Naar het Assaut in Den Helder

Op dinsdag  7 mei arriveren we in de loop van de middag in Andijk.Ondanks twee eerdere volle autoladingen, is ook nu de auto vrijwel vol. De rest van de dag zijn we bezig met alles een plek te geven.

Woensdagochtend vertrekken we naar Den Helder. Het wordt een tocht met alle soorten wind. Op het IJsselmeer is de wind ruim en matig. We gebruiken de tijd om de apparatuur te calibreren.

Stevinsluizen bij Den Oever

Na de Stevinsluis bij Den Oever trekt de wind aan. Met uiteindelijk een dubbel rif en 28 knopen schijnbare wind laveren we door de geulen. Het laatste stukje neemt de wind af en gaat de stroom steeds meer tegen staan. De reven eruit helpt niet meer genoeg dus gaat de motor erbij. Iets voor half vijf meren we af in de Willemsoord haven in Den Helder.


Donderdagavond gaan we naar het Pré Assaut, het jaarlijkse galafeest van het Korps Adelborsten bij het Koninklijk Instituut voor de Marine (KIM). Onze dochter Sophie studeert daar. De eerste avond worden de ouders uitgenodigd. Vooraf dineren we samen met Sophie en Lisa en haar ouders in de Marine Jachtclub met uitzicht over de haven en het Marsdiep. Voor de aankleding van het feest wordt er jaarlijks een thema gekozen. Dit jaar is dat 525 jaar Marine. De hal van het KIM is verbouwd tot een oud fregat. Vervolgens komen we in Decima en Malakka, in een winters Noorwegen waar de Mariniers oefenen en op de binnenplaats in New Yorkse sferen.

Assautmars in Den Helder

De wind trekt 's nachts behoorlijk aan, waardoor we slecht slapen. De vrijdag waait het nog steeds goed door en de voorspellingen zijn ook niet optimistisch dus blijven we liggen. Het stelt ons in de gelegenheid de klussenlijst een eind af te werken en traditionele Assautmars door Den Helder mee te maken.

Het vaandel van het Korps Adelborsten

Sophie helpt met klussen
aan de verstaging

Tussendoor springt Sophie af en toe met een vriend of vriendin aan boord. Heel gezellig.


Vrijdagavond lees ik een e-mail van mijn leidinggevende Jos dat mijn collega Hannie is overleden.  Ze had al geruime tijd kanker, maar toch is het plotseling en vooral veel te vroeg.

Inmiddels is de weersverwachting zodanig dat we ons voornemen om zondagochtend 12 mei te vertrekken richting Thyberon in Denemarken.

Man over boord!

Als laatste onderdeel in de voorbereiding op onze reis, volgen we op 4 mei in Medemblik een training 'man over boord' die is georganiseerd door de Kustzeilers in samenwerking met de KNRM. We krijger Marianne en Wolf als opstappers aan boord om met ons mee te oefenen. De KNRM levert de vrijwilligers die in een droogpak als drenkeling over boord springen.

Vrijwilliger Roy

Vrijwilliger Timothy

We oefenen eerst op de motor met een man. en daarna zeilend met een joon.
Helaas blijkt het pak van onze eerste man, Roy, te lekken. En dan is water van 11 graden erg koud! Na een paar manoeuvres zit hij te klappertanden aan dek. Hete thee helpt niet meer genoeg en hij wordt opgehaald door de reddingsboot en vervangen door een collega. Onderkoeling is dus een reëel gevaar.


De voornaamste les is om toch vooral aan boord te blijven. Het is op een kajuitjacht behoorlijk moeilijk om  iemand weer aan boord te krijgen.
Allereerst is het zaak weer bij de drenkeling te komen. Bovenwinds varend met alle zeilen snoeistrak blijkt het schip prima manoeuvreerbaar. We laten ons langzaam verlijeren naar de drenkeling en hoeven alleen af en toe even gas achteruit te geven om goed uit te komen. Het is wel oppassen om niet over de man heen te varen. We oefenen met een werplijn en met een opblaasbare joon. Beide blijken na enige oefening goed te werken.

Opblaasbare joon

We oefenen met het aanhaken van de drenkeling aan de val. Die blijkt te kort om bij de drenkeling te komen. De truc is om een lifeline aan de val vast te maken, waaraan de drenkeling aangehaakt kan worden. Daarnaast is het vrijboord erg hoog, waardoor je vanaf het dek de drenkeling nauwelijks kun bereiken.

Nabespreking aan de wal

Terug in de haven is er een nabespreking. Er wordt een reddingsvlot gedemonstreerd. En er worden fakkels afgestoken.

Reddingsvlot te water, maar nog niet geopend

Handstakel licht

Zeilclinic met Koen van Esch

Op 29 april om iets over negen stapt Koen van Esch op de Iskander, onze Breehorn 41, aan boord in de oude haven van Stavoren.  De zeilclinic van vandaag is  de prijs we gewonnen hebben bij een verloting  van de Breehornwerf.

Koen zeilt veel met managementtrainingen en is daarnaast trainer van toptalenten bij het Watersportverbond. Hij kan ons, eenvoudige toerzeilers, ongetwijfeld een heleboel bijbrengen.

We krijgen de opdracht om gewoon te doen wat we altijd doen. Toch voelt dan anders als er iemand meekijkt. En het begint al met de vraag of ik nooit pijn in mijn rug heb als ik de grootschoot aanlier. Koen laat zien dat je minder kracht nodig hebt als je je romp goed boven de lier positioneert. En inderdaad het werkt.

