30 mei t/m 7 juni 2019: Naar Londen: driemaal is scheepsrecht

Ik weet niet wat leuker is, de voorpret of de tocht zelf, maar het is een feit dat ik me al weken verheug op onze tocht naar Londen met Toerzeilers Uiterton.
Jan Willem heeft het nautische deel voorbereid, met mooie stroomschemaatjes voor verschillende posities op de Noordzee en het Princess Channel. Hij heeft er een slim Excelletje voor ontwikkeld. Ik heb me om de foerage bekommerd. We krijgen een vegetarische opstapper aan boord, dus heb ik een aantal recepten opgezocht en een boodschappenlijst gemaakt, die Jan Willem inkoopt. We zullende de komende dagen een overdaad aan groenten eten.

30 mei: Naar IJmuiden

Vuurtorentje bij Andijk

Het is Hemelvaartsdag. Omdat we 's middags rond zessen in IJmuiden willen zijn, hebben we gepland om rond zeven uur af te varen. Het wordt iets later, maar gelukkig werken alle sluizen op de route mee. De wind is zuidwest en we zeilen daarom zuidwaarts om vervolgens de vaargeul naar Amsterdam te motoren.

Op het Noordzeekanaal bij Amsterdam

Onderweg Appen we met Raoul, onze opstapper. We hebben afgesproken dat hij in de Marina Amsterdam zal opstappen. Als we daar aankomen vinden we een vrije steiger waar we hem rustig opwachten. Maar dan hebben we buiten de havenmeester gerekend. Deze komt boos op ons af waarom we daar liggen. Iemand laten opstappen is een service die de Marina Amsterdam niet biedt en of we maar onmiddellijk willen vertrekken. De toon is hoogst onplezierig. Waar Raoul dan moet aan boord moet stappen is niet zijn probleem. Ondertussen zien we Raoul achter het hek aankomen. Heel vervelend allemaal. We bellen met Raoul en spreken af voor een koffie bij Loetje, de havenkroeg, zodat we daar even legaal mogen liggen. Raoul staat inmiddels op de steiger. Bij de aanlegmanoeuvre speelt de wind ons parten en komt de havenmeester alweer op hoge poten aangebeend. Raoul springt aan boord. Dan maar even geen koffie, want we hebben geen zin in nog een discussie met die gast. Even later, als we op het IJ zijn, vertelt hij ons over de marifoon dat hij zeer teleurgesteld is in ons soort mensen. Die teleurstelling is geheel wederzijds.
's Avond is er palaver op de Iskander. Jan Willem is groepsleider. De bemanningen van de Vesper, de FanFare, de ModusVivendi stappen aan boord. We moeten rekenen met zo'n acht uur extra vaartijd vanwege de zuidwestenwind. Omdat hoog aan de wind zeilen bij tegenstroom ruig kan zijn, wijst Jan Willem op de mogelijkheid on bij te liggen, bijvoorbeeld tijdens het koken. En hij maakt indruk met zijn stroomschema's.

Een deel van de spreadsheet met stroomvensters

31 mei en 1 juni: De Oversteek

Jacobsladders bij vertrek uit IJmuiden

Opstapper Raoul ruimt de landvasten op

We vertrekken 's ochtends om zeven uur met een grote stapel gesmeerde boterhammen in de koelbox. Er staat een mooie wind, alleen uit de verkeerde hoek. Uiteindelijk zullen we het grootste deel hoog aan de wind kruisen. Met het zonnetje erbij is dat geen straf. Slechts acht uur staat de motor bij op de tocht naar Queenborough.
Raoul is een gezellige opstapper met een bijzonder gevoel van humor en uit op wat actie.

Zo ziet het windmolenpark op de plotter met radar eruit.
We zijn er zojuist doorheen gevaren.

Zo'n windmolen is behoorlijk indrukwekkend
als je er vlak langs vaart

Sinds dit jaar mogen we onder voorwaarden door een windmolenpark varen, en dat gaan we doen ook, vindt Raoul. En Jan Willem laat zich overtuigen.

