Nu echt op weg.

Na het Molengat hebben we een ruime wind, die aan het begin van de avond zo wegzakt dat het zeil gaat klapperen vanwege de golven. We strijken en gaan verder op de motor. Het diner bestaat uit chili con carne.

Tijdens het koken blijft het koordje
van het zwemvest achter het
fornuis hangen, met dit resultaat

Als de wind later in de avond aantrekt hijsen we het zeil weer. Het gaat steeds harder waaien en de voorspelling belooft 6 Beaufort. Rond elf uur steken we een dubbel rif met een bulletalie op het grootzeil en zetten de kotterfok erop om veilig de nacht in te kunnen gaan. Het waait die nacht inderdaad stevig door, tot 24 knopen.

Komt er een bui aan of valt het mee?

Op maandag 13 mei neemt de wind af naar 4  à 5 Beaufort uit het zuidwesten. Gezien de hoge golven willen we niet voor de wind zeilen en daarom kruisen we het traject af. Dat brengt ons bij een krimpende wind in de loop van de dag steeds verder uit de richting van ons doel, maar nog niet ver genoeg om koers te verleggen door te gijpen. Dat werkt erg frustrerend.

Een copieuze lunch

De weerberichten die we krijgen, geven tegenstrijdige informatie: rustig weer èn stormwaarschuwingen. Het is behoorlijk koud. Daarbij hebben we allebei hoofdpijn en voelen we ons katterig. Geen zin om te koken en geen zin om te eten. Het restant chili con carne staat ons steeds meer tegen. Bovendien heeft later op de dag de computer kuren, zodat het ons niet lukt om nieuwe weerinformatie binnen te halen. Moeten we nu wel of niet reven voor de nacht? We willen het niet tegen elkaar zeggen, maar denken: “waar zijn we aan begonnen?” en vinden dit

niet meer leuk. Ik raap mezelf bij elkaar en doe de afwas. De chili gaat door het toilet en we eten kaascrackers en gedroogde abrikozen. Vooral die abrikozen helpen ons weer op de been. ‘s Avonds roept Jan Willem omliggende schepen op voor een weerbericht. De Kirsten Maersk meldt maximaal 5 Beaufort, nog steeds  uit het zuidwesten. We besluiten niet te reven.

De kust is in zicht, dus de
Deense vlag kan in het want!

Als we later dit nabespreken is de les: gedisciplineerd blijven eten, drinken en opruimen, zeeziektepillen en paracetamol makkelijk bij de hand houden en de onzekerheid over het weer heeft ons behoorlijk parten gespeeld.

Zonsopgang op de derde dag

Surfend op de golven varen we het Lymfjord in.

Op 14 mei,’s nachts om één uur gijpen we. De wind is  zo gedraaid dat de koers in één keer naar Thyboron gaat. En dan gaat het snel en voorspoedig. Het wordt een mooie, zonnige zeildag. De ellende van de vorige avond is vergeten en we genieten als we rond het middaguur het Lymfjord bij Thyboron op de hoge golven binnensurfen. 

De schoorstenen van Thyboron, 

Gezien het tijdstip, de reputatie van Thyboron en de stank van visverwerkende bedrijven en chemie die ons tegemoet waait, besluiten we door te varen naar Lemvig, een leuk plaatsje iets verderop. Even later komt een oranje speedboot met grote snelheid achter ons aan. Het blijkt douane die informeert waar we vandaag komen en of we iets aan te geven hebben. “Hasjiesj of zo”, zeggen ze nog. Niet dus, en ze varen weer verder. Technisch weer, denk ik dan. 

Deense marine op het Lymfjord

We ziet nog een marineboot en verder is het heel stil op het Lymfjord. Half vier meren we af in Lemvig. We zijn er.

307 Zeelmijlen en 52 uur later. Het is tijd voor een wandeling.

’s Avonds eten we spitskool met varkenshaas en aardappelen. Yoghurt met vanillevla toe.

De kerk in het centrum van Lemvig

Welkom in Lemvig

15 mei 2013 – Van Lemvig naar Ålborg

De haven van Lemvig

Omdat we op 23 mei in Neustadt willen zijn, besluiten we de volgende dag vanuit Lemvig direct door te varen naar Ålborg, bijna aan de andere kant van het Lymfjord gelegen. 

De fauna onder water langs de kade in Lemvig

Wel slapen we eerst lekker uit. Om kwart over tien vertrekken we. Het is een prachtige zonnige dag. We varen het hele stuk op de motor, grotendeels met de fok als steunzeil erbij. Niet zozeer omdat het niet bezeild is, maar we moeten de vaargeul aanhouden en die is bochtig en op veel plaatsen smal. We passeren verschillende bruggen die allemaal bij aankomst direct voor ons open gaan. Onderweg maken we foto’s van de prachtige oevers. En we zien wel twee andere zeiljachten, een Duitser en een Pool. 