Bij het aan dek gaan lijnt Jan Willem zich aan. Ook dat is een onderwerp voor discussie: wanneer lijn je je aan en wanneer niet. Bij het naar voren lopen is het vaak onhandig, bij het werken aan dek wel belangrijk.

Hoog aan de wind van 5 Beaufort gaan we kotterfok en grootzeil trimmen. Het uitgangspunt is het gevoel op het roer. Het schip is in balans als het een heel klein beetje loefgierig. Het is al gauw teveel. Vervolgens werken we aan de snelheid. We spelen met val- en onderlijkspanning op beide zeilen Waar zit de bolling in het zeil? Hoe staat het zeil bovenin? De achterstag gaat flink wat strakker en dat blijkt invloed te hebben op de valspanning van de fok. Nooit eerder over nagedacht, maar wel logisch. Tenslotte is de tactiek om snelheid te pakken op een iets ruimere koers, om dan scherper te gaan varen. Met behoud van de snelheid natuurlijk. Wel voortdurend blijven trimmen, want stilzitten is er niet bij!

Daarna varen we een ruimere koers met de genua erop.  Koen laat ons zien wat je kunt doen met een extra blok op het oog bij de voetlijst. Met een dubbele schoot kun je de genua wat meer naar buiten trimmen. We zien de snelheid met een halve knoop toenemen.

Ondertussen discussiëren we over hoe een goede bulletalie eruit ziet, worden de bevestigingsknopen van de reeflijnen aan de giek aangepast en krijgen we nog tal van terloopse tips.

Het is al veel te snel weer tijd om naar Stavoren terug te keren. Daar nemen we de dag nog eens door. We hebben veel geleerd. Dat wordt een lange zomer veel oefenen. Met dank aan Koen, en vooral ook aan Breehorn!

Paasweekend met 'ijszeilen'

Op weg naar de pomp

IJs langs de wal

Op 29 maart, Goede Vrijdag, gaan we naar Woudsend waar de Iskander inmiddels in het water ligt. We horen dat de verwarming inmiddels is gestopt, waarschijnlijk omdat er te weinig diesel in de tank zit. Dus gaan we eerst tanken, want dan kan de kachel weer aan. In de Wellesloot ligt langs de wal en in de aangrenzende havens nog het nodige ijs. Op de terugweg houden we de rechteroever aan om foto's te maken en lopen we vast. Na tien minuten proberen zijn we weer los.  's Avonds hebben we genoten van een gezellig diner bij Jolette en Henk in hun mooie vakantiehuis in 't Heideskip.

Renée incognito

's ochtends  ligt er nog ijs

De volgende dag zijn we 's ochtends nog druk bezig met boodschappen doen, alles in te ruimen en (loop)lijnen en schoten aan te slaan. Rond een uur of drie vertrekken we naar Andijk. We varen via Lemmer omdat we horen dat er bij Stavoren veel ijs dat van de Fluessen is gewaaid in het kanaal drijft. En dat eind maart! Richting Lemmer is er alleen ijs langs de wal en op tonnen. En een beetje drijfijs als we de sluis uit komen. Inmiddels is het vijf uur. Na wat discussie besluiten we toch nog over te steken naar Andijk. Het is berekoud, maar het is bezeild. Rond half acht 's avond, varen we met zonsondergang de haven van Andijk binnen.

IJs op de tonnen in het PM-kanaal

Langs het Prinses Margrietkanaal

Paaszondag is een rustige dag, die we doorbrengen met uitslapen een lekker ontbijt, een fikse wandeling over de dijk en wat klussen. Rond drieën komt Sophie aan boord.'s Avonds genieten we van een paasdinertje.

Op tweede paasdag hebben we een manoeuvreerclinic van Jan Cees Kosse. We zijn de hele dag druk met aanleggen aan verschillende steigers en oefenen om de box in te varen. Op het eind van de dag gaat het stukken beter, maar oh oh, wat is dat vermoeiend.

IJssculptuur tijdens de wandeling langs het IJsselmeer

Blogcursus

Vandaag volg ik, Renée,  de derde en laatste middag van de blogcursus van de Toerzeilers, die wordt gegeven door Henk en Ger van De Markies Van Carabas. Wat we hier geleerd hebben moet tot uitdrukking komen in dit blog.
Belangrijkste boodschap van Henk en Ger: je moet het leuk vinden om te doen! Hoewel het af en toe beste complex is, vind ik dat voorlopig nog wel. Hopelijk krijgen we straks ook een aantal enthousiaste volgers.

Weercursus

Omdat het weer een belangrijke factor bij het plannen van de zeilreis is volg ik, Renée, een cursus meteo en, reisplanning bij de Toerzeilers. Ik heb al verschillende keren presentaties over het weer bijgewoond. Die geven wel informatie, maar het zelf toepassen is heel andere koek. Dat ging tot nu toe niet zo goed. Jan Willem heeft de cursus een paar jaar geleden al gevolgd en met het oog op onze plannen kan ik niet achteblijven.

In deze cursus leer je

• hoe je aan weerinformatie kunt komen in de haven en ook als je op zee zit,
• welke apparatuur je daarvoor kunt gebruiken,
• hoe je de informatie, zoals barometerstanden, weerkaarten, synopses en voorspellingen gebruikt voor je routeplanning,
• hoe je je route bijstelt aan de hand van de informatie die je onderweg verzamelt, bijvoorbeeld als de wolkenlucht verandert of er een nieuw weerbericht binnenkomt.

Vooral door te oefenen hoop ik dat ik straks ook mijn bijdrage kan leveren als het erop aan komt. Aan boord is het immers fijn als je over dit soort zaken kunt sparren.