Jan Willem probeert zijn sextant uit en schiet een zonnetje. Het resultaat is nog niet helemaal zoals gewenst. Nog even verder oefenen dus.

Zonsondergang

's Avonds op de eerste dag trekt de wind aan tijdens het koken. We stuiteren over de golven. Via het marifoonrondje van de andere Toerzeilergroep horen we dat op de Vischjager de eieren door de kajuit vliegen. Ik maak met veel kunst en vliegwerk een stamppotje met aardappelpuree, tuinbonen, walnoten, tijm en geitenkaas, terwijl de mannen ondertussen drie keer overstag gaan, langs de rand van een windmolenpark. Dat blijkt teveel te zijn voor mijn maag. Ik weet de maaltijd nog te serveren, maar na zelf twee happen genomen te hebben, moet ik de reling opzoeken. Daarna gaan we een tijdje bijliggen om rustig te kunnen eten en afwassen. Na het eten ga ik te kooi om rond middernacht de wacht van Jan Willem over te nemen. De nacht is er een met nieuwe maan en een fantastische sterrenhemel. Ik maak Raoul wakker om er samen van te genieten. En natuurlijk ook omdat het tijd is volgens het wachtschema. Eerst heeft het grootzeil nog twee reven, maar de wind neemt af en zodra het voldoende schemert halen we een reef eruit.

In Engelse wateren

Gennakeren op het Princess Channel

Luchtafweer op palen uit WO II bij het Princess Channel

De volgende dag is de wind gekrompen naar het zuiden als we op het Princess Channel varen. Het weer is heerlijk en met ruime wind wordt de gennaker gehesen. Als de wind nog verder krimpt gaan we melkmeisje varen, ook wel voor de wind of vlinderen genoemd. Omdat de stroom tegen staat kunnen we extra lang genieten van de prachtige avond! Om negen uur maken we vast aan de Modus Vivendi, die samen met de Vesper, al aan de mooring ligt in Queenborough. Aan boord van de Vesper kijken we met zijn allen naar de finale van de Champions League, die dit jaar helaas een Engels onderonsje is.

Aan de mooring bij Queenborough voor een getijdestop en een kort nachtje slapen.

2 juni: De Theems op naar St. Katherines Dock

Zeehonden aan de oever van de Theems

Zeilend varen  de Vischjager en
de FanFare de Theems op

Ook vandaag moeten weer vroeg op: afvaart zeven uur 's ochtends. We kunnen een groot deel van de tocht zeilen, met af en toe wat motorhulp als een bocht niet bezeild is.

Voor de Theems Barrier strijken we de zeilen, want daar is motoren verplicht. Het is altijd weer genieten om te zien hoe de skyline van Londen zich langzaam ontvouwt, hoe het financial district in de verte opdoemt en je langs de indrukwekkende gebouwen van Greenwich komt, terwijl je de nulmeridiaan passeert.

De Thames Barrier in zicht

Gezicht op de Admiraliteit in Greenwich met een Thames barge op de voorgrond

We passeren de nulmeridiaan

En tenslotte, na de laatste bocht, vaar je recht op de Tower Bridge af. Dat is altijd weer kicken!

Voor de Tower bridge: bestemming bereikt!

In het lock van St. Kat's Dock

En dan moeten we nog ruim twee uur wachten voordat we de sluis van St. Katherines Dock in mogen varen. Eerst dobberend op een klotsende rivier waar de ferry's vlak langs je schip stuiven. Later zoeken we een mooring op voor wat meer rust.
Eenmaal binnen vinden we een plekje bij het overdekte platform, waar later een gezellige Uiterton steigerborrel plaatsvindt.

Trump is here!

3 t/m 5 juni: Trump is ook in Londen

Een stevig Engels ontbijt om de dag goed te beginnen

De Tower of London

De ochtenden laat Raoul zijn culinaire kant zien door ons te verrassen met een stevig ontbijt met eieren en spek. Hij is iets minder principieel vegetariër dan we eerst dachten. En hij houdt gelukkig van het goede leven. Overdag gaan we ieder ons weegs, maar niet nadat Raoul ons voorzien heeft van wat aardige tips over leuke dingen om te doen. Hij heeft indertijd zijn huisartsenspecialisatie in Londen gedaan en kent dus goed de weg.

103 Saluutschoten ter gelegenheid van het bezoek van President Trump aan Groot Brittannië:
62 voor Koningin Elisabeth II en 41 voor Donald Trump.

Rozen in Hyde Park

Spreeuwen in Hyde Park

Wij maken een mooie wandeling langs de zuidoever van de Theems, lunchen op Borough Market en nemen bij Westminster, waar de straten afgezet zijn in verband met het staatsbezoek van Donald Trump, de underground naar Hyde Park. Daar wandelen we het het park door naar Serpentine's Gallery, maar die is helaas op maandag dicht. Dan gaan we maar koffie drinken bij het theehuis. Slimme spreeuwen houden ons gezelschap, loerend naar iets lekkers.
's Avonds is er het gezamenlijk Uiterton-diner bij Zizzi. Met 70 deelnemers is het de gebruikelijke luidruchtige, maar gezellige chaos.

'No to Trump' op het Trafalgar Square

De tweede ochtend nemen we hartelijk afscheid van Raoul, die 's avonds naar huis zal vliegen. Hij verrast ons met een toepasselijk cadeautje: een boekje over de geschiedenis van de sextant.
Wij gaan naar Trafalgar Square, waar we in een anti-Trump demonstratie belanden. Het gaat er gemoedelijk aan toe. We krijgen er bij aankomst meteen een pamflet in de handen geduwd. Ons doel is echter de National Gallery, waar een tentoonstelling is van de Spaanse post-impressionist Joaquin Sorolla. Hij weet in zijn schilderijen een heel bijzonder licht van zonnig Zuid-Spanje te vangen.

Schilderijen van Joaquin Sorolla in the National Gallery

Majestueuze taart op de foodafdeling bij Harrods

Als we de tentoonstelling verlaten regent het en gaan we schuilen bij Harrods, om ons te vergapen aan jasjes van 5000 pond en horloges van 40.000 pond. En natuurlijk de prachtige foodafdelingen.

Uitzicht vanuit het café in Tate Modern op St. Pauls Cathedral

Groentestal op Borough Market

De derde dag maken we ons weer op voor de terugreis, maar niet voordat we 's ochtends nog naar Tate Modern zijn geweest. Daar zien we veel geëngageerde kunst. Interessant, maar ik merk dat ik er ook erg moe van wordt om steeds met al het onrecht van de wereld te worden geconfronteerd.
Voordat we teruggaan naar de boot eten we nog een broodje op Borough Market en kopen we een potje basilicum voor aan boord van onze laatste penny's.

5 en 6 juni: Klopgeest of verstekeling?

In de sluis, klaar voor vertrek

Terug in de haven horen we dat de planning voor de eerste schutting naar de Theems een half uur is vervroegd, hetgeen betekent dat we haast moeten maken. Na het eten op het Princess Channel gaan we wachtlopen. Het eerste deel van de tocht varen we de wind dood en moet de motor aan, maar later neemt de wind toe. De wind is weer zuidwest, net als op de heenweg. We gaan het traject afkruisen in lange rakken.

De klopgeest komt boven achter het schip

Jan Willem toont de vangst, die we met moeite hebben binnengehaald

Krioelende beestjes blijven achter op het achterdek,
als het wier weer over boord is gezet

Als Jan Willem de volgende middag naar het toilet gaat hoor ik opeens onregelmatig gebonk onder in het achterschip. Toktok, tok, toktoktok... Achter het toilet zit onze bergruimte. Wat is hij daar toch aan het doen? Als hij weer boven komt gaat het geklop nog steeds door. We worden voor een raadsel gesteld. JW gaat binnen poolshoogte nemen. Een verstekeling verwachten we eerder op weg naar Engeland toe, misschien is het een spijtoptant.
Dan houdt het kloppen op, even plotseling als het begon. Even later komt de oplossing van het raadsel achter het schip bovendrijven in de vorm van een visjoon aan een lange lijn. Als we de lijn binnenhalen, zit er aan de andere kant een grote tros wier. Gelukkig zit het spul niet in de schroef. We halen de snelheid uit het schip, zodat we de joon binnen kunnen halen en snijden de lijnen eraf. Daarna gooien we het wier en de joon, die te groot en te zwaar is om mee te nemen, weer terug in zee. Zonder lijn kan dat verder geen kwaad. De lijn gaat in een plastic zak onder het achterbankje, om in de haven af te voeren. Op het achterbankje krioelt het van de 'prehistorische' beestjes.

's Avonds om  twaalf uur leggen we aan in IJmuiden. Robert Möring staat op de steiger om ons lijntje aan te nemen. We gaan snel slapen. Morgen willen we vroeg vertrekken naar Andijk omdat er eind van de middag zware buien worden verwacht.

7 juni: Slecht weer op komst

Een stijve bries op het IJsselmeer....

.... bezorgt ons een mooie snelheid op het Markermeer

Om vijf uur 's-ochtends varen we af, vanwege de waarschuwingen voor zware windstoten in de middag. De sluizen zitten net als op de heenweg mee en daarom zijn we te vroeg bij de Schellingwouder brug. We gaan er om 9 uur door met de eerste opening na de spits.
En dan zeilen we met aantrekkende wind terug naar Andijk. Het gaat steeds harder. Na Enkhuizen halen we alleen op de fok nog steeds een snelheid van 6,5 knoop! Inmiddels waait het zo'n 22 knopen.
We discussiëren over hoe we het schip met deze dwarswind zonder brokken in de box krijgen. Maar we boffen. In de haven zakt de wind in. Snel maken we dankbaar van de gelegenheid gebruik om het schip tussen de palen te leggen. De bui  komt later die avond. Het rommelt wat, maar de windstoten van 50 knopen blijven uit.
Als we de volgende dag de boot opruimen waait het lekker door. Op de windmeter zien we windkracht 7 met uitschieters tot 38 knopen. Fijn dat we binnen liggen.
Statistieken van Jan Willem: de totale trip was 515 Nm met 98 vaaruren, waarvan 45 motoruren.

26 mei t/m 2 juni 2017: Met de Toerzeilers naar Londen

Liever naar Londen

Het is knap laat als we bedenken dat we tussen Hemelvaart en Pinksteren liever naar Londen zeilen dan een weekje naar Spanje gaan om in de zon te liggen. Als we Commissie Uiterton bellen of we nog mee mogen, is de kennismakingsavond al geweest. Gelukkig mogen we mee en kunnen ze voor ons nog een ligplaats en diner regelen, meer hebben we niet nodig. Hulde! De deelnemerslijst bevat een aantal oude bekenden en de nodige nieuwe deelnemers. Het wordt vast gezellig.

Inschepen

Op de valreep hebben we de zwemvesten nog getest

Met de koude voorjaarsweken is er van varen niet veel gekomen. Er ontbreekt nog de nodige uitrusting aan boord. In een rush heeft Jan Willem de kaarten bij elkaar gezocht en nog een nieuwe Noordzeekaart aangeschaft. Ik moet vandaag de complete foerage inslaan. Veel tijd om daarover na te denken heb ik nog niet gehad, dus doe ik mijn inspiratie op in de Appie. Met een afgeladen boodschappenkar verlaat ik de supermarkt.

's Avonds na het eten gaan we naar de boot. We zijn best wel moe, wat eigenlijk niet zo'n goede voorbereiding is voor een zeiltocht. 

Op Hemelvaartsdag naar IJmuiden

Stroom mee op de Waddenzee

Het wordt zonnig en warm. Het KNMI voorspelt weinig wind. Daarom kiezen we ervoor om vanuit Andijk 'buitenom' naar IJmuiden te gaan. Vorige week hadden we met windstilte op het IJsselmeer behoorlijk last van muggen. Ze steken niet, maar het is wel smerig. Zelf op het NOS-journaal is er aandacht aan besteed vanwege een muggenplaag in Stavoren. 

Met hoogtevrees
een lijntje inscheren

Het tij werkt wonderwel mee. Om acht uur losgooien in Andijk en om tien uur sluiten we als laatste schip aan in de sluis bij Den Oever. Een half uurtje later gaan we met afgaand tij de Waddenzee over. Eerst nog op de motor, maar eenmaal op de Noordzee krijgen we de zeewind waarop we gehoopt hadden. Het gaat lekker relaxed, niet al te hard.

Op het eind van de middag zakt de wind weer in, maar dan zijn we al in de buurt van IJmuiden. 

In de Marina moet er nog een lijntje voor de ophouder van de boom in de mast. Ik ga naar boven, als oefening om mijn hoogtevrees te overwinnen en krijg veel commentaar van de mensen van de naast de haven gelegen strandhuisjes. Eigenlijk is het best leuk, maar toch kom ik wat verkrampt weer beneden.

's Avonds om acht uur is er palaver bij het kanon voor het havengebouw. Het weerbericht wordt doorgenomen. Morgenochtend om 8 uur vertrek.

26 en 27 mei: De overtocht naar Queenborough

De genaker kleurt de wereld roze

Vertrek om acht uur. De Ora Pro Nobis is wat later, die moeten nog gas halen. Het beetje oosten wind dat er 's ochtends staat, varen we dood en tot een uur of een 's middags staat de motor erbij. Omdat de wind zal gaan ruimen, kiezen wij ervoor om ten oosten en zuiden van de Engelse windmolenparken te varen door het 'Princess Channel'. Een deel van de anderen vaart juist te noorden en westen van de windmolenparken. Het blijkt een goede keus. We zijn eerder van de achterlijke wind af en kunnen gaan zeilen als we naar het zuiden afbuigen. De hele rest van de tocht is helemaal bezeild met genoeg wind. Tot in de avond zelfs met de genaker erop, die prachtig stabiel staat. Hij gaat eraf als de wind boven de 16 knopen komt. We zijn tenslotte maar met zijn tweeën.

Zonsopgang in het Princess Channel

Aan de mooring in Queenborough

De nacht voelt koud aan, als de wind over het koude zeewater trekt. Winterondergoed en de zeilpak zijn geen overbodige luxe.

In Queenborough liggen al een aantal schepen uit Zeeland. Als we de mooring willen oppakken, grijpen we de eerste keer mis. We doen een tweede poging en juist dan steekt er een fikse wind op. Op de Thalassa, die al vastligt, zijn er gelukkig veel extra handjes beschikbaar om alles in goede banen te leiden. De schepen liggen onrustig tegen elkaar en het wordt pas beter als de Ventoux aan de bakboord naast ons afmeert. Blijkbaar geeft dat evenwicht. De wind houdt de hele middag aan, hetgeen  tot het nodige 'vuurwerk' bij het aanleggen leidt. 

Op een Queenboroughs terras drinken we een Engels biertje met oude bekenden. Britse ponden hebben we nog niet. In het hele dorp is geen flappentap te bekennen, maar gelukkig heeft de havenmeester een pinautomaat, waarschijnlijk door ervaring wijzer geworden. Ook hier heeft de modernisering zijn intrede gedaan, al zou je dat niet zeggen als je om je heen kijkt. Het blijft tenslotte Engeland!

Laag water in de avondzon bij Queenborough

28 mei: De Theems op

Door de Thames Barrier

Het is springtij. Rond 10 uur vertrekken we gezamenlijk van de mooring de Medway uit en dan met de stroom mee de Theems op. Eerst nauwkeurig navigeren over de ondiepte bij Isle of Grain en daarna is het een sport om op de meanderende rivier steeds de plaats op te zoeken waar het het hardst stroomt. Af en toe varen we meer dan 10 knopen! De wind van gisteren is weer verdwenen, zeilen zit er vandaag helaas niet in.

Wel moeten we opletten op de grote scheepvaart. Er liggen een paar grote containerschepen aan een terminal. Hoewel er via de marifoon gewaarschuwd wordt dat er verschillende schepen zullen gaan 'zwaaien' om te vertrekken, zien we er geen enkele daadwerkelijk afvaren. 

Langs de Docklands

Londen binnenvaren blijft een bijzondere ervaring. Eerst is de omgeving landelijk, met hier en daar dorpjes met moorings voor plezierbootjes, heel kneuterig en knus. Daarna volgt meer industrie en komt het financiële centrum in de Docklands in zicht. Vervolgens passeren we de Thames Barrier, de Millenium Dome en het Naval College bij Greenwich en naderen we de City. Aan beide zijden van de rivier staan tot appartementen omgebouwde pakhuizen met af en toe een pittoreske pub aan het water ertussenin geklemd. Pas als je de laatste bocht heb gehad, rijst de Tower Brigde voor je op. Wat een majestueus gezicht! Vlak voor de brug ligt aan stuurboord de sluis van het Saint Katherine Docks verscholen. We arriveren er rond een uur of vier en mogen met de eerste lichting de sluis in.

Het Naval College in Greenwich vanaf de Theems

Als de laatste groep de sluis in wil zit er een borgpen in de sluisdeur vast, zodat ze niet naar binnen kunnen. Het duurt een hele tijd voordat de sluiswachters die met een grote hamer, zeer onhandig, er hebben uitgeslagen. Vooral op de Ora Pro Nobis, die 2,60 m diep steekt, knijpen ze hem behoorlijk. Het loopt tegen het einde van het openingswindow. En het is de vraag of er straks nog voldoende water onder de kiel is om de sluisdrempel over te gaan. Als dat niet het geval is, moeten ze snel de rivier af om een mooring te zoeken. Gelukkig komt alles goed en zo hebben we genoeg gespreksstof tijdens de steigerborrel. 

29 t/m 31 mei: Drie dagen Londen

Mooi weer bij de Tower Bridge

Het weer is goed. Af en toe een druppel regen mag geen naam hebben in Engeland.

Allebei een keelontsteking maakt dat we minder kunnen genieten dan anders, maar wat geeft deze stad een energie! 

St. Katherine by the Tower

Voorname cresent in Chelsea

Maandag is een bank holiday en dat geeft grote drukte bij alle bezienswaardigheden in de stad.

Als we bij de Saatchi Galeries komen blijken ze gesloten voor publiek. Jammer, maar zo houden we nog wat over voor een volgend bezoek. Voor het Victoria & Albert staat een enorme wachtrij, dus dat wordt het ook niet. Een wandeling  door de woonwijken van Chelsea en Belgravia maak veel goed. Wat een prachtige cresents in relatieve rust. In sommige straten waan je je in Amsterdam Nieuw-Zuid of in het Gooi, vanwege de Arts & Craftarchitectuur. De Range Rover fungeert hier als volkswagen. In Hyde Park genieten stelletjes en families van de vrije dag. Onze voeten raken vermoeid en de metro brengt ons terug naar St. Kat.

Bijzondere architectuur in Arts and Craftstijl

's Avonds is er het traditionele Uiterton groepsdiner. We hebben vooraf onze menukeuze moeten indienen. Met  zoveel mensen is het altijd een heel gedoe voordat iedereen het juiste bord heeft. Als iemand zegt dat hij denkt dat hij de Calzone die hij krijgt voorgezet niet heeft besteld, antwoordt Lotte, die de boel coördineert: Jij vindt dit heel lekker! Ze duldt geen tegenspraak. 

Uitreiking van de oorkondes tijdens het groepsdiner van Toerzeilers Uiterton

De Tower of London vanaf de zuidoever gezien

Dinsdagochtend wandelen we via de Zuidoever naar Tate Modern. Op de altijd gezellige Borough Market kopen we een broodje. Dat plaatst voor ons die verschrikkelijke aanslag van 3 juni in een ander perspectief. Londen, we zullen blijven komen! 

In Tate zien we vooral veel geëngageerde kunst uit de 20e eeuw. Als we wat fitter waren zou het ons ongetwijfeld meer hebben bekoord. Nu vinden we het vooral erg vermoeiend en een kop thee in het restaurant op de zesde verdieping brengt uitkomst. Het uitzicht over de skyline, met Saint Pauls Cathedral als middelpunt is er fantastisch. 

Uitzicht vanuit het restaurant van Tate Modern op Saint Paul's Cathedral

De kapel van het Naval College in Greenwich

Het is een lang gekoesterde wens: woensdag staat Greenwich (spreek uit: grennitsj) op ons programma.
Je kunt er met de trein of met de DLR heen. De Cutty Sark bewonderen we van de buitenkant, want er zijn nog genoeg andere interessante dingen op het programma, te beginnen met het Naval College, dat aan de Theems staat. Ooit was het een ziekenhuis en daarna een Marineopleiding.
Vooral de kapel en de painted hall worden geroemd, maar de laatste is helaas in restauratie en kunnen we daarom niet vrij bezoeken. De kapel is gelukkig wel toegankelijk. Inmiddels worden de woongebouwen voor andere doeleinden gebruikt. Er is bijvoorbeeld een conservatorium gevestigd. Uit de open ramen waaieren de klanken ons tegemoet: mooie loopjes van een trompet en een jazzformatie die uitnodigt tot swingen.

De koninklijke sloep van Prince Frederick

Het Maritime Museum is het grootste in zijn soort ter wereld met veel verschillende thema's. Veel aandacht is er voor de kolonisatie en er ligt de koninklijke sloep van Prince Frederick. Een mooie tentoonstelling is die over de slag bij Jutland in 1916, waar de Britten de Duitsers de doorgang tot de Atlantische Oceaan versperden, maar daarbij grote verliezen leden. Een belangrijk deel van deze tentoonstelling hebben we vorig jaar tijdens ons rondje UK en Ierland ook in Hartlepool gezien.

Wenteltrap in het Queens House

Zeegezichten van Hollandse schilders in het Queens House

Van het Queens House wordt ikzelf heel blij. Er hangt een prachtige collectie maritieme schilderijen van vroeger, maar ook modern werk. En veel portretten van zeelieden en vorsten.

Het observatorium met op de toren de bal die dagelijks wordt gehesen en exact om één uur 's middags naar beneden valt.

Het heerlijke park brengt ons naar het Observatorium op de heuvel. Op de toren staat een paal met een bal, die elke dag wordt gehesen en om exact 13.00 uur naar beneden valt. Hierop konden de schepen op de rede hun klokken gelijk zetten. Jammer alleen dat het observatorium 35 meter van de nul-meridiaan verwijderd staat. Foutje...

Voor het Maritime Museum staat een kopie van Nelsons schip
Victory met Afrikaanse zeilen van de kunstenaar Yinka Shonibare

Met een traditionele curry in een van de vele restaurants rondom st Kath sluiten we het Londen bezoek symbolisch af. 

Terug naar huis

Klaar voor vertrek in Saint Katherine Docks

Afscheid van London City

Op donderdagochtend om half zeven liggen we in de sluis van het dock, terwijl de eerste lichting al weg is. 

De Theems ligt achter ons

De terugreis kenmerkt zich door motoren, 30 van de 38 uur en paracetamol, omdat mijn keelontsteking nog steeds opspeelt en ik natuurlijk wel mijn wachten wil lopen.

Motoren onder de brandende zon. Onze Tilly hoeden doen goed dienst. En elk kwartier de wekker.
Erg enerverend is het allemaal niet, eerder slaapverwekkend. Het lukt me om een compleet boek uit te lezen tijdens de oversteek.

Windstilte bij zonsopgang

We zijn blij als we op vrijdagavond de KMJC-haven in Den Helder binnenlopen. Gauw vergeten en hopelijk morgen beter weer.

De Lange Jan in zicht, we zijn er bijna, na 30 uur motoren!

De volgende ochtend ziet het er beter uit. Met stroom mee en een oostenwind kruisen we de geulen door naar Den Oever. De weekendgangers voor Texel komen ons tegemoet. Eenmaal op het IJsselmeer is de wind aangetrokken tot een mooie vier Beaufort en weten we weer waarom we een zeilboot hebben.