Merken voor geleidelijn bij Lemvig

Het loopt tegen achten als we vlak voor Alborg een klein jacht zien, dat aan de grond gelopen is. We waarschuwen de kustwacht, en worden verzocht in de buurt te blijven. Maar we kunnen niets doen omdat we te diep steken. Er komt een zeiljacht voorbij dat even later onverrichter zake terugkeert. Ook zij konden het scheepje niet bereiken. Vervolgens komt er een vlet aan, die het jachtje weet los te strekken. 

Visser op het Lymfjord

Steenlagen op het eiland Fur

Met de Ladoga mee door de brug

Door al het gedoe liggen we pas rond negen uur in de haven. Te moe om uitgebreid te koken. Appelpannenkoeken zijn ook lekker.

’s Avonds belt broer Joep, naar later blijkt uit Portugal. Hij vertelt dat mijn moeder is gevallen en haar heup heeft gebroken. Dat is schrikken. Daarna contact met zus Milou. Ze gaat dezelfde avond nog naar Weert. Mam wordt morgen geopereerd.

16 mei 2013 - Van Ålborg naar Grenå aan het Kattegat

Spoorbrug met contragewicht in Alborg

Het weer blijft instabiel. De voorspelling geeft ’s ochtends weinig wind, en ’s avonds aantrekkend naar 6 à 7 Beaufort uit het oosten. 
Op tijd binnen zijn dus, vooral omdat de haven bij oostenwind aan lager wal ligt. Kort na vertrek moeten we wachten op de bruggen bij Ålborg tot twaalf uur. 

Gezicht op Aalborg

‘s Ochtends is het bewolkt met regen, maar in de loop van  dag klaart het op en wordt het zonnig. Het weer is zoals beloofd. ’s Ochtends op de motor, maar vanaf een uur of vier kunnen we heerlijk zeilen. 

Buitenhuis aan het Lymfjord, wie zou hier wonen?

De havenmonding van Grenaa

Onderweg eten we kapucijners met spek en uien. Simpel, maar lekker. ’s Avonds trekt de wind aan en zeilen we met iets te veel tuig op Grenå af. En daar aangekomen blijkt het binnenvaren van de jachthaven toch wel erg spannend. Er staat een fikse dwarsstroom en hoge golven die de smalle haveningang binnenlopen. Met veel geweld en de motor op maximaal vermogen schuiven we 

naar binnen en slaken een zucht van verlichting dat we er zijn.
’s Avonds met Milou gebeld. Mam is die avond geopereerd. Alles is goed gegaan, maar ze is erg in de war.

17 mei 2013 - Rustdag in Grenå

De kerk van Grenaa

Welkom in Grenaa

Tijd voor de noodzakelijke huishoudelijke activiteiten zoals schoonmaken en wassen. Daarna op de fiets naar het stadje, dat staat aangekondigd als een centrum van commerciële activiteit met mooie winkels. Die zijn er wel, maar er is daarnaast veel leegstand. Ook hier heeft de crisis toegeslagen. 

Detail van een poort in het centrum
van Grenaa

Na de lunch maken we een fietstocht door de heuvels in het achterland. Het is prachtig voorjaarsgroen met her en der vriendelijke boerderijen.  We komen uit bij het prachtige 12^e eeuwse kerkje van Vejlsby, waar een vriendelijke dame ons uitnodigt om binnen te gaan kijken.

De prachtige kerk van Vejlsby met graven rondom

John en Elise

Terug in de haven ontmoeten we John en Elise die met hun motorjacht de Zeeotter onderweg zijn. Gezellige mensen en leuk om even Nederlands te spreken.

De haven van Grenaa is nog erg leeg

18 mei 2013 – Van Grenå naar Ballen op het eiland Samsø

Huisje in Grenaa

Nadat het koelwater is bijgevuld en de boodschappen voor de pinksterdagen zijn gehaald, kunnen we vertrekken. Hoewel er weinig wind is voorspeld, waait het voor Grenå toch 16 knopen. 

Lekker weer!

John en Elise komen ons uitzwaaien. We hijsen het grootzeil in de haven. Ook nu staat er in de havenmonding een flinke deining en bij het uitvaren raken we tot onze schrik een paar keer de grond. Het wordt een dag van afwisselend zeilen en motoren, omdat de wind af en toe wegzakt en het zeil op de ruime koers die we varen gaat klapperen. Het is zonnig en warm, - we kunnen in een T-shirt aan dek -, maar wel heiig. 

Het eiland Hjelm in het Kattegat

We varen langs de mooie kust van Jutland en onderweg passeren we een aantal fraaie eilanden. Iets voor zes uur arriveren we in Ballen. Na aankomst maken we een wandeling om even de benen te strekken. Het haventje ademt een sfeer van vakantie en mensen die genieten van een zonnige dag. Er wordt overal gebarbecued. En dan te bedenken dat het in Nederland regent en een stuk kouder is.

De haven van Ballen op het eiland Samsø, de volgende ochtend

De vissersschepen in de Deense havens zijn aanmerkelijk kleiner dan in Nederland

Naar het Assaut in Den Helder

Op dinsdag  7 mei arriveren we in de loop van de middag in Andijk.Ondanks twee eerdere volle autoladingen, is ook nu de auto vrijwel vol. De rest van de dag zijn we bezig met alles een plek te geven.

Woensdagochtend vertrekken we naar Den Helder. Het wordt een tocht met alle soorten wind. Op het IJsselmeer is de wind ruim en matig. We gebruiken de tijd om de apparatuur te calibreren.

Stevinsluizen bij Den Oever

Na de Stevinsluis bij Den Oever trekt de wind aan. Met uiteindelijk een dubbel rif en 28 knopen schijnbare wind laveren we door de geulen. Het laatste stukje neemt de wind af en gaat de stroom steeds meer tegen staan. De reven eruit helpt niet meer genoeg dus gaat de motor erbij. Iets voor half vijf meren we af in de Willemsoord haven in Den Helder.


Donderdagavond gaan we naar het Pré Assaut, het jaarlijkse galafeest van het Korps Adelborsten bij het Koninklijk Instituut voor de Marine (KIM). Onze dochter Sophie studeert daar. De eerste avond worden de ouders uitgenodigd. Vooraf dineren we samen met Sophie en Lisa en haar ouders in de Marine Jachtclub met uitzicht over de haven en het Marsdiep. Voor de aankleding van het feest wordt er jaarlijks een thema gekozen. Dit jaar is dat 525 jaar Marine. De hal van het KIM is verbouwd tot een oud fregat. Vervolgens komen we in Decima en Malakka, in een winters Noorwegen waar de Mariniers oefenen en op de binnenplaats in New Yorkse sferen.

Assautmars in Den Helder

De wind trekt 's nachts behoorlijk aan, waardoor we slecht slapen. De vrijdag waait het nog steeds goed door en de voorspellingen zijn ook niet optimistisch dus blijven we liggen. Het stelt ons in de gelegenheid de klussenlijst een eind af te werken en traditionele Assautmars door Den Helder mee te maken.

Het vaandel van het Korps Adelborsten

Sophie helpt met klussen
aan de verstaging

Tussendoor springt Sophie af en toe met een vriend of vriendin aan boord. Heel gezellig.


Vrijdagavond lees ik een e-mail van mijn leidinggevende Jos dat mijn collega Hannie is overleden.  Ze had al geruime tijd kanker, maar toch is het plotseling en vooral veel te vroeg.

Inmiddels is de weersverwachting zodanig dat we ons voornemen om zondagochtend 12 mei te vertrekken richting Thyberon in Denemarken.

Man over boord!

Als laatste onderdeel in de voorbereiding op onze reis, volgen we op 4 mei in Medemblik een training 'man over boord' die is georganiseerd door de Kustzeilers in samenwerking met de KNRM. We krijger Marianne en Wolf als opstappers aan boord om met ons mee te oefenen. De KNRM levert de vrijwilligers die in een droogpak als drenkeling over boord springen.

Vrijwilliger Roy

Vrijwilliger Timothy

We oefenen eerst op de motor met een man. en daarna zeilend met een joon.
Helaas blijkt het pak van onze eerste man, Roy, te lekken. En dan is water van 11 graden erg koud! Na een paar manoeuvres zit hij te klappertanden aan dek. Hete thee helpt niet meer genoeg en hij wordt opgehaald door de reddingsboot en vervangen door een collega. Onderkoeling is dus een reëel gevaar.


De voornaamste les is om toch vooral aan boord te blijven. Het is op een kajuitjacht behoorlijk moeilijk om  iemand weer aan boord te krijgen.
Allereerst is het zaak weer bij de drenkeling te komen. Bovenwinds varend met alle zeilen snoeistrak blijkt het schip prima manoeuvreerbaar. We laten ons langzaam verlijeren naar de drenkeling en hoeven alleen af en toe even gas achteruit te geven om goed uit te komen. Het is wel oppassen om niet over de man heen te varen. We oefenen met een werplijn en met een opblaasbare joon. Beide blijken na enige oefening goed te werken.

Opblaasbare joon

We oefenen met het aanhaken van de drenkeling aan de val. Die blijkt te kort om bij de drenkeling te komen. De truc is om een lifeline aan de val vast te maken, waaraan de drenkeling aangehaakt kan worden. Daarnaast is het vrijboord erg hoog, waardoor je vanaf het dek de drenkeling nauwelijks kun bereiken.

Nabespreking aan de wal

Terug in de haven is er een nabespreking. Er wordt een reddingsvlot gedemonstreerd. En er worden fakkels afgestoken.

Reddingsvlot te water, maar nog niet geopend

Handstakel